Agorafobia u nastolatków – objawy, przyczyny i leczenie
W wielu przypadkach choroby psychiczne objawiają się w okresie dojrzewania. Niektórzy nastolatcy mają predyspozycje, inni doświadczają chorób z powodu wydarzeń życiowych. Agorafobia zazwyczaj pojawia się u nastolatków z atakami paniki i to intensywny strach przed objawami paniki w miejscu publicznym, według Center for Psychological and Behavioral Science. Zrozumienie choroby pomaga dostarczyć nastolatkowi pomoc w radzeniu sobie z agorafobią.
Objawy
Objawy agorafobii różnią się nasileniem – od łagodnych do takich, że nastolatek w ogóle nie wychodzi z domu. Główny sygnał: strach przed byciem w miejscach publicznych z obawy, że inni zobaczą ataki paniki. Może też objawiać się strachem przed byciem samemu, wzmożoną chwiejliwością i zostawaniem w domu. Inne objawy: zawroty głowy, pocenie się, nudności, wymioty, dezorientacja, strach przed śmiercią. Jeśli zauważysz te objawy – wizyta u pediatry do dalszej diagnostyki.
Przyczyny
Rozwój zaburzeń lękowych opiera się na kombinacji czynników: genetyka, doświadczenia życiowe, cechy psychologiczne (Psychology Today). Przyczyny agorafobii u Twojego nastolatka to może być jeden z tych czynników, albo wszystkie. Jeśli genetyka – nastolatek może rozwinąć agorafobię, jeśli rodzic lub rodzeństwo też cierpi. Przełamujące wydarzenie: wypadek, porwana próba – może wywołać lęk i strach przed wyjściem z domu. Niezależnie od przyczyny – odpowiednie leczenie kontroluje agorafobię i poprawia jakość życia.
Leczenie
Kluczowe: postępowanie zgodnie z zaleceń pediatry. Kilka typów terapii działa dobrze – lekarz skieruje do specjalisty ds. agorafobii u młodzieży. Terapia behawioralna pomaga zmienić zachowania na takie, pozwalające wyjść do ludzi bez paniki; terapia poznawcza uczy radzenia sobie z chorobą; techniki desensytyzacji stopniowo eksponują na miejsca publiczne (NYU Child Study Center). W niektórych przypadkach antydepresanty łagodzą objawy.
Co mogą zrobić rodzice
Jeśli Ty sam/a nie cierpisz na agorafobię, trudno zrozumieć, co przeżywa nastolatek. Nie znaczy to, że nie możesz wesprzeć. Najważniejsze: trzymaj się zaleceń zespołu medycznego i pomagaj nastolatkowi trzymać plan leczenia: przypominaj o lekach, dowoź na wizyty. Oferuj empatię, nie zmuszaj do sytuacji stresujących. Idź na zakupy w mniej zatłoczone godziny. Doceniaj postępy i bądź gotowy/a słuchać, gdy to potrzebne.
Previous:Ile z Twojej przeszłości powinien wiedzieć Twój nastolatek?
Next:Nastolatki i ZES (Zespół Niestabilnego Jelita) – jak radzić sobie?
-
Rodzice intuicyjnie wiedzą, że jedzenie wpływa na zachowanie i nastrój dziecka. Wiemy, że cukierki powodują napady nadpobudliwości. Ale produkty zmieniające nastrój to nie tylko cukier – w przekąskach i posiłkach kryją się inni winowajcy. Poniżej pi -
Niezależnie badajemy, testujemy, recenzujemy i polecamy najlepsze produkty – dowiedz się więcej o naszym procesie. Jeśli kupisz coś przez nasze linki, możemy otrzymać prowizję. Gdy przyszedł czas na naukę toalety mojego drugiego dziecka, myślałam, ż -
Na co zwrócić uwagę podczas wizyty na kampusie uczelni Jaka jest typowa wielkość grup pierwszoletnich? A starszych lat?Pytanie o stosunek studentów do nauczycieli nie da Wam informacji, której chcecie, bo będzie się zmieniać rocznie. Zapytajcie o wi
