Dlaczego nastolatkowie ukrywają swoją prawdziwą naturę?

Niektórzy nastolatkowie jak kameleony zmieniają styl i zainteresowania, by pasować do rówieśników. Inni są tajemniczy co do swoich pasji, trzymają straż, nie pozwalając nikomu na dostęp do prawdziwego „ja”. Oba zachowania paradoksalne dla rodziców – przecież chcąc się zaprzyjaźnić, dlaczego nie pokazać prawdziwego siebie? To jednak typowe dla rozwijających się nastolatków. Lepiej zrozum walkę z ujawnianiem siebie, by skuteczniej wspierać w tym burzliwym etapie.

Rozwijające się poczucie tożsamości

Jeśli zapytajesz nastolatka „kim jesteś?”, prawdopodobnie nie odpowie. Bo nie wie. W okresie nastolatczym zaczynają męczyć się zadaniem ustalenia tożsamości (Timothy A. Pschyl, Ph.D., Psychology Today). Jak ktoś próbujący przebrać garderobę mierzy różne stroje, by sprawdzić, jak wyglądają – tak nastolatek „przymierza” różne osobowości, by poczuć, która pasuje. Nie dziw się niestałości – to naturalny proces dojrzewania do pewnego dorosłego.

Chęć dopasowania

Przechodząc adolescencję, nastolatkowie czują presję by pasować do rówieśników. By lepiej się wpasować, przyjmują zachowania tych, z kim chcą się zaprzyjaźnić (Clea McNeely i Jayne Blanchard, „The Teen Years Explained”, Johns Hopkins). W tym etapie naśladują modę i hobby tych, których uważają za „fajnych”, desperacko walcząc o miejsce w gronach, które podziwiają.

Nieśmiałość

Dla niektórych nieśmiałość sprawia, że pokazywanie tożsamości to koszmar. Nieśmiałość u nastolatków powszechna (KidsHealth). Niektórzy dziedziczą predyspozycję, inni zamykają się przez doświadczenia życiowe. Jeśli Twój nastolatek jest nieśmiały – nie zmuszaj do bycia otwartym. To może dać efekt odwrotny, pogłębiąc lęk. Wspieraj w interakcjach, pozwól dzielić się tym, co czuje komfortowo.

Potencjalne problemy

Choć nastolatnicza niestałość nastroju to norma, może być wczesnym sygnałem głębszego problemu (dr Alex Miller, Montefiore Medical Center, The New York Times). Jeśli nastolatek zamyka się w pokoju, wykazuje agresję lub autoagresję – skonsultuj się z lekarzem. To mogą być znaki poważniejszych problemów zdrowia psychicznego.