• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Stwardnienie rozsiane i ciąża

Stwardnienie rozsiane (zwane również stwardnieniem rozsianym) to choroba autoimmunologiczna, która atakuje ośrodkowy układ nerwowy (mózg i rdzeń kręgowy). Zaburzenia autoimmunologiczne to stany zdrowia, które występują, gdy przeciwciała omyłkowo atakują zdrową tkankę. Przeciwciała to komórki w ciele, które zwalczają infekcje.

Jeśli masz stwardnienie rozsiane, twoje ciało atakuje osłonkę mielinową. Jest to powłoka chroniąca komórki nerwowe, coś w rodzaju izolacji wokół przewodu elektrycznego. Uszkodzenie osłonki mielinowej spowalnia lub zatrzymuje wiadomości między mózgiem a resztą ciała. Może to powodować łagodne lub ciężkie objawy, które wpływają na mięśnie, mowę i wzrok. SM jest zwykle łagodne, ale z biegiem czasu niektóre osoby z SM nie mogą pisać, mówić ani chodzić.

Około 1 na 1000 osób w Stanach Zjednoczonych ma SM. Kobiety są około 2 do 3 razy bardziej narażone niż mężczyźni. Zwykle diagnozuje się ją w wieku rozrodczym, między 20 a 40 rokiem życia. Ale może się zdarzyć w każdym wieku.

Dobrą wiadomością jest to, że jeśli masz SM i otrzymasz odpowiednią opiekę medyczną, prawdopodobnie będziesz mieć zdrową ciążę i zdrowe dziecko.

Skąd wiesz, że masz SM?

Oznaki i objawy mogą obejmować:  

• Osłabienie, sztywność lub skurcze mięśni
• Mrowienie, drętwienie lub ból w ciele
• Drżenie (drżenie) w twoich rękach lub nogach
• Utrata równowagi
• Problemy z chodzeniem lub poruszaniem rękami lub nogami 
• Problemy z mową
• Problemy ze wzrokiem
• Zmęczenie (ciągłe uczucie zmęczenia)
• Zawroty głowy
• Problemy z pęcherzem lub jelitami
• Problemy z myśleniem i pamięcią
• Depresja. Jest to stan chorobowy, w którym silne uczucie smutku utrzymuje się przez długi czas i przeszkadza w codziennym życiu. Potrzebuje leczenia, aby wyzdrowieć.

Te oznaki i objawy mogą być łagodne lub poważne. Jeśli masz którykolwiek z nich, powiedz o tym swojemu lekarzowi. Ona może skierować cię do neurologa. To lekarz ze specjalnym przeszkoleniem w zakresie chorób układu nerwowego. Układ nerwowy składa się z mózgu, rdzenia kręgowego i nerwów. Twój układ nerwowy pomaga Ci się poruszać, myśleć i czuć.

Aby sprawdzić stwardnienie rozsiane, możesz wykonać następujące testy: 

• Egzamin fizyczny
• Badania krwi
• Testy sprawdzające działanie układu nerwowego (zwane również testami potencjału wywołanego)
• Nakłucie lędźwiowe. To wtedy twój dostawca wbija małą igłę w dolną część pleców, aby usunąć niewielką ilość płynu mózgowo-rdzeniowego. Płyn mózgowo-rdzeniowy znajduje się wokół mózgu i rdzenia kręgowego. Twój dostawca wysyła płyn do testów w laboratorium.
• Testy obrazowania, takie jak rezonans magnetyczny (zwany także MRI). MRI to badanie medyczne, które daje szczegółowy obraz wnętrza twojego ciała. Badanie jest bezbolesne i bezpieczne dla Ciebie i Twojego dziecka. MRI może pokazać zmiany w mózgu, które są obserwowane w SM, takie jak nieprawidłowe zmiany tkanek (zwane również zmianami) i utratę tkanki mózgowej (zwane również atrofią).

SM może być trudne do zdiagnozowania, ponieważ nie ma na to konkretnego testu, a objawy są różne dla każdej osoby. Niektórzy ludzie mają chwile, kiedy czują się dobrze (nazywane remisją) i chwile, kiedy pojawiają się nowe objawy lub nasilają się stare objawy (nazywane zaostrzeniami). Twój pracownik służby zdrowia analizuje wszystkie Twoje wyniki badań i informacje o stanie zdrowia, aby dowiedzieć się, czy masz stwardnienie rozsiane.

Jakie problemy może powodować SM w ciąży?

Stwardnienie rozsiane nie wydaje się mieć wpływu na zajście w ciążę. W czasie ciąży wiele kobiet stwierdza, że ​​objawy SM nie zmieniają się, a nawet ustępują, zwłaszcza w trzecim trymestrze ciąży. Ale jeśli masz stwardnienie rozsiane, możesz mieć większe niż inne kobiety:

• Małe dziecko w wieku ciążowym. Oznacza to dziecko, które jest mniejsze niż normalnie na podstawie liczby tygodni, które spędził w łonie matki.
• Problemy z wypychaniem dziecka podczas porodu i porodu. Może się to zdarzyć, jeśli objawy SM wpływają na mięśnie i nerwy miednicy.
• Poród cesarski (zwany także cesarskim cięciem). Jest to operacja, podczas której Twoje dziecko rodzi się przez cięcie wykonane przez lekarza w brzuchu i macicy. Eksperci nie są pewni, dlaczego kobiety z SM częściej niż inne kobiety mają cesarskie cięcie. Może to być spowodowane problemami z mięśniami, które mogą opóźnić poród.

Kobiety ze stwardnieniem rozsianym mogą być bardziej podatne na zaostrzenie w ciągu pierwszych 3 do 6 miesięcy po porodzie. Ale naukowcy uważają, że ciąża nie wpływa na ogólny przebieg SM w późniejszym życiu.

Jak leczy się SM?

Nie ma lekarstwa na SM, ale leki mogą pomóc w kontrolowaniu objawów. Wiele kobiet nie potrzebuje leków w czasie ciąży, ponieważ ich objawy ustępują. Jeśli masz SM i jesteś w ciąży lub myślisz o zajściu w ciążę, porozmawiaj ze swoim lekarzem o lekach, które przyjmujesz na SM. Niektóre mogą nie być bezpieczne w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Na przykład wiele osób ze stwardnieniem rozsianym przyjmuje lek zwany interferonem beta (Avonex®, Betaseron® i Rebif®). Ten lek może pomóc zmniejszyć zaostrzenia i spowolnić rozprzestrzenianie się uszkodzeń nerwów i przebieg SM, ale nie jest bezpieczny w czasie ciąży. Interferon beta może zwiększać ryzyko poronienia (gdy dziecko umiera w macicy przed 20. tygodniem ciąży) i urodzenia martwego dziecka (gdy dziecko umiera w macicy po 20. tygodniu ciąży). Leki przeciwnowotworowe zwane lekami immunosupresyjnymi są czasami stosowane w leczeniu SM, ale nie są również bezpieczne w czasie ciąży. Twój dostawca może zmienić cię na bezpieczniejszy lek.

Inne terapie SM są ważne, zwłaszcza w czasie ciąży. Na przykład pomocne może być znalezienie grupy wsparcia dla osób z SM lub rozmowa z doradcą. Grupa wsparcia to grupa ludzi, którzy mają ten sam rodzaj obaw. Spotykają się razem, aby spróbować sobie nawzajem pomóc. Pomocne mogą być również ćwiczenia fizyczne lub fizjoterapia. Fizjoterapia to program ćwiczeń stworzony specjalnie dla Ciebie, aby poprawić Twoją siłę i ruch.

Co powoduje SM?

Nie wiemy, co powoduje SM, ale pewną rolę mogą odgrywać geny. Geny to części komórek twojego ciała, które przechowują instrukcje dotyczące wzrostu i działania twojego ciała. Geny są przekazywane z rodziców na dzieci.

Około 15 na 100 (15 procent) osób z SM ma jednego lub więcej członków rodziny z SM. Osoby, u których w rodzinie występowała SM, częściej chorują na SM niż osoby, które jej nie mają. Największe ryzyko zachorowania na SM mają ludzie biali, zwłaszcza których rodziny pochodzą z północnej Europy. Najmniejsze ryzyko zachorowania na SM mają osoby pochodzące z Azji, Afryki lub rdzennych Amerykanów.

Naukowcy badają, czy wirusy, infekcje lub inne schorzenia mogą być powiązane ze stwardnieniem rozsianym. Na przykład, jeśli masz cukrzycę typu 1 lub chorobę tarczycy, prawdopodobieństwo zachorowania na SM może być nieco większe niż u osób, które nie mają tych schorzeń.

Twoje środowisko i styl życia również mogą odgrywać rolę w wywoływaniu SM. Na przykład osoby palące są bardziej narażone na SM niż osoby, które tego nie robią. Stwardnienie rozsiane występuje częściej u osób, które nie mają wystarczającej ilości światła słonecznego lub witaminy D. Na przykład występuje częściej w obszarach położonych dalej od równika, gdzie jest mniej słońca. Światło słoneczne pomaga organizmowi wytwarzać witaminę D.

Więcej informacji

• Narodowy Instytut Zaburzeń Neurologicznych i Udaru mózgu

Ostatnia kontrola:styczeń 2014 r.