• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Uspokajające słowa o rodzeniu w kryzysie

Poprosiłam czytelników, którzy rodzili w mniej niż idealnych warunkach, o porady dla osób stojących przed tym samym wyzwaniem.

Rodzenie w kryzysie

Oto kilka słów wsparcia dla tych, którzy mogą stać przed porodem, którego nie planowały.

Panika nigdy nie pomaga.

„Przed dwoma dniami urodziłam drugie dziecko w trakcie pandemii. Pierwsze urodziłam tuż przed powodzią stulecia w moim mieście. Trzeba oczekiwać wielu planów awaryjnych, a potem – że się zmienią. Panika nigdy nie pomaga. Staraj się zachować spokój i pamiętaj, by być tu i teraz, nie żyć w niepokoju o jutro. Porodzenie w masce nie jest tak straszne, jak myślałam, ale i tak jest uciążliwe. Dasz radę, nawet jeśli partner lub doula nie może być obok”.

Bądź OK z emocjami.

„Urodziłam samotnie, po tym jak ojciec syna zniknął. Choć miałam nieco więcej czasu na przygotowanie… powiem to: rodzenie w nieidealnych sytuacjach to najbardziej uprawniające doświadczenie, jakie przeżyjesz. Bądź w pełni OK z bywaniem mnóstwem emocji. Puść to wszystko na zewnątrz! Osobiście wybrałam brak osoby wspierającej, bo musiałam móc wyrażać każdą emocję bez wstydu. Kobiety są niesamowite i ty też dasz radę”.

Tylko bądź delikatna.

„Urodziłam dziecko dwa miesiące po odejściu od przemocowego męża. Był to, mimo urodzenia córki, jeden z najgorszych dni mojego życia z powodu emocji, z którymi mierzyłam się na wierzchu bólu fizycznego. Moja największa rada: bądź delikatna dla siebie. Wstydziłam się, że nie jestem stoicka i „silna” – że płakałam podczas porodów, żałując rodzinę, której chciałam, i to, że robię to sama. Chciałam urodzić bez znieczulenia, ale na końcu się zgodziłam – nie mogłam poradzić sobie z bólem fizycznym, gdy mój stan psychiczny był tak obciążony i nie miałam wsparcia. Po prostu bądź delikatna. Pozwól sobie być smutnej”.

Załóż stratę oczekiwanego.

„Najlepszą radą, jaką dostałam po traumatycznym porodzie najstarszego syna, było pozwolenie sobie na żałobę po utracie tego, co oczekiwano. Bądź smutna, że sytuacja nie była taka, jak myślałaś. Żaluj, że plan porodowy nie się nie udał. Żaluj, że nie miałaś idealnego porodu. Ale potem przejdź do przodu. Skup się na nowej rzeczywistości, na swoim zdrowiu, na dziecku. Nie pozwól, by Cię to przełamało, mów o swoich emocjach i strachach, o wszystkim, co miało się stać, a nie stało, i o wszystkim, co poszło dobrze mimo wszystko. Staraj się zachować zdrowy rozsądek”.

Ogromne wysoki i niskie.

„Nasze pierwsze dziecko urodziło się 4 tygodnie wcześniej podczas SARS i był w kryzysie. Dowiedzieliśmy się, że dziecko jest w połozeniu bocznym, moje ciśnienie skoczyło w górę, a potem, że nasza córka waży 2 funty.

Powiem wam, wszystko, co mogło pójść nie tak, poszło nie tak. Zaplanowano nagły cięcie, ale nasza mała wojowniczka powiedziała „nie” i postanowiła nie czekać. Urodziła się mała, ale zdrowa, i przez to, jak mała była, musiała zostać w szpitalu przez SARS przez miesiąc. Ja musiałam zostać na tydzień.

Powiem wam, że rodząc w kryzysie przeżywa się ogromne wysokie i niskie momenty, ale to, co powiem, to to, że pielęgniarki, lekarze, personel – wszyscy byli niesamowici. Procedury, które zastosowali, chroniły nas, chroniły Kailey. Było trudne, że rodzina nie mogła odwiedzać, ale moja mama zorganizowała, by ludzie zostawiali jedzenie u strażników. Przyjaciele zostawiali listy, zdjęcia, czasopisma. Nigdy nie zapomnimy przechodzenia SARS z niemowlęciem, ale ona jest zdrowa i piękna i przetrwaliśmy to wszystko. To historia, której nigdy nie zapomnimy”.

Możesz wszystko, gdy musisz.

„Mąż był na misji. Samodzielnie pojechałam do szpitala w aktywnych porodach, skończyłam na traumaticznym porodzie, potrzebowałam przeliczenia krwi, a dwa dni później samodzielnie pojechałam do domu z dzieckiem. Byłam sama przez to wszystko, poza kilkoma niesamowitymi pielęgniarkami. Zawsze mówiłam, że możesz wszystko, gdy musisz, i to nie było inne. Było okropnie, ale potem się kończy i odkrywasz w sobie siłę, której nie znałaś. A dziecko to w zasadzie największa nagroda, jaką zabierasz do domu po takim doświadczeniu”.

Szerokie tło.

„Miałam dwa porody, które nie poszły wg planu. Żałuję, że nie wiedziałam wtedy, że smutek i rozczarowanie będą niczym w porównaniu do radości z obserwowania, jak rosną moje dzieci”.

Zostań ze skupioną.

„Bierz to chwilę po chwili i skup się na zdrowym dziecku, a nie na wszystkich zewnętrznych sprawach. Miałam nagłe cięcie cesarskie z powodu przedłoża, dziecko było 4 tygodnie wcześniej, więc zdecydowanie czułam, że straciłam całą kontrolę. Ale skupiając się na tym, co najlepsze dla mojego dziecka i mnie, przeszłam przez to, i choć bolesne, miałam zdrową córeczkę, co ostatecznie jest jedyną rzeczą, która ma znaczenie. Bądź silna, bądź bezpieczna, bądź elastyczna wobec zmian i przyjmij swoją nową historię, gdy się rozwija”.

Puść normalność.

„Nasze trzecie dziecko urodziło się, gdy mąż był za granicą – i miała 5 tygodni, gdy wrócił. Moja jedyna rada: „puść to, co inni mówią, że jest normalne”. To twoja historia. Rzadko coś jest idealne, a ty to robisz w tym czasie, bo MOŻESZ to znaleźć. Historia każdego jest inna – twoja po prostu miała duży zwrot akcji, który ostatecznie sprawi, że ludzie będą ci szanować. Dasz radę”.

To jest to, co jest.

„Moja ciąża bliźniacza skończyła się HELLP w 29 tygodniu. Gdy mnie wjeżdżali na cięcie cesarskie o 2:00 w nocy Bożego Narodzenia, pamiętam, że myślałam: „to nie jest plan i nie jest idealne, ALE to jest poród twoich dzieci. Zapamiętaj ten moment”. Powtarzałam to często podczas pobytu na NICU: „nie jest idealne, ale to jest to, co jest i będziesz chciała to pamiętać”. Postanowiłam objąć słodycz zamiast zostać w smutku (nie że nie miałam dni smutku i żalu)”.

Jesteś wystarczająco silna.

„Byłam triażowana na oddziale porodowym, rozmawiając przez telefon z onkologiem mego męża, który zalecał hospicjum dla mojego męża, który zmarł trzy dni później. Moje słowa wsparcia: w porządku, że czujesz się oszukana z tego, jak chciałaś, by wyglądała ciąża i poród, ale nawet jeśli to straszny lub traumatyczny czas, jesteś wystarczająco silna, by to przejść, bo masz kogoś, za kogo walczyć, dla kogo być silną. Przepraszam mamy, które znoszą bremię strachu w tym czasie, ale to nieco przygotowuje was do chaosu macierzyństwa – możecie czuć się uprawnione przez to, co już przezwyciężyłyście”.

Co byś dodała?

Czy masz jakąś radę dla kogoś, kto będzie rodzić w kryzysie?

Nasza następna rekomendacja: Ways To Say, “Don’t Freaking Touch My Baby”

zdjęcie: z archive Alice Sibley