Zrozumienie awersji do karmienia piersią i jak ją przezwyciężyć
Możesz wyobrażać sobie, że karmienie piersią będzie wspaniałym doświadczeniem budującym więź dla obojga. Twoja położna lub doula mogła Ci powiedzieć, że przyczepienie dziecka wywoła nalot oksytocyny, hormonu dobrego samopoczucia, który – poza kluczową rolą w porodzie, karmieniu i więzi rodzic-dziecko – pomaga obniżyć poziom stresu podczas karmienia.
Dla niektórych jednak karmienie dziecka wywołuje złość, drażnienie – a nawet uczucie, jakby skóra pełzała. To zjawisko nazywa się Awersją do Karmienia Piersią i Agitacją (czasem określaną jako BAA lub NA), stanem wywołującym negatywne emocje u karmiącej matki przez cały czas trwania karmienia.
Czym jest awersja do karmienia piersią?
Awersja do karmienia to fizjologiczna reakcja karmiącej matki na wrażenie lub doświadczenie karmienia dziecka. Może skutkować lękiem, złością, gniewem, uczuciem pełzania skóry lub silną chcią oderwania dziecka od piersi, wyjaśnia Anna Brauch, IBCLC, certyfikowana poradnik laktacyjny i edukatorka karmienia piersią i klatki piersiowej z Minnesota. To różni się od bólu spowodowanego źle położonym dzieckiem lub uszkodzeniem piersi, choć czasem te stany mogą współwystępować.
Różni się to również od Reflexu Disforycznego Odpływu Mleka (D-MER), który opisuje krótkotrwałe, ale intensywne negatywne emocje wywoływane przez refleks odpływu mleka w momencie puszczenia mleka. Negatywne emocje awersji trwają przez całe karmienie i ustępują tylko wtedy, gdy niemowlę nie jest już przyczepione do piersi.
Jak odczuwana jest awersja do karmienia piersią?
Osoby cierpiące na awersję zgłaszają szeroki wachlarz emocji: od złości, drażnienia, irytacji, uczucia pełzania skóry po gwałtowną chęć oderwania niemowlęcia od piersi. Niektórzy opisują to jako uczucie naruszenia. W większości przypadków awersja zaczyna się na początku każdego karmienia, a nawet przy samej myśli o karmieniu, mówi Brauch.
Choć doświadczenie może się różnić czasem wystąpienia, nasileniem i trwaniem, jego opis jest niezwykle podobny na całym świecie, mówi Zainab Yate, brytyjska edukatorka, aktywistka i badaczka karmienia piersią. Yate była pionierką w badaniach nad awersją, przeprowadzając pierwsze badanie tego rodzaju oraz pisząc książkę na ten temat: When Breastfeeding Sucks
.
Rodzice opisują to jako cokolwiek od
mówi Brauch.dziwnego pełzania
lub lekkiego lęku po gwałtowny wybuch intensywnego gniewu,
Co powoduje awersję do karmienia piersią?
Przeprowadzono mało badań nad awersją do karmienia, więc dopiero zaczynamy poznawać jej przyczyny. Istnieją jednak wskazówki, że matki karmiące piersią w trakcie ciąży lub karmiące tandemowo (dwa dzieci) mogą być bardziej narażone na awersję. Dodatkowo wydaje się, że awersja rzadziej występuje przy karmieniu mniejszych dzieci.
Yate zbadała też związek między pewnymi niedoborami odżywczymi a awersją, w szczególności witaminą B12 i magnezem. Istnieje też sugestia związku z aktualnym lub przeszłym traumą u karmiącej matki. Obie te teorie wymagają jednak dalszych badań, by wyciągnąć wnioski.
Jak rodzice mogą radzić sobie z awersją do karmienia piersią?
Mechanizmy radzenia sobie z awersją zebrano z grup wsparcia rówieśniczego i nie są oparte na badaniach klinicznych. Jednak cierpiące zgłaszają, że suplementacja magnezem i witaminą B12 pomagała łagodzić objawy, podczas gdy odwodnienie, niedosyp i stres nasilały awersję.
Kombinacja poprawionej diety, snu i zarządzania stresem z terapią rozmową lub wsparciem rówieśniczym i dobrym wsparciem rodzinnym może zadziałać cudownie, pomagając karmiącej matce przetrwać awersję,
mówi Brauch. Poleca też karmienie z nakładką na sutek. Tworzy ona cienką barierę między skórą matki a ustami dziecka, co może zmniejszyć negatywne wrażenia związane z karmieniem.
Eksploracja innych opcji karmienia
Dowody anegdotyczne pokazują, że wcześniejsze odstawienie, by przezwyciężyć awersję, nie zawsze jest pożądane. Dla tych rodziców kontynuowanie karmienia przy awersji powinno być ćwiczeniem w samoopiece i ustalaniu granic. Ustalanie limitów czasu trwania i częstotliwości karmień na poziom zrównoważony dla matki jest właściwe i może znacznie pomóc, jeśli dziecko ma ponad rok i spożywa wiele stałych pokarmów uzupełniających dietę oprócz karmienia piersią,
mówi Brauch.
U mniejszych dzieci możesz rozważyć dopełnianie karmień odciągniętym mlekiem, mlekiem darczynczym lub mlekiem modyfikowanym. To jednak należy skonsultować z poradnikiem laktacyjnym lub pediatrą.
Jeśli awersja staje się zbyt silna, by utrzymać zdrową relację karmienia, niektórzy mogą zdecydować się na zmianę celów karmienia i wcześniejsze odstawienie. To decyzja osobista, która powinna być traktowana z empatią.
Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) zaleca wyłączne karmienie piersią przez pierwsze sześć miesięcy życia dziecka, a następnie kontynuowanie karmienia wraz z pokarmami uzupełniającymi przez rok życia lub dłużej.
W takim przypadku ważne jest skupienie się na sukcesie, a nie porażce,
naleca Brauch. Pamiętaj, że nakarmione jest najlepsze
, więc zadbaj o swoje zdrowie psychiczne w tym okresie. To pomoże Ci utrzymać zdrową więź z dzieckiem i złagodzić efekty psychologiczne odstawienia u obojga. I zaplanuj przejście dziecka na inne źródła odżywiania odpowiednie dla jego wieku,
zaleca Brauch.
Jak przy wszystkim, znajdziesz wsparcie w sieci. Yate przygotowała darmowy strukturalny kurs wsparcia oraz bardzo otwartą i aktywną grupę rówieśniczą na Facebooku o nazwie Aversion sucks
.
Dalsze porady i wsparcie może zaoferować lekarz, poradnik laktacyjny, konsultant laktacji lub pediatra. Dobre wsparcie może ogromnie pomóc rodzicowi w realizacji celów karmienia lub przeformułowaniu sukcesu dla siebie,
mówi Brauch.
Słowo od Verywell
Winia, wstyd i smutek to emocje towarzyszące awersji do karmienia. Ważne jest jednak, by przyznać, że awersja to odruch psychologiczny występujący u niektórych karmień rodziców, a nie u innych – nie jest wynikiem niczego, co zrobiłeś źle i nie czyni Cię złym rodzicem.
Jak przy wszelkich komplikacjach karmienia piersią, zalecanym pierwszym krokiem jest rozmowa o tym, co doświadczasz. Awersja może czuć się izująco, a siła emocji może przerażać – to nie jest coś, czym powinnaś mierzyć sama.
Szukaj wsparcia u innych i, jeśli uważasz to za właściwe dla siebie i swojej rodziny, daj sobie zgodę na eksplorację opcji karmienia pod okiem poradnika laktacyjnego lub pediatry.
-
Kiedy masz w domu małego fana klocków LEGO, niezbędnie wchodzisz w relację miłości i nienawiści do tych ikonicznych klocków. Z jednej strony – godziny kreatywnej zabawy i nauki. Z drugiej – klocki wszędzie, nie do pozbycia, a nagi stóp spotykający k -
Moczoweńka może być dla dzieci wstydliwym problemem, ale jest naprawdę powszechna. National Institutes of Health stwierdza, że nokturna enureza lub nietrzymanie moczu w nocy (terminy medyczne na moczoweńkę) to nieprzemyślne oddawanie moczu po 5. lub -
Chyba już słyszałaś o „tej rozmowie”, jaką czarni rodzicy muszą przeprowadzić z dziećmi. Tą, w której mówimy dzieciom, jak muszą się zachować, jeśli spotkają policję. No cóż, to nie jedyna rozmowa, jaką musimy z nimi prowadzić. Czarne dzieci są trzy
