• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak sprawić, by nauka zdalna była pozytywnym doświadczeniem dla dzieci

W tym tygodniu rzeczywistość nauki zdalnej osiadła na rodzinach w całej Ameryce. Skontaktowałem się z kilkoma przyjaciółmi, którzy mają dzieci we wszystkich grupach wiekowych – niższe, średnie i wyższe klasy, plus jedno przedszkolak. Niektórzy w mieszkaniach, inni w domach z ogrodami i piwnicami.

Chciałem wiedzieć, jak radzicie sobie ze szkołą w domu? Jakie problemy macie? I jak Wasze dzieci radzą sobie ze zmianą? Zdumiewały mnie odpowiedzi i czułem dumę za nasze młodsze pokolenie. Dzieci są niesamowicie odporne – tak samo nasi nauczyciele. Oto problemy z nauką zdalną, z jakimi mierzą się rodzice i dzieci, i ich kreatywne rozwiązania "możemy to zrobić":

Wiemy, że powinniśmy stworzyć klasę – ale gdzie?

Największym pytaniem stojącym przed rodzicami jest, gdzie stworzyć klasę. Jako organizator, od dawna propaguję ważność tworzenia miejsca pracy w domu dla dzieci. Prosty stół, biurko lub uroczy kącik, gdzie dzieci mogą robić zadania domowe, relaksować czy czytać książkę. W normalnych warunkach sypialnia jest idealna. Ale czy to działa w takim czasie?

Otrzymane odpowiedzi były szerokie, zachciankowe i zabawne. Jedna mama powiedziała, że zaczęli od biura domowego z tatą, ale to nie trwało długo. Inny rodzic podzielił się, że szkoła była w sypialni z zamkniętymi drzwiami, biuro męża była ich sypialnią z zamkniętymi drzwiami, i wszyscy zostawali na swoich miejscach do przerwy.

Jeden rodzic z Nowego Jorku z nastolatkami córkami powiedział, że w ich domie niewiele się zmieniło, bo dziewczyny dzieliły sypialnię od lat. Były już wyekspertowymi, z prywatnymi biurkami i rutyną chodzenia pod słuchawkami dla prywatnej przestrzeni.

Ale historia, która ogrzała mi serce, to pewien uroczy "małpa widzi, małpa robi" w Atlanta, Georgia. Moja przyjaciółka podzieliła się, że szkoła z najmłodszą zaczęła luźno, ale wkrótce po tym przesłała zdjęcie pokazujące jej 6-latkę siedzącą przy swoim własnym biurku.

Mój wniosek: Tutaj nie ma złych odpowiedzi. Po prostu ustal, co działa w Twoim domu i zrób to tak. Następny tydzień może wyglądać inaczej, więc zanurz się i bądź kreatywny. I pamiętaj, jeśli starsze dzieci w domu mają biurka, małe też mogą chcieć. Nikt nie chce zostać zostawiony w tyle.

Rutyna to fundamentalna część szkoły, więc staraj się do niej trzymać.

To, co mnie najbardziej zaskoczyło, to to, że w nauce zdalnej jest mniej struktury, niż byś pomyślał – przynajmniej na razie. Jedna mama powiedziała mi, że szkoła dziecka zachęcała uczniów do przejęcia kontroli nad własnymi harmonogramami, z każdym uczniem otrzymującym przewodnik, co robić: obudź się, sprawdź kalendarz, zaplanuj harmonogram, uwzględnij przerwy. Inna mama powiedziała: "Dzieci zapisują się na okres Google Meet dzień wcześniej i budują wokół tego własny harmonogram".

Zastanawiałem się, jak to działa z młodszą grupą. Czy to nie za dużo dla ucznia szkoły podstawowej? Nie w dzisiejszym świecie. Okazuje się, że wiele szkół – nawet podstawowych – ma już dużo pracy online, więc przełączenie na więcej pracy online nie jest takim wielkim problemem.

To, co inne, to to, że dzień szkolny jest krótszy, więc bądź przygotowany. Jeden ósmoklasista podzielił się: "Zaczynamy pracę, i możemy to robić we własnym tempie, więc jak skończysz zadania na dzień, to koniec".

Rozbawiło mnie to, jak ten szybki kid skończył pracę szkolną wcześnie i było dopiero 11:20 rano.

Pamiętaj, normalny dzień szkolny obejmuje dojazd do szkoły, przemieszczanie się korytarzami, i zajęcia pozalekcyjne. Jest też sprawdzanie szafki i giglanie z przyjaciółmi. Bez tych kawałków rozszerzających czas, dzień nauki zdalnej może czuć się skondensowany. Więc przygotuj się na dzieci, które mają więcej czasu wolnego niż oczekiwano, i współpracuj z dzieckiem, by stworzyć routine wypełniające luki.

Ufaj dzieciom, by sami wyliczyli część rzeczy.

Gdy nauka grupowa się kończy, dzieci zostają sami, by ukończyć pracę. Znalezienie to niesamowite – dosyć trudne dla dorosłych do samomotywowania, jak dzieci radzą sobie z tym wyzwaniem?

Jak jeden gimnazjalista zmiażdżył: "Staje się dość nudne, gdy robisz to wszystko sam".

Tutaj myślałem, że nauka zdalna oznacza siedzenie cały dzień w wirtualnej klasie z przyjaciółmi, ale w rzeczywistości zajęcia online są krótkie i samotne, a ten mądry umysł znalazł rozwiązanie: wideorozmowy z przyjaciółmi, by robić pracę razem.

Więc miej na uwadze izolację w uczeniu się i pogadaj z dziećmi, czy chciałyby wydłużyć czas zajęć poza porannym meetem, a potem połącz się z rodzicami, by stworzyć wirtualne huty naukowe z przyjaciółmi.

Dopiero zaczynamy: co planować na przyszłość.

Moja rada na nadchodzące tygodnie? Trzymaj rzeczy płynne w domu i duchy wysoko. Nowość i nowość nauki zdalnej zgasną, gdy tydzień minie, a routine będą musiały zostać dostosowane, by utrzymać rzeczy w ruchu w domu. Zacznij myśleć poza pudełkiem – niech dzieci wyjdą na podwórka lub do korytarza "między lekcjami", rozciągną nogi, zrobią przysiady, lub nabiorą śmiechu i zakręcą się w kółko, by zresetować scenę. To może chwilowo je podhype'ować, ale uwalnianie energii będzie świetne dla ich mózgów.

Albo spraw, by było fajnie, prosząc ich, by wychodzili przez drzwi frontowe każdego ranka i wracali z powrotem, jakby wchodzili do szkoły. Mogą nawet założyć kamizelki i plecaki, odwiedzać domowe szafki, cokolwiek sprawia, że czują się połączeni ze szkołą znowu.

I gdy wszystko inne zawiedzie, zmień ich przestrzeń. Przenieś dzieła sztuki z salonu, albo powiesz plakaty w ich pokojach dla inspiracji, albo wymień dekor. Klasy mają tendencję do bycia prostymi przestrzeniami, które zmieniają wygląd sezonowo lub w oparciu o projekt. Dzieci są przyzwyczajone do wyjścia na zewnątrz dla przerwy wizualnej. Więc możesz musieć to odwrócić na chwilę. Jeśli nie możesz zmienić zewnętrznego świata dziecka, zmień ten wewnętrzny.

I jak zawsze, pracujcie razem nad organizacją lub odchudzaniem. To idealny czas, by rozpocząć rozmowy o tym, jak dzieci czują się o swoich biurkach i ubraniach i dać im władzę, by robili zmiany i wybory – daj im szefa. Jak jeden rodzic powiedział: "Moja córka przeszła po szufladach przed szkołą, by zdecydować, czego potrzebuje, i posprzątała swój biurek. Zgodziliśmy się, że kluczem jest, by posprzątać biurko każdego ranka, by miała czystą kartę". Tutaj są świetne nawyki do wdrożenia i lekcje do nauczenia.

Na koniec, uśmiechnijmy się i skupmy się na przyszłości. Z wszystkimi pracującymi zdalnie, ważne jest wycięcie przestrzeni pracy dla każdego i utrzymywanie połączenia, nawet przy dystansie społecznym.