Rywalizowanie i oszustwo

Mój syn oszukuje w grach. Co powinniśmy robić?

Oszustwo jest wynikiem rywalizacji. W naszej kulturze, z niewielkimi wyjątkami, konkurencyjność jest powszechna i wręcz nagradzana. Dzieci uczą się, że przegrywać jest złe, a zwłaszcza w pierwszych latach szkoly ich chęć dobrego radzenia sobie jest bardzo silna.

Gdy dzieci grają ze sobą w gry, oszustwo będzie się często zdarzać. Wczesne lata to dużo łamania zasad i konfliktów w tych równorzędnych walkach. Obserwuj, jak dzieci grają w gry planszowe lub karciane, i rozpoznawalność rywalizacji, dążenia i uczenia się społecznego, które czasem degenerują do oszustwa. Gdy dzieci dorastają i zbliżają się do dojrzewania, to zachowanie jest znacznie mniej tolerowane przez rówieśników, a więc niektóre dzieci otrzymują etykietę oszustów. Poczucie sprawiedliwości ma wyższą wartość w tych starszych relacjach rówieśniczych.

Jeśli Twoje dziecko oszukuje

Jeśli zostajesz skonfrontowany/a z sytuacją, w której Twoje dziecko oszukało, musisz wziąć pod uwagę wiele czynników, w tym stopień presji, pod jakim stoi, by wygrać lub dobrze się wypadać, oraz jego własne tło w kwestii rywalizacji. Dzieci mają tendencję do oszustwa lub ustalania własnych zasad, gdy angażują się w gry lub pracę szkolną, która jest zbyt złożona, by poradzić sobie z nią. Jeśli Ty lub inni w jego życiu oczekujecie, że zawsze będzie wypadał wybitnie dobrze, to oszustwo może stać się prawie mechanizmem samoobrony pod naporem tego ogromnego nacisku. Może czuć, że nie ma innego wyjścia niż oszukać, jako środek do osiągnięcia sukcesu. Tak więc cel staje się znacznie ważniejszy niż proces.

Również rozważ przykład, jaki daje środowisko rodzinne Twojemu dziecku. Jeśli Ty lub Twój partner/partnerka oszukujecie od czasu do czasu – np. nie oddając nadwyżki reszty w supermarkecie, a może nawet rozmawiając o „korekcie” PIT – to są to wartości moralne, które uczycie. Bądź wrażliwy/a na przykłady, które dajesz; możesz być ważnym modelem do naśladowania w zapobieganiu oszustwom. W dużym stopniu chęć oszukania dziecka jest związana z wartościami, z jakimi jest wychowywane.

Jak pomóc swojemu dziecku

Dla dziecka w średnim wieku rodzice muszą zidentyfikować i zająć się każdym epizodem oszustwa, by nauczyć go rozróżniać dobro od zła. Np. jeśli zostanie złapany na oszukiwaniu w szkole – powszechne zjawisko – usiądź z nim i porozmawiaj o powadze tego wykroczenia. Porozmawiaj o rodzajach stresów i presji, które może czuć, w tym Twoich własnych oczekiwaniach co do sukcesu. Nadmierna kara za te przewinienia rzadko pomaga.

Gry rodzinne, w których granie przypadku, mogą uczyć dzieci rywalizacji ze sobą bez oszustwa. Pod Twoim wacznym okiem, Twoje dziecko może zostać skierowane w stronę odpowiedniego zachowania i zdrowej rywalizacji.

Kiedy szukać dodatkowej pomocy

Dziecko, które ma przewlekły problem z oszywaniem, lub które otrzymuje w szkole etykietę oszusta, może potrzebować dalszej pomocy. Często oszustwo jest objawem wewnętrznej walki emocjonalnej lub problemów z rówieśnikami, które powinny zostać adresowane. Pomoc możesz znaleźć u poradnika zdrowia psychicznego lub w poradni dziecięcej.

Previous:

Next: