• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Strategie dyscypliny wpływające na jej skuteczność

Trudno wiedzieć, które konsekwencje i strategie dyscypliny zadziałają najlepiej dla Twojego dziecka. Każde dziecko jest inne, a techniki działające u jednego mogą nie działać u drugiego.

Choć odkrycie najlepszych strategii może wymagać prób i błędów, te pięć czynników pomoże Ci zawęzić najskuteczniejsze konsekwencje.

1. Cechy dziecka

Cechy dziecka wpływają na to, jak zareaguje na różne strategie dyscypliny. Do cech należą: osobowość, temperament, zdolności fizyczne, talenty, umiejętności, siły i słabości.

Wychowanie upartego, łatwo frustrowanego dziecka wymaga innych strategii niż spokojnego, chętnego do ugadania. Również dziecko nieporadne, drązone w szkole, potrzebuje innych interwencji niż popularne, atletyczne dziecko.

Zastanów się, jakie zasady, granice i konsekwencje najlepiej pasują do unikalnych cech Twojego dziecka.

2. Cechy rodzica

Rozważ dopasowanie między Twoimi cechami a cechami dziecka. Zwróć uwagę na podobieństwa i różnice w osobowościach, temperamentach, preferencjach.

To może wskazać obszary, w których masz mniejszą tolerancję na przeciętne zachowania. Np. jeśli jesteś osobą spokojną, lubiącą ciszę, możesz mieć problem z cierpliwością wobec gwałtownego, nadpobudliwego dziecka.

Albo jeśli masz niską tolerancję na frustrację, możesz zmagać się z pomaganiem dziecku z dysleksją w zadaniach domowych. Analiza tych czynników zwiększa świadomość kroków skuteczniejszych w dostosowywaniu i dyscyplinowaniu dziecka.

Zrozumienie, w jakich obszarach jesteście dobrze dopasowani, a w jakich nie do końca – pomoże stworzyć skuteczny plan dyscypliny uwzględniający potrzeby obojga.

3. Zmiany życiowe i stresory

Doświadczenia życiowe wpływają na zachowanie dziecka. Przeprowadzka, nowa szkoła, nowe dziecko w domu – to czynniki wpływające na zachowanie.

Zanotuj ostatnie zmiany i ich wpływ na dziecko. Np. dziecko zmagające się z nowym rodzeństwem może czuć się wykluczone i nie zareaguje dobrze na wyciszenie oddzielające je od rodziny – poczuje się jeszcze bardziej wykluczone.

Albo jeśli przeprowadziliście się do nowego miasta i dziecko korzysta z elektroniki by kontaktować się z przyjaciółmi – nie chcesz brać telefonu za niegrzeczność. Rozmowy z przyjaciółmi mogą być jego najlepszym mechanizmem radzenia sobie.

4. Konsekwencje za pozytywne zachowania

Konsekwencja, jaką dziecko otrzymuje za dobre zachowanie, determinuje szansę na jego powtórzenie. Sprawdź, jak reagujesz, gdy dziecko przestrzega zasad, słucha, zachowuje się z szacunkiem.

Czy dostaje pochwałę? Są nagrody za przestrzeganie zasad? Czy zyskuje uprawnienia za dobre wybory?

Nie pozwól, by dobre zachowanie pozostało niezauważone. Chwal dziecko za dobre wybory i zachowanie.

Jeśli dziecko cicho się bawi – pochwal je za to. Choć możesz bać się, że pochwała go rozproszy, wzmocni to chęć dalszej cichej zabawy.

Oferuj pochwałę, uwagę i nagrody motywujące do przestrzegania zasad. Jeśli odkryjesz, że dziecko nie dostaje wystarczająco pozytywnego wzmocnienia – dostosuj strategię, by zwiększyć motywację do dobrego zachowania.

5. Konsekwencje za negatywne zachowania

Czasami dzieci otrzymują wzmocnienie za negatywne zachowania, co ich do nich zachęca. Np. dziecko dostaje dużo uwagi za narzekanie – uczy się, że to skuteczny sposób na uwagę.

Negatywna uwaga może być silnym wzmocnieniem. Krzyki, kłótnie, namawianie – mogą w rzeczywistości zachęcać do niegrzeczności.

Negatywne zachowania potrzebują negatywnej konsekwencji, by je zniechęcić. Czasami ignorowanie łagodnej niegrzeczności to najskuteczniejsza kara.

Negatywne konsekwencje też muszą być konsekwentne. Jeśli jesteś niespójny w dawaniu wyciszenia czy odbieraniu uprawnień – dziecko będzie się niegrzecznie zachowywać, licząc, że tym razem ominie konsekwencję.

Konsekwentne konsekwencje uczą, że każde negatywne zachowanie = negatywna konsekwencja. Ważne jest ocenianie obecnie stosowanych kar i rozważanie innych, bardziej skutecznych.