Sześć zasad skutecznego rodzicielstwa

Skuteczne rodzicielstwo skupia się na pozytywnych aspektach zachowania dziecka i interakcji z nim, minimalizując negatywne. Od sposobu okazywania afektu po granice, które ustalasz i konsekwentnie egzekwujesz, Twoje umiejętności rodzicielskie łączą się, byś mógł/mogła prezentować się jako dobrota i miłujący rodzic, który ma dobro dzieci na pierwszym miejscu.

Jasna i konkretna komunikacja

Skuteczna komunikacja jest żywotna dla udanej relacji z dzieckiem. Musisz dopasować komunikację do mentalności dziecka, by zrozumiało Twoją wiadomość. Musisz też dawać konkretne instrukcje lub przykłady, by dziecko nie popełniało błędów z powodu zamieszania lub niewiedzy. Jeśli oczekujesz, że dziecko będzie się dobrze zachowywać w sklepie, powinieneś porozmawiać z nim osobiście o tym, co ma robić, by się dobrze zachować, np. trzymać za rękę lub zostać blisko w każdej chwili i unikać dotykania przedmiotów bez pytania.

Konsekwencja

Konsekwencja jest kluczem skutecznego rodzica; jednak niektórzy rodzice zmagają się z nią. Od zasad, które ustalasz, po sposób ich egzekwowania, musisz być konsekwentny/a. Możesz mieć zasadę domową: nie pisania SMS-ów przy stole. Jeśli jednak nie egzekwujesz zasady, gdy nastolatek ukradkowo pisze SMS-y podczas kolacji, gdy Ty i mąż próbujecie porozmawiać, nie możesz oczekiwać, że zasada "nie SMS-ów przy kolacji" zadziała. Choć to wymaga czasu i wysiłku, skuteczni rodzice dążą do konsekwencji.

Logiczna dyscyplina

Logiczna dyscyplina – sprawiedliwa i związana z niegrzecznością dziecka – to fundament skutecznego rodzicielstwa. Jeśli nastolatek wielokrotnie łamie godzinę powrotu, możesz zmienić godzinę, by odzwierciedlała czas, o jaki przekroczył limit. Nastolatek z godziną powrotu północ, który nie wraca do 1:00, musi wrócić o 23:00 – godzinę wcześniej – następnym razem. Skuteczne rodzicielstwo i naturalne konsekwencje też dobrze współpracują. Naturalne konsekwencje pozwalają dziecku doświadczyć naturalnego skutku swoich działań. Jeśli dziecko odmawia jedzenia o godzinie posiłku, rodzic może zabrać talerz i powiedzieć, że może jeść przy następnym posiłku, czyli śniadaniu. Naturalną konsekwencją jest tymczasowe głód. Jednak naturalne konsekwencje nie są odpowiednie dla sytuacji zagrażających zdrowiu lub bezpieczeństwu dziecka. Np. jeśli dziecko wielokrotnie jeździ rowerem po jezdni, nie powinieneś pozwalać mu, aż go zderzy samochód.

Natychmiastowe reakcje

Skuteczni rodzice dają dyscyplinę lub nagrody natychmiast, by pomóc dziecku skojarzyć konkretne zachowanie z nagrodą lub działaniem dyscyplinarnym. Jeśli rodzic prosi dziecko o posprzątanie pokoju przed powrotem z pracy i dziecko tego nie zrobi, rodzic powinien zareagować jakimś logicznym działaniem dyscyplinarnym, by pokazać dziecku, że ignorowanie prośb rodziców jest nieakceptowalne.

Współczucie

Współczujące rodzicielstwo może podnieść samoocenę i poziom komfortu dzieci i nauczyć ich patrzeć na sytuacje pozytywnie. By okazać współczucie, to poświęcić czas, każdego dnia, by usiąść i posłuchać, co dziecko ma do powiedzenia. Jeśli dziecko jest zmartwione lub zestresowane, unikaj oceny. Zamiast tego zadaj pytania, by pomóc mu myśleć krytycznie o sytuacji i odkryć rozwiązanie. Współczucie to też okazywanie afektu przez przytulenie lub mówienie "kocham Cię". Współczujący rodzic znajdzie czas, by odkryć przyczynę problematycznych działań dziecka i omówić alternatywne scenariusze, zamiast karać bez dyskusji.

Indywidualizacja

Rodzice, którzy indywidualizują swoje podejście do każdego dziecka, są bardziej skuteczni niż ci, stosujący podejście "one size fits all" do wszystkiego – od dyscypliny po komunikację. Co działa z jednym dzieckiem, może nie zadziałać z drugim. Jedno dziecko może być łatwo motywowane pochwałą, inne może reagować tylko na nagrody materialne. Albo jedno dziecko może potrzebować więcej struktury do zadań, gdy rodzeństwo radzi sobie niezależnie z małą interwencją.

Previous:

Next: