• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

W tym Dniu Kobiet, jeśli chcesz #BreakTheBias, zacznij w domu

Gdy film „Tato w domostwie” (Mr. Mom) trafił do kin, był hitem. Michael Keaton grał niedawno zwolnionego inżyniera, który zostaje w domu z trzema dziećmi, podczas gdy żona (Teri Garr) zostaje dyrektorem reklamowym i jedyną zarabiająca. Walka z odwróconymi rolami płciową była komedią.

To było 1983 rok, odtąd zrobiliśmy duży postęp. W wielu rzeczach jest bardziej równo. Ale w niektórych, jak na froncie domowym, wciąż daleko do równości. Rozmowy o równouprawnieniu skupiają się na pracy czy polityce, pomijając dom – tracimy szansę na zmianę na znacznie bardziej uniwersalnym poziomie.

Nadal to kobiety wykonują większość pracy domowej i opieki nad dziećmi. To duży problem. Ale większy jest to, że wielu partnerów mężczyzn tego nie widzi. Badanie Pew Research בקרב par małżeńskich lub wspólnym życiem heteroseksualnych wykazało:

• 46% mężczyzn twierdzi, że prace domowe są podzielone równo vs 34% kobiet.
• 63% ojców mówi, bycie zaangażowanym rodzicem jest równe vs 43% matek.
• 35% ojców twierdzi, że zarządzanie harmonogramem dzieci jest równe, u matek to 23%.

Luka w postrzeganiu jest realna.

Motto tego roku Międzynarodowego Dnia Kobiet to #BreakTheBias. Zachęca do wyobrażenia sobie świata równego płciowo. Jasne jest, że ten świat zaczyna się w domu. Wszyscy musimy szczero spojrzeć w swoje domostwa i zbadać, w jaki sposób prace domowe, obowiązki i opieka – we wszystkich formach, od opieki nad dziećmi i starzejącymi się rodzicami, po mycie naczyń i zakupy – są uprzedzone wobec kobiet.

Pandemia otworzyła oczy na całą tę niepłatną pracę i obciążenie umysłowe, jakie kobiety ponoszą, prowadząc dom i wychowując rodzinę, obok kariery zawodowych. W trakcie zamknięć szkół i żłobów oraz pracy zdalnej, ojcowie w USA wzięli na siebie więcej – gotowali, sprzątają, dokupowali prezenty, czasem nawet pakowali.

Wrodzonej, żadna praca domowa nie ma przypisanej płci. My nadajemy jej płeć i kontynuujemy to. Prawie 40 lat po „Tacie w domostwie” norma wciąż często brzmi: tata trenuje drużynę, mama robi włosy dzieciom. Dlaczego tata nie może robić włosów? (Może.) Dlaczego mama nie może trenować koszykówki chłopców? (Robi to.)

Jednocześnie pandemia pokazała, że praca domowa i opieka wcale nie są równe płciowo. Nawet z partnerami robiącymi więcej, kobiety wciąż poniosły większość opieki i domu NA DODATEK do kariery. To doprowadziło miliony pracujących kobiet do całkowitego wypalenia. Dlatego jedna z trzech kobiet rozważyła zmniejszenie etatu lub odejście z rynku pracy w 2021 r. (raport McKinsey &LeanIn.org). Od początku pandemii kobiety straciły ponad 5,3 mln miejsc pracy, a udział kobiet w sile roboczej spadł do najniższego poziomu od 33 lat. Wszyscy jesteśmy świadkami ekonomicznych skutków nierówności płciowej.

Trzeba też porozmawiać o naszych własnych uprzedzeniach. Jak często Twój partner zabrał się za pranie lub mycie kuchni, a Ty weszłaś i zrobiłaś to sama, bo „robi to źle” albo „szybciej jak ja zrobię”? Ja winna. (Mąż uwielbia, że to drukuję.)

Problem: wszystkie te „sam zrobię” sumują się. Wymuszają nas, a co najważniejsze, utrwalają przestarzałe role, które chcemy zmienić. Musimy lepiej puścić kontrolę. Jeśli chcesz, by on wziął więcej, czasem musisz Ty oddać.

Każda rodzina inna, wybory też. Kluczem jest mocna komunikacja, nazywanie uprzedzeń po imieniu i priorytetyzacja tego, co najważniejsze w Waszej sytuacji. Wspólnie tworząc strukturę sprawiedliwą dla obojga. To wzmocni parę i sprawi, że będzie bardziej odporna na zmiany dynamiki domostwa. W „Tacie w domostwie” jest świetna scena: Keaton mówi żonie, że gubi zdrowy rozumek, mózg jak kasza. Żona empacjuje: „Przez to przechodziłam”. Keaton: „No to, skoro jesteś nieszczęśliwa, dlaczego nic nie powiedziałaś?” Proste, ale tak prawdziwe.

Mój mąż i ja to przeżywamy. Przed pandemią mieliśmy sprawiedliwy podział pracy – troje dzieci, opieka nad moim starzejącym się ojcem, dom – by oboje rozwijali kariery. System działał… aż przestał. Mąż to pracownik kluczowy, w pandemii godziny się zmieniły, musieliśmy adaptować. I w większości udało się. Niektóre dni trudniejsze, ale stale szukamy nowych sposobów – zmniejszyliśmy mieszkanie, zatrudniliśmy pomoc (mamy szczęście, że możemy) i regulujemy godziny pracy. Nie jest łatwo (nikt nie miał „łatwo”), ale wzajemny szacunek i wsparcie w rolach rodzicielskich i zawodowych zrobili nas silniejszą parą i, myślę, dobrymi modelami dla dzieci. Próbujemy żyć wartościami, które chcemy widzieć w świecie.

Dlatego w tym Dniu Kobiet zachęcam do myślenia o wszystkich sposobach, by zacząć #BreakTheBias we własnym domu – jako fundament równouprawnego świata we wszystkich dziedzinach życia.