• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak wygląda urlop macierzyński poza Stanami Zjednoczonymi

Jeśli jesteś pracującą mamą w Ameryce, pewnie dowiedziałaś się, że urlop macierzyński w tym kraju w dużej mierze… nie istnieje. Nie ma federalnego prawa zobowiązującego pracodawców do oferowania nowym rodzicom płatnego urlopu, co oznacza, że wielu pracowników musi zrezygnować z wynagrodzenia, by spędzić więcej czasu z nowym dzieckiem przed powrotem do pracy.

[POKOJNE: „Na jaki urlop macierzyński mam prawo?”]

Ponadto wiele matek czuje „winę pracującej mamy” za wzięcie urlopu i boi się, że po powrocie do biura zostaną „zdegradowane do mamy” lub oceniane inaczej.

[POKOJNE: „Jak przezwyciężyć winę”]

Nie wszędzie tak jest. Rozmawialiśmy z kobietami na całym świecie, by zobaczyć, jak ich doświadczenia urlopu macierzyńskiego wyglądają w porównaniu do relatek naszych amerykańskich znajomych.

Oto co dowiedzieliśmy:

Norwegia

Cecilie L., z Norwegii, mama dwojga dzieci, mówi: „Norwegia jest pionierem w tej dziedzinie i zdziwia mnie, że USA są tak wstecz w kwestii praw kobiet w pracy i urlopu macierzyńskim. W Norwegii zakłada się, że kobiety wracają do pracy po urlopie – dlatego państwo ułatwia im powrót bez problemów”.

Gdyby USA mogły być tak praktyczne!

„W Norwegii mamy 100% pensji przez 40 tygodni urlopu macierzyńskiego i 80% przez 52 tygodnie. Ojcowie muszą wziąć swoje 12 tygodni urlopu ojcowskiego, albo rodzice tracą tę możliwość. Większość ojców to robi. Istnieją też specjalne placówki, zasady i możliwości dla samotnych matek. Wniosek: kobiety muszą wracać na rynek pracy, bo kraj potrzebuje wszystkich!”

[POKOJNE: „5 powodów, dla których nowi tatusie potrzebują urlopu ojcowskiego”]

Jak to działa w Norwegii? Przedszkole dostępne dla wszystkich dzieci od 9. miesiąca życia, choć większość zaczyna w wieku roku. „Przedszkola w Norwegii podlegają nadzorowi państwowemu i muszą realizować ten sam program nauczania. Wszyscy pracownicy to specjalnie wykształceni wychowawcy. Wierzymy, że przedszkole sprawia, że dzieci stają się dobrymi obywatelami i przygotowuje je do życia i szkoły. To wspaniałe miejsce – wszystkie dzieci to kochają! Wszystkie przedszkola otwarte są 7:30–17:30. Dzieci mogą tam zostać do 8 godzin”.

Cecilie zwraca uwagę, by lepiej angażować ojców w opiekę, w Norwegii mówi się o „polityce rodzinnej” zamiast „polityce kobiet”. „To tu działa naprawdę dobrze”.

Wielka Brytania

Wielka Brytania ma „Statutory Maternity Leave” – uprawnione pracownice mogą wziąć 52 tygodnie urlopu macierzyńskiego; przyszłe matki mogą zacząć go 11 tygodni przed planowanym porodem. Pracownice obowiązane są wziąć co najmniej 2 tygodnie po porodzie.

[POKOJNE: „6 sposobów, jak firmy dbają o pracowników”]

Nancy C., która urodziła obaj synowie w Londynie pracując w Financial Times, mówi: „Byłam wdzięczna pracodawcy i UK za czas z chłopcami. Byłoby niezwykle trudne radzić sobie z pracą, gdybym musiała wrócić po 8 lub 12 tygodniach, co jest standardem w USA. Pod wielkim respektem dla moich amerykańskich znajomych, które musiały to zrobić – to fizycznie, emocjonalnie i ogólnie wyczerpujący czas w pierwszym roku życia dziecka”.

„Przynajmniej w Financial Times i w moim środowisku norma było wzięcie kilku miesięcy. Nie czułam się oceniana ani w jedną, ani w drugą stronę”.

UK ma też „Statutory Maternity Pay” – uprawnione pracownice otrzymują pewne wynagrodzenie przez do 39 tygodni. Nancy mówi, że niektóre firmy, jak Pearson (właściciel FT w czasie jej pracy i macierzyństwa), dopracowują podstawy oferowane przez państwo.

„Np. ze starszym synem dostałam pełną pensję 20 tygodni, potem Statutory Maternity Pay przez 19 tygodni, potem 13 tygodni nieopłaconych. Oferowali też do 10 dni Keeping In Touch – można ich wykorzystać na końcu urlopu, by spotkać się z zespołem/kierownikami i nadrobić zaległości, te dni były płatne. Dodatkowo urlop wypoczynkowy naliczał się w trakcie urlopu macierzyńskiego, więc mogłam skrócić dni nieopłacone urlopem wypoczynkowym”.

Dodaje, że nie wie, jaka jest norma w UK co do liczby kobiet biorących pełny rok urlopu vs nie; kobiety wracające po 6 miesiącach mają gwarantowane to samo stanowisko, po 6 miesiącach – porównywalne, choć niekoniecznie to samo.

„Nie mogę uogólnić, jak kobiety decydują o długości urlopu, ale my z mężem myśleliśmy finansowo – czy stać nas na brak drugiej pełnej pensji przez ok. 6 miesięcy? Chcieliśmy, abym zastała chłopców jako niemowlęta – kwestia była, czy możemy na to pozwolić. Ustaliśmy, że tak”.

Gdy Nancy wróciła do pracy, przez pewien czas pracowała 4 dni w tygodniu, potem wróciła do 5. To nie jest rzadkie.

Hongkong

Tracy Y., Amerykanka pracująca w Hongkongu u porodzie, mówi, że tam kobiety muszą odejść z pracy i rozpocząć urlop macierzyński 2 tygodnie przed terminem. Większość firm oferuje 10-tygodniowy urlop.

„Dla matek, które rodzą 2 tygodnie po terminie, skraca to urlop. Tradycja w kulturze chińskiej i kantonejskiej to „siedzenie miesiąca” po porodzie – zostawanie w domu, jedzenie określonych potraw, prywatna regeneracja – i pewien odzwierciedlenie tradycji pozostaje”, mówi. „Mąż i ja zaskoczyliśmy lokalnych spacerem z dwutygodniowym niemowlęciem”.

Tracy dodaje, że w Hongkongu silna jest gospodarka wsparcia i usług: dostępni, tanicy opiekunowie mieszkający z rodziną i mieszkania z pokojami dla służby przy kuchni. „Struktura pomocy domowej pozwala lokalnym matkom pracować, a dzieci są opiekowane, pranie zrobione, obiad ugotowany”.

Dodaje: „Lokalne matki w Hongkongu mocno preferują mleko modyfikowane. Jako amerykańska expatka często karmiłam piersią w toaletach luksusowych hoteli w centrum”.

Australia

Melita L., pracująca w małej firmie prywatnej w Sydney, ocenia swoje doświadczenia pozytywnie ogólnie, ale trudne finansowo. Dodaje, że zależy to od organizacji i pozycji w niej.

Melita brała urlop macierzyński po raz pierwszy 15 lat temu, potem 12 lat temu. „Wtedy nie miałam opcji płatnego urlopu w mojej firmie. Nie było benefytu. Musieliśmy żyć z pensji męża”.

„Nie było presji by wrócić wcześniej; pracodawca w pełni wspierał 12 miesięcy urlopu (maksimum w Australii). Teraz są opcje 6 miesięcy za pół pensji, albo mniej. Mamy też urlop ojcowski w puli poza standardowymi 4 tygodniami urlopu wypoczynkowego”.

Melita mówi, że przedszkola w Australii są niezwykle drogie. „Gdy miałam drugie dziecko i wzięłam kolejne 12 miesięcy nieopłaconego urlopu, wyprowadziłam córkę z przedszkola. Trudno też wrócić na pół etatu, jeśli potrzebne przedszkole – koszty niemal zjadają pensję, to żonglowanie, jak sobie z tym radzą ludzie, zależy od długów i zarobków”.

Francja

Ingrid P. pracuje w firmie e-turystycznej i mówi, że urlop macierzyński we Francji jest dobrze przyjęty i zorganizowany, zwłaszcza w dużych firmach. Kobiety mogą wziąć 4 miesiące bez cięcia pensji. Zazwyczaj odchodzą 6 tygodni przed terminem i wracają 10 tygodni po porodzie. „Warunki te same we wszystkich pracach biurowych i w handlu. Może inaczej w specyficznych branżach”.

[POKOJNE: „Dzień z życia francuskich mam: Czy ich bebe naprawdę mają lepiej?”]

Dodaje, że choć 4 miesiące to podstawa, przy choć minimalnych powikłaniach ciąża lekarz może dać 2-tygodniowy „bonus”. To „congé pathologique” – pozwala zachować pensję na 2 tygodnie dłużej. Jeśli potrzeba więcej czasu z przyczyn zdrowotnych, to „klasyczny congé maladie”, z tymi samymi prawami co każdy chory.

„Jeśli chcesz więcej czasu z dzieckiem, możesz doliczyć urlop wypoczynkowy – który nadal się nalicza w trakcie urlopu – na końcu. Niektóre kobiety negocjują 1 miesiąc congé maladie z lekarzem, bo są zbyt wyczerpane by wracać”.

Można wziąć dodatkowy nieopłacony urlop w sesjach 6-miesięcznych, które oficjalnie odnawia się z pracodawcą. Można też negocjować część etatu lub elastyczny grafik po powrocie. „Nie rzadko matki wracają na 4 dni w tygodniu”.

[POKOJNE: „Powrót do pracy? Zdecyduj, czy pół etatu czy pełny etat”]

Ingrid, na początku 30., mówi, że za czasów jej rodziców we Francji było powszechne, by kobiety zostawały w domu parę lat po urlopie. „Myślę, że w dużych miastach sytuacja się odwróciła w ostatnich latach – uważano za nowoczesną mamę tę, która wraca ASAP. Ale czuję, że presja spadła, masz wybór – to Ty i Twoja wola, o ile firma zgadza się”.

Uściśla, że firmy nie mogą zmuszać w żadną stronę, „ale wciąż słyszę, że kobiety boją się o miejsce przy zbyt długim urlopie. Oznacza to, że [choć] będą miały pracę po powrocie, boją się stracić zespół i odpowiedzialność”.

Ona sama miała pozytywne doświadczenia, bo świetny szef ułatwił sprawę. Ingrid była zachęcana do skracania czasu w biurze, by uniknąć wypalenia i wzięła 6 miesięcy urlopu.

Ten artykuł pierwotnie pojawił się na Fairygodboss.

W Fairygodboss naszą misją jest pomóc Ci zbudować najlepszą karierę dla Twojego życia. Pomogłyśmy ponad milionowi kobiet, gromadząc trudno dostępne informacje o elastyczności pracy, pensjach, work-life balance, politykach urlopu macierzyńskiego i tym, czy kobiety są promowane sprawiedliwie. Zajrzyj na nasze darmowe recenzje pracy i porady karierowe!