Jak zachęcić dzieci do głosowania w każdym wieku

Z pandemią na wybiegu i trwającymi niepokojami społecznymi, łatwo każdemu poczuć bezsilność – nawet dzieciom. Według niedawnego badania opublikowanego w czasopiśmie Child Psychiatry and Human Development, dzieci w wieku zaledwie 6 lat już martwią się kwestiami politycznymi: od sprawiedliwości społecznej, przez środowisko, po gospodarkę. Ale rodzice mogą przygotować grunt pod zamianę tego lęku w działanie, nawet dla najmłodszych obywateli.

„Rodzice mogą nie myśleć, że dzieci zrozumieją wybory, ale pomysł głosowania można wprowadzić wcześnie,” mówi Kei Kawashima-Ginsberg, dyrektor Centrum Informacji i Badań nad Uczestnictwem Obywatelskim na Uniwersytecie Tufts. „Mówimy, by zacząć rozmawiać o głosowaniu wcześnie, bo młodzi ludzie nie zawsze są gotowi, gdy skończą 18 lat. Ogólnie nie dostali dużo edukacji obywatelskiej w szkole.”

Tak, możliwe jest wpięcie silnego poczucia odpowiedzialności obywatelskiej u dzieci, niezależnie od wieku. Oto przewodnik wiekowy z zajęciami, które możecie robić z dziećmi teraz, by pewnić, że będą używać swojego głosu w przyszłości.

Przedszkolaki i dzieci w wieku przedszkolnym

Głosujcie – o wszystkim

Dla Sophii Mikell, mamy 5-latki z Nowego Jorku, głosowanie to po prostu część codziennej rutyny rodziny. „Głosujemy o głównie głupich rzeczach,” mówi. „Może to być to, na co mamy ochotę na kolację, czy struktura dnia – czy najpierw sprzątamy, potem bawimy, a potem jemy?”

Mikell przyznaje, że jej własna historia wyborcza sięga tylko 2016 roku, wcześniej przegapiła wiekowy próg, a potem wyjechała za granicę. Mimo to głosowanie ma dla niej szczególne znaczenie jako prawnuce uchodźcy. „Niezwykle ważne dla mnie, by moja córka zrozumiała wagę działania zbiorowego, działania obywatelskiego i krytycznego angażowania w struktury władzy,” mówi. „Ale wciąż się uczę [co jej powiedzieć] i wyczuwam.”

Jej podejście jest mądre dla rodziców małych dzieci. „Często zachęcamy rodziców do dawania dzieciom wyborów – to podstawowa idea głosowania,” mówi Kawashima-Ginsberg. „Dzieci zawsze to zrozumieją, nawet jeśli chodzi o coś [tak prostego] jak to, czy chcą lodów czekoladowych czy truskawkowych.”

Dr Wanjiku F.M. Njoroge, psychiatry i dyrektor programu Działu Psychiatrii Dzieci i Młodzieży w Szpitalu Dzieci w Filadelfii, zgadza się. „Najmłodsi uczą się podejmowania decyzji i regulacji emocji,” mówi. „Te działania można zsynchronizować z prostym wyjaśnieniem, dlaczego głosujemy – by pomóc nam robić dobre decyzje i poprawiać nasze życie.”

Bierzcie udział w aktywnościach dnia wyborczego razem

„Dla małych dzieci nie chodzi tylko o to, co mówią rodzice,” mówi Njoroge. „Każdego razu, gdy zabierasz malucha do kabiny wyborczej i dostaje on naklejkę ‚Głosowałem’, jasno modelujesz wagę głosowania. Dzieci zaczną rozpoznawać, kiedy jest wtorek wyborczy, od najwcześniejszego wieku.” Njoroge porównuje to do regularnego uczestnictwa małych dzieci w nabożeństwach. Mówi: „Nie muszą to rozumieć, ale wiedzą, to jest miejsce, do którego idziemy tego dnia tygodnia, i że jest ważne dla rodziny.”

To te małe doświadczenia, których dzieci na początku nie pojmują, kładą fundament ich późniejszego życia obywatelskiego. „Tak zaczynasz zachęcać udział dzieci w tym procesie,” mówi Njoroge. „Wtedy, gdy trafią do szkoły podstawowej, nauczą się, czym jest głosowanie w znacznie bardziej istotny sposób.”

Dzieci w wieku szkolnym (podstawówka)

Zwolenniczcie edukacji obywatelskiej

Z rosnącym naciskiem na naukę STEM w ostatnich latach, lekcje obywatelskie mogą odejść na drugi plan w klasie. Kawashima-Ginsberg sugeruje, by rodzice prosili administratorów szkół o inne sposoby pomocy dzieciom w lepszym zrozumieniu naszych procesów politycznych. Aktywności takie jak organizowanie rejestracji wyborczej dla dorosłych w szkole lub biblioteka, czy rozmowa nauczyciela biblioteki o umiejętnościach informacyjnych, to dobre punkty startowe. „Nauczyciele mogą też pytać, co dzieci myślą o [aktualnym] wydarzeniu, bo wszystko ma wymiar obywatelski i polityczny,” dodaje.

Dodaje, że w dzisiejszej zpolarizowanej społeczności, współpraca rodziców i nauczycieli jest ważniejsza niż kiedykolwiek. „Prośba do dyrektorów jest naprawdę ważna, bo wielu nauczycieli nie czuje, to ich miejsce [do dyskusji o obywatelskości],” mówi Kawashima-Ginsberg. Ona i inni badacze znaleźli, że nauczyciele mogą obawiać się dyskutowania kwestii politycznych ze strachem przed skargami rodziców. „Rodzice czasem grają rolę w redukcji ilości [lekcji obywatelskich] w klasie,” mówi. Biorąc pod uwagę wielką szansę na uczenie się społeczno-emocjonalne, jaką daje szkoła podstawowa, ważne, by rodzice domagali się więcej edukacji obywatelskiej, a nie mniej.

Pozwólcie dzieciom głosować wcześnie

„Moje dzieci zawsze proszą, bym pozwolił im zaznaczyć kartę wyborczą za mnie, gdy głosuję,” mówi April Martin, mama 7- i 9-latka ze Stamford, Connecticut. „Ja musiałam czekać 18 lat, by zaznaczyć kartę, więc oni też mogą poczekać. Chcę, by czekały na to z niecierpliwością.”

Dla dzieci, które nie mogą tyle poczekać, organizacje takie jak Kids Voting USA symulują nadchodzące wybory prezydenckie (oraz niektóre lokalne), pozwalając dzieciom głosować online, gdy tylko otworzy się głosowanie korespondencyjne w USA. „Rodzice rejestrują dzieci, które otrzymują ID wyborcy,” mówi Joannie Collins, główna urzędnik administracyjny Fundacji Arizona Bar, zarządzającej stroną. „Gdy dzieci zagłosują online, wysyłamy im naklejkę, tak jak w prawdziwych wyborach.”

Młodzież gimnazjalna

Pozwól dziecku prowadzić

„Dla gimnazjalistów rola rodzica to ekspozycja na różne pomysły, chwytanie momentu zainteresowania i ułatwienie im [działania],” mówi Kawashima-Ginsberg. Sugeruje pokazywanie nastolatkowi artykułów z magazynów lub filmu o aktualnych wydarzeniach, by zobaczyć, co ich rezonuje. „W tym wieku mogą nie być zbyt gadanini, więc zacznijcie od czegoś, co już im się podoba.”

Jeśli zainteresują ich kwestie sprawiedliwości społecznej, na przykład, możecie poszukać lokalnych możliwości, np. przejechać obok marszu, by zobaczyć, czy chcą dołączyć. „Chcecie skupić się na ich niezależności, a nie mówić im, co robić,” mówi. „A jeśli był aktywizm, są znacznie bardziej skłonni do głosowania.”

Co jeśli nie czujesz się kompetentny, by angażować się z dzieckiem w politykę, zwłaszcza jeśli sam nie głosowałeś od dawna – albo nigdy? „Zawsze mówię rodzicom, że szczerość i przejrzystość to najważniejsze,” mówi Njoroge. „Po prostu powiedz: ‚Nie głosowałem, i nie mam powodu, bym nie głosował, ale to zmieniłem teraz.’ To przyznanie się do [swojego zachowania], czy Twoje dziecko ma 6 czy 16 lat.”

Jeśli rodzice nie mają informacji, by odpowiadać na wszystkie pytania dzieci, nie powinni bać się szansy na naukę. „Rodzice mogą nie wiedzieć, jak odpowiedzieć na trudne pytania, ale wtedy cała rodzina może rozpocząć projekt badawczy,” mówi Kawashima-Ginsberg. „Jeśli dziecko pyta: ‚Czy kobieta może kiedyś zostać prezydentem?’ zamiast mówić ‚No, może kiedyś’, rodzice muszą zamienić to w otwarte pytanie, zbadać historię i porozmawiać o tym, co czyni kogoś wykwalifikowanym. Możecie powiedzieć: ‚Sprawdźmy to razem albo zguglajmy razem.’”

Spraw, by czas przed ekranem się liczył

Możesz nie chcieć, by dziecko jeszcze bardziej przykleiło do tabletu czy telefonu; jednak w przypadku strony iCivics, ten czas może się opłacić. Jej darmowe zasoby online dają dzieciom szansę poznać, jak wygrać Białe Domino lub ratyfikować Konstytucję. Strona, uruchomiona przez byłą sędzią Sądu Najwyższego Sandra Day O’Connor, łączy też działanie online z aktywizmem. Program Impact Points pozwala graczom zdobywać punkty w grze, które są potem zamieniane na prawdziwe darowizny charytatywne.

Licealiści

Usuń domysły

Nastolatkowie mogą być gotowi i chętni do głosowania, ale rejestracja może wydawać się przytłaczająca. Rodzice mogą uprościć proces, pomagając dzieciom zebrać potrzebne dokumenty, np. akt urodzenia. Kawashima-Ginsberg zaleca, by rodzice podejdźli do dzieci bezpośrednio i zapytały, czy są gotowe głosować, a potem omówili potrzebne kroki. „Dajcie im znać, to coś, na co muszą się przygotować i zrobić pracę domową, bo zasady zmieniają się non-stop,” mówi.

Upewnijcie się, że nastolatkowie są naprawdę upoważnieni

Od poznania swoich lokalnych przedstawicieli po pisanie artykułów opiniojnych samodzielnie lub w grupie, nastolatkowie mogą zostać sprowokowani do działania – i ostatecznie do urny. „To na nas wszystkich, dorosłych, by to wspierać, kultywować i zachęcać, nawet gdy my sami możemy być zniechęceni,” mówi Njoroge. „Głosowanie to nadzieja, że możemy sprawić różnicę wpływającą na życia teraz i pokolenia w przyszłości. To część wychowywania – musisz mieć nadzieję na lepszą przyszłość.”

Kawashima-Ginsberg mówi, że są powody do optymizmu. Według jej badań, 27% nastolatków wzięło udział w protestach w zeszłym roku, pięciokrotny wzrost w ciągu czterech lat.

„[Nastolatkowie] są naprawdę aktywni, nawet jeśli nie rozmawiają z rodzicami o tym,” mówi.

Ostatecznie kluczem jest upewnienie się, że dzieci rozumieją kwestie i proces głosowania, by mogły zamienić swoje zainteresowanie w wpływ. „Ideałem wychowawczym i edukacyjnym,” mówi Kawashima-Ginsberg, „jest sprawienie, by dzieci czuli się przygotowane, skuteczne i skłonne do głosowania, zanim skończą 18 lat.”

  • Pozycje komfortowe podczas porodu i rodszenia
    Podczas porodu częsta zmiana pozycji może znacząco poprawić komfort. Pomaga to również w radzeniu sobie z bólem i unikaniu farmakologicznych metod znieczulenia. Warto spędzić czas z partnerem przed rozpoczęciem porodu, aby zapoznać się z dostępnymi
  • 12 sposobów na bycie bardziej autorytatywnym rodzicem
    Nie ma jednego wzoru na dobre wychowywanie dzieci. Wychowanie to nie nauka dokładna – jest w nim sporo sztuki. Ale badacze stylów wychowawczych konsekwentnie potwierdzają: rodzice autorytatywni wychowują szczęśliwsze, zdrowsze dzieci, lepiej przygoto
  • 8 typowych sporów partnerskich o wychowaniu – i jak je rozwiązać
      Najpierw miłość, potem małżeństwo, potem… ciągłe spory o to, jak zarządzać finansami, co dać jeść maluchowi i kto mył naczynia ostatnio. Jeśli czujesz, że z partnerem kłócicie się więcej, odkąd macie dzieci, nie jesteś sam: w jednym badaniu 90