• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Nianie: Jak taktycznie radzić sobie z rodzicami, którzy mikromanagują

Niezależnie od tego, czy masz lata doświadczenia, czy jesteś stosunkowo nowa w grze, gdy jesteś zatrudniana jako niania lub opiekunka, to z powodu: Jesteś zdolna i godna zaufania. Niestety, nie ma znaczenia, jak dobra jesteś w swojej pracy, to wciąż nie może zapobiec tendencji niektórych rodziców do mikromanagowania cię i twojej pracy.

„Jest tak wiele w wychowywaniu dzieci, czego rodzice nie mogą kontrolować, zwłaszcza teraz”, mówi Rebecca Schrag Hershberg, psycholog kliniczny, trener rodzicielski i autorka „Przewodnika Przetrwania przez Tantrumy”. „Kiedy ludzie są niespokojni, to ludzka natura, by próbować zwiększyć kontrolę nad obszarami, w których mają moc, by to zrobić, lub chociaż obszarami, w których myślą, że mają moc. Wielu rodziców chciałoby mieć więcej kontroli nad rzeczami takimi jak polityki szkół i harmonogramy, a ponieważ to jest tak poza zasięgiem, one kierują uwagę na codzienność – gdzie pojawiają się opiekunowie.”

Oczywiście, gdy jesteś na otrzymującej końcu kontroli i mikromanagowania, to nie jest fun. „Kiedy nianie i opiekunki są mikromanagowane, mają tendencję do czuć, że ich pracodawca im nie ufa lub nie ma zaufania w ich zdolność do zapewnienia jakościowej opieki”, wyjaśnia Michelle LaRowe, lead educator w NannyTraining.com i autorka „Nanny to the Rescue!” „To może sprawić, by nianie czuły, że ich wydajność jest subpar i że nie spełniają oczekiwań.”

Zmęczona byciem powiedzianą, jak robić swoją pracę do n-tego stopnia? Oto jak rozpoznać – i zatrzymać – mikromanagowanie.

Jakie są znaki mikromanagera?

To, na czym rodzic-pracodawca decyduje się laserowo skupić, może mocno się różnić wśród rodzin, ale wspólnym motywem jest próba kontroli małych detali. Majoryzują w minorach, mówiąc po ludzku. Oto kilka typowych sposobów, w jaki rodzice mikromanagują swoich opiekunów dzieci, według LaRowe i Stellą Reid, AKA Nanny Stella, profesjonalną nianią z ponad 30-letnim doświadczeniem:

• Delegowanie, ale chęć stałych aktualizacji wszystkiego.
• „Sprawdzanie” często w ciągu dnia.
• Prośba o przestrzeganie sztywnych harmonogramów.
• Prośba o wykonywanie zadań w konkretny sposób, np. zapinanie pieluchy „ich sposobem”.
• Zbyt duże angażowanie w twoje życie prywatne.
• Nawiązywanie do konkretnej trasy do odbioru dziecka ze szkoły.
• Nawiązywanie do cięcia warzyw lub jedzenia w konkretny sposób.
• Ponowne wykonywanie zadań, które już ukończyłaś.
• Szczegółowe planowanie każdego posiłku i przekąski dla dzieci.
• Wymaganie zgody na każdą aktywność każdego dnia.
• Przypominanie wielokrotnie o wykonywaniu zadania, którego już zdemonstrowałaś opanowanie, np. wyjścia, by odebrać dziecko ze szkoły na czas.

Jakie są skutki mikromanagowania?

Nie trzeba mówić, że środowisko, w którym pracodawca próbuje kontrolować każdy twój ruch, nie jest zdrowe i może zrzucić swój tribut na twoją relację z pracodawcą i z twoją pracą. „Bycie mikromanagowaną może sprawić, by nianie czuły się incompetent, inadequate, stifled i untrustworthy”, mówi Reid.

Mając to na uwadze, zrozumienie przyczyny mikromanagowania – zazwyczaj lęku – może pomóc ci poczuć trochę compassion, co może prowadzić do ogólnej poprawy sytuacji.

„Wysokie oczekiwania, poczucie winy i, najczęściej, lęk, to to, co w końcu stoi za rodzicami, którzy mikromanagują swoją nianię”, mówi Julia M. Chamberlain, terapeutka dzieci i rodziny w Hingham, Massachusetts. „Jest trudne dla wielu rodziców, by zostawić swoje dzieci w opiece innej osoby, i czują presję, by doskonalić swoją rolę rodzica, oprócz balansowania innych zobowiązań, takich jak praca. To może skutkować popędem, by upewnić się, że wszystkie aspekty dnia są kuratowane przez nieobecnego rodzica jako sposób, by czuć, że ‚byli tam’, gdy są daleko.”

Według LaRowe, uznanie, że trudne jest dla rodziców zostawienie dzieci z kimś cały dzień, niezależnie od tego, jak zdolni są, może pomóc ci znaleźć sposoby na fostering relacji rodzic/dziecko, co z kolei może ograniczyć mikromanagowanie. „Robienie wielkiej sprawy, gdy mama lub tata wraca do domu i pokazywanie im, że rozmawiałaś o nich przez dzień, robiąc obrazy lub projekty, uspokoi rodziców, że jesteś committed do zapewniania wysokiej jakości opieki, gdy nie mogą tam być”, mówi. „I pracując razem, by adresować problem rdzeniowy, wymyślając workable plan, taki jak zaplanowany telefon co dzień, może hamować mikromanagowanie.”

Pytania do zadawania pracodawcy, gdy jesteś mikromanagowana

„W każdej sytuacji rodzic-niania, która nie działa, obie strony powinny komunikować się tak otwarcie, jak to możliwe”, mówi Reid, „Zalecam cotygodniowe check-iny, niezależnie od tego, czy ludzie czują, że są problemy czy nie.”

Oto kilka pytań, które Reid zaleca zadawać pracodawcy regularnie, zwłaszcza jeśli czujesz, że jesteś mikromanagowana:

• „Czy już zyskałam twoje zaufanie?”
• „Kiedy stale sprawdzasz mnie/zmieniasz rzeczy, które zrobiłam, zaczynam kwestionować swoje doświadczenie i skill set. Jestem tu, by ułatwić ci życie. Powiedz mi, co mogę zrobić inaczej.”
• „Jak możemy pracować razem, by ty czuła się komfortowo, że rzeczy są robione do twojego gustu, a ja mogę czuć się kompetentna?”

Typowe sytuacje mikromanagowania i jak z nimi radzić

Mimo że każda rodzina jest inna, oto niektóre z najczęstszych sytuacji mikromanagowania, wraz z wskazówkami do ich adresowania.

1. Podrywanie cię przed dziećmi

Chamberlain zauważa, że rodzice i opiekunowie „muszą pozostać zjednoczeni przed dziećmi”, bo podrywanie niani lub opiekunki może skutkować tym, że dzieci staną się defiant wobec ciebie.

Co zrobić, gdy to się dzieje: Poruszyć temat w prywatności.

„Powiedz coś w stylu: ‚Myślałam, że to była zasada domu, że dzieci nie mogą używać elektroniki w tygodniu? Gdy mówię dzieciom, że nie mogą używać tabletów, to one dzwonią do ciebie, a ty SMS-ujesz mi, by im dać tablety, czuję, że to podważa moją autorytet’”, doradza LaRowe. „‚Jak możemy pracować jako zespół i zapewnić spójność w oczekiwaniach? Obawiam się, że jeśli nie będę wspierana w tym, co mówię, dzieci mnie nie będą słuchać i to może stać się kwestią bezpieczeństwa i/lub szacunku.’”

2. Dyktowanie każdej sekundy dnia

Luźny harmonogram to jedna rzecz, planowanie każdej milisekundy przez SMS to inna.

Co zrobić, gdy to się dzieje: Kontruj pytaniem.

„Przyznaj, że rutyna i struktura są ważne, ale przekaż, że masz dobre zrozumienie harmonogramów dzieci”, mówi LaRowe. „Zapytaj, czy prowadzenie dziennego logu, który możecie przejść razem na koniec dnia, pomógłoby zademonstrować, że robisz to, co trzeba zrobić.”

3. Nadmierne wyjaśnianie każdego małego detal

Niezależnie od tego, czy to przypomnienie, by upewnić się, że wszyscy umywają ręce po użyciu toalety, czy mówienie ci, jakie przekąski powinny być robione, kiedy i jak, parent-’splaining może czuć się condescending.

Co zrobić, gdy to się dzieje: Zapytaj, jak możesz uspokoić lęki.

„Daj swojemu pracodawcy znać, że detalę są dla ciebie też ważne”, mówi LaRowe. „Potem zapytaj, jak możesz je uspokoić, że możesz pomyślnie zrobić to, o co prosili, bez bycia mówionym krok po kroku, jak to zrobić.”

4. Częste „wpadanie” rodziców pracujących z domu (lub interweniowanie, gdy niemowlę jest złości lub płacze)

Opieka nad dziećmi, gdy mama lub tata są w domu, może okazać się extra tricky czasami.

Co zrobić: Daj im znać, że powiesz im, jeśli będziesz potrzebować ich pomocy.

„Daj rodzicom znać, że wiesz, że trudno im słyszeć płacz dziecka. Jednak poinformuj ich, że gdyby kiedykolwiek była sytuacja, w której czułabyś, że nie jesteś w stanie uspokoić dziecka, powiadomisz ich”, mówi LaRowe. „Zapytaj, czy możecie ustalić ramę czasową, zanim wpadną, bo chcesz zademonstrować, że możesz zaspokoić potrzeby niemowlęcia, a bez tej okazji, obawiasz się, że to nie nastąpi.”

5. Ciągłe SMS-y

Różne od osobiwych wpadnięć, częste SMS-y mogą być equally distracting.

Co zrobić: Miejsce ustalonego check-inu.

„Stałe pingowanie telefonu może utrudnić angażowanie się z dzieckiem, więc daj swojemu pracodawcy znać”, mówi LaRowe. „Zapytaj, czy są otwarci na konkretny czas check-inu, taki jak czas drzemki, by przejść rzeczy, zamiast SMS-ować przez cały dzień.”

6. Ponowne robienie twojej pracy

Niezależnie od tego, czy to ponowne pakowanie torby na pieluchy „poprawnie” czy przebieranie malucha po tym, jak go ubrałeś, bycie przerabianą pracy może czuć się uncomfortable.

Co zrobić: Zapytaj, co było „źle”.

„Daj swojemu pracodawcy znać, że zauważyłaś, że torba na pieluchy została spakowana ponownie po tym, jak ty ją spakowałaś, i zapytaj, co możesz zrobić inaczej”, sugeruje LaRowe. „W ten sposób, nikt nie duplikuje pracy.”