Zaimki they/them i nietożsamość binarna: Jak wyjaśnić to dzieciom (i świadomym dorosłym)

Osoby LGBTQ+ zawsze istniały. Ale dzięki zwiększonej widoczności w mediach i dostępowi do informacji w sieci, nastąpił gwałtowny wzrost świadomości na temat osób transpłciowych i nietożsamości binarnej, a młodzie pokolenia czują się upoważnione do wychodzenia z szafy wcześniej i w większej liczbie.

Sondaż Gallupa z 2021 roku wykazał, że identyfikacja LGBT wśród wszystkich dorosłych Amerykanów wzrosła nieznacznie (5,6% w porównaniu do 4,5% w 2017 roku). Jednak w pokoleniu Z – urodzonych między 1997 a 2002 rokiem – jedna na sześć osób identyfikuje się jako część społeczności LGBT.

Hunter Chinn-Raicht, 15-letnia osoba nietożsamości binarnej z Portlandu w Oregon, używa zaimków they/them. Gdy wyszli i zmienili imię oraz zaimki, poczuli potwierdzenie swojej tożsamości, ale napotkali ogólne niezrozumienie koncepcji bycia nietożsamością binarną i używania zaimków neutralnych płciowo.

„Na szczęście jesteśmy w momencie, gdy uważam, że przyciągamy dużo uwagi do osób o rozszerzonej tożsamości płciowej, ale dla ludzi może być naprawdę mylące zrozumienie zaimka, którego nie mieli w swoim życiu wcale”, mówi Chinn-Raicht. Teraz napisali książkę – dosłownie – o byciu młodzieżą nietożsamością binarną. W partnerstwie z GenderCool Project, Chinn-Raicht niedawno napisał „A Kids Book About Being Non-Binary”.

Mamy Chinn-Raicht to para lesbijska, choć obaj rodzice przyznają, że wciąż mieli dużo do nauki o tożsamości płciowej, gdy ich dziecko wyszło. Zauważyli też, że akceptowanie różnych tożsamości płciowych często przychodzi dziećmi łatwiej niż dorosłym. Niezależnie od tego, czy Twoje dziecko jest nietożsamością binarną, ma kolegę z klasy nietożsamością binarną, lub po prostu chcesz porozmawiać o płci w rodzinie, oto kilka ważnych pojęć o używaniu zaimków nietożsamości binarnej i radzeniu sobie z pomyłkami.

Zrozumienie płci i seksu jako spektrum

Wielu z nas wychowało w binarnym pojęciu płci i seksu. Po urodzeniu osobie przypisywano płeć biologiczną męską lub żeńską, w zależności od anatomii, i uważano to za niezmienne. Podobnie płeć społeczna osoby, w binarnym konstrukcie społecznym, długo byla powiązana z płcią biologiczną. Teraz wiemy, że to nie tak proste; płeć biologiczna, jak i płeć społeczna, są bardziej złożone i faktycznie istnieją na skomplikowanym spektrum, które może zawierać:

  • Cisgender (cispłciowe): Większości ludzi tożsamość płciowa zgadza się z płcią przypisaną przy urodzeniu, co nazywa się cisgender.
  • Transgender (transpłciowe): Kiedy ktoś jest transpłciowy, nie identyfikuje się z przypisaną przy urodzeniu płcią. Zazwyczaj myślimy o osobach transpłciowych jako przechodzących z jednej tożsamości binarnej w drugą, np. z męskiej na żeńską.
  • Nietożsamość binarna (nonbinary): Osoby nietożsamości binarnej nie identyfikują się ścisle jako męska ani żeńska płeć. Niektórzy z nich uważają się również za transpłciowych, ponieważ nie identyfikują się z płcią przypisaną przy urodzeniu. (Uwaga: Etykiety są wysoce osobiste.)

Niektórzy twierdzą, że nasza biologia określa naszą tożsamość, ale łatwo to obalić, wskazując na osoby interpłciowe – szacunkowo 1% populacji, które rodzi się z cechami fizycznymi, które nie są ścisle męskie ani żeńskie. Zamiast myśleć, że istnieją tylko dwie czarno-białe opcje dla płci i seksu, myśl o nich jako o przeciwnych końcach spektrum, jak pokazuje ten model Uniwersytetu Dakoty Południowej. Jest miejsce pośrodku dla tych, którzy czują, że idealnie pasują na środek, bardziej do jednego boku lub są mieszanką obu.

Rozpoznawanie ważności zaimków nietożsamości binarnej

„Gdy płeć przypisana przy urodzeniu nie zgadza się z płcią, z którą osoba się identyfikuje, może to wywołać dysforę płciową”, mówi dr April Owen, licencjowany psycholog kliniczny i terapeuta ds. płci w Austin, Teksas.

Zgodnie z Amerykańskim Towarzystwem Psychiatrycznym, jest powszechne, by osoby nietożsamości binarnej i/lub transpłciowe przyjmowały nowe imię, zaimki i wygląd, które potwierdzają ich tożsamość i łagodzą dysforę.

Używanie zaimków, z którymi osoba się identyfikuje, jest formą szacunku i wsparcia

Osoby nietożsamości binarnej często używają zaimków neutralnych płciowo, a choć one się różnią w zależności od osoby, they/them są powszechne. „Używanie zaimków, z którymi osoba się identyfikuje, to prosty, jasny sposób wyrażenia szacunku i wsparcia dla ich tożsamości, a robiąc to, można pomóc złagodzić dodatkową dysforę i cierpienie tej osoby”, kontynuuje Owen.

Płeć i zaimki nie opierają się na wyglądzie osoby

Łatwo wpaść w pułapkę zakładania czyjejś płci i zaimków na podstawie wyglądu, mówi Chinn-Raicht, ale tego należy unikać. Dlatego, że wyrażenie płci kogoś – sposób, w jaki prezentuje się na zewnątrz – nie zawsze mówi, jak identyfikuje się wewnętrznie, wyjaśniają.

Nie zakładaj zaimków kogoś

Jeśli nie jesteś pewien zaimków nowej osoby, zamiast zakładać, Chinn-Raicht proponuje podzielenie się własnymi i otwarcie drzwi, by mogły podzielić się swoimi. „Lubię mówić: ‚Cześć, jestem Hunter i używam zaimków they/them’”, wyjaśniają. W innych sytuacjach, jeśli znają imię, ale nie zaimki, mogą powiedzieć: „Hej, myślę, że jesteś fajny. Jakie masz zaimki?’”

Używanie – i pomyłki z – zaimkami they/them

Zrozumiałe, jeśli te koncepcje są nowe i mylące i prowadzą do pewnych błędów. Co ważne, to szanujesz tożsamość osoby nietożsamości binarnej i starań się używać ich poprawnego imienia i zaimków, mówi Chinn-Raicht.

Możesz nauczyć się używać zaimków they/them, nawet jeśli na początku jest dziwnie

Tak, zaimki neutralne płciowo jak they/them mogą brzmieć błędnie w Twojej głowie na początku, i może istnieć krzywa uczenia się. Choć pomyśl o tym – prawdopodobnie używałeś zaimków they/them w sensie liczby pojedynczej i nie zdawałeś sobie z tego sprawy. Na przykład, co byś powiedział, gdy anonimowy nieznajoczy zostawił książkę na ławce? Prawdopodobnie coś w stylu: „Ktoś zostawił swoją książkę!”

Chinn-Raicht mówi, że pomaga to, że w 2019 roku pojedyncze „they” zostało oficjalnie dodane do słownika jako zaimiek nietożsamości binarnej. „Teraz możemy wskazać na coś i powiedzieć: ‚Wiem, że wydaje się to nieprawidłowe, bo zostałeś prawdopodobnie nauczony inaczej, ale my to zmieniamy.’”

Czasami będziesz popełniać błędy

Kiedy przypadkowo źle określisz kogoś płciowo, czyli użyjesz złego zaimka, możesz poczuć zawstyd i zostać skuszony do przeproszenia gwałtownie. Ale nadreakcja tylko pogorszy sprawę, mówi jedna z mam Chinn-Raicht, Patricia Raicht.

„Jeśli zrobisz z tego wielką sprawę i będziesz powtarzać: ‚Tak przepraszam, czuję się tak źle’, to przenosisz uwagę na siebie zamiast na nich”, wyjaśnia Raicht.

A oto co robić, gdy się pomyli

„Nawet ja czasami się mylę”, mówi Raicht. „To, co powtarzano mi bez przerwy przez osoby, które zostały źle określone płciowo, to: przepraszaj, skoryguj się – np. ‚tzn. oni’ – i po prostu idź dalej. To nie musi być wielkie wydarzenie, a Ty nauczysz się z tego i starać się nie robić tego ponownie.”

Chinn-Raicht mówi, że rozumieją proces przyzwyczajania się do czyjegoś nowego imienia i/lub zaimków może być nerówny. „Rozumiemy, że to zmiana, więc OK, jeśli się pomylisz – wszystko sprowadza się do intencji”, wyjaśniają. Jeśli ktoś źle określa płciowo kogoś złośliwie, to nieakceptowalne, ale jeśli to po prostu pomyłka z dobrą intencją, nie martw się. Szybko przepraszaj, skoryguj się i idź dalej, mówią.

Jeśli użyjesz złego zaimka (źle określisz płciowo) kogoś:

ROB:
• Przepraszaj i skoryguj się.
• Idź dalej.
• Wyciągnij wnioski i staraj się nie robić tego ponownie.

NIE ROB:
• Czuj się zmuszony do gwałtownych przeprosin.
• Nadreakcja.
• Robienie z tego sprawy o sobie.

Wsparcie dla dziecka nietożsamości binarnej

Nie martw się o bycie idealnym; celem jest wspieranie młodzieży LGBTQ+. „Kiedy wspierasz i potwierdzasz tożsamość płciową dziecka, dajesz mu przesłanie, że go słyszysz, widzisz, ufasz i wierzysz w to, co wie o sobie samej”, mówi Owen. „Tego rodzaju wsparcie może pomóc dzieciom w byciu najlepszymi, poprawie jakości życia i wzmocnieniu dobrostanu psychicznego.”

Oto kilka sposobów na oferowanie wsparcia:

Normalizuj dzielenie się zaimkami

Bycie jedyną osobą, która dzieli się swoimi zaimkami, może sprawić, że osoba nietożsamości binarna poczuje się wyodrębniona, mówi Chinn-Raicht. Gdy sojusznicy cisgender dbają o podzielenie się swoimi zaimkami, to pomaga znormalizować tę koncepcję.

„Używam swoich zaimków wszędzie, w tym w pracy”, mówi Raicht. Ma je w stopce e-maila i nazwie na Zoomie, i zaczyna swoje spotkania od podania imienia i zaimków. „Powinieneś je mówić nawet jeśli jesteś cisgender, bo to znak, że rozumiesz, że są ludzie, którzy nie są cisgender, i chcesz im dać możliwość podzielenia się swoimi zaimkami”, mówi.

Interweniuj u członków rodziny

Druga mama Chinn-Raicht, Ann Marie Chinn, mówi, że musieli interweniować i przeprowadzić rozmowy z członkami rodziny, którzy walczyli z akceptacją tożsamości dziecka. „Mówimy, że oczekujemy bezwarunkowego wsparcia i miłości dla Huntera, i że to ta sama osoba”, mówi.

Raicht dodaje, że nie muszą to rozumieć – mogą poszukać informacji – ale muszą to szanować. „To, co mówimy, to: jeśli chcesz mieć relację z tą osobą, musisz szanować zaimki, które wybrała, i nie możesz źle określać jej płciowo”, mówi Raicht. „Jeśli ich kochasz i wspierasz, to o to proszą, i to musisz zrobić.”

Chinn-Raicht dodaje, że kluczowe jest też, by członkowie rodziny nie „wychodzili” z młodzieżą – czyli nie udostępniali ich tożsamości – innym, jeśli zostali o tym poinformowani. Dla niektórych osób coming out to proces stopniowy, i ważne, by sami decydowali, kto wie i kiedy to można udostępnić.

Szukaj zasobów

Jeden ze sposobów na edukację dzieci lub wsparcie dziecka nietożsamości binarnej to potwierdzające zasoby.

Zasoby dla młodzieży o rozszerzonej tożsamości płciowej

  • GenderCool Project: Obie mamy zachwycają się tym ruchem prowadzonym przez młodzież.
  • Gender Infinity: Sieć oferująca konsultacje, usługi kliniczne i konferencje skupione na opiece potwierdzającej płeć.
  • Gender Spectrum: Ich misją jest stworzenie świata włączającego płciowo dla wszystkich dzieci i młodzieży.
  • Mayo Clinic: Oferują świetne porady na temat wspierania dzieci LGBTQ+.
  • Lokalne zasoby LGBTQ+, w tym:
    • Oddziały PFLAG.
    • Centra społeczne.
    • Programy dla młodzieży z grupami wsparcia.
    • Wydarzenia.

Na koniec

OK, jeśli masz problem ze zrozumieniem tożsamości nietożsamości binarnej lub zaimków they/them, mówi Chinn-Raicht. To, co jest ważne, to szanowanie osób nietożsamości binarnej i ich zaimków, a jeśli się pomylisz, obiecujesz, że będziesz próbować dalej.