• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Wychowywanie dzieci:oto, czego rodzice mogą oczekiwać w wieku 9-12 lat

Masz dziecko, które wciąż wydaje ci się małe, ale nagle zachowuje się jak mała nastolatka? Prawdopodobnie jesteś w ferworze rodzicielstwa w „pomiędzy” latami. Ta grupa wiekowa, która zwykle opisuje dzieci w wieku od 9 do 12 lat, jest lepiej znana jako młodzież. Od nieśmiałości po niezależność, od dziecięcego tłuszczu po dojrzewanie, może to być szalenie ekscytujący i burzliwy okres życia dla ciebie i twojej nastolatka.

„Rodzicielstwo nastolatków może być wyzwaniem dla rodziców, ponieważ ich 'małe dziecko', które lubiło się przytulać, poznawać świat o nich i ogólnie było szczęśliwe, może nagle zostać zastąpione fizycznie dojrzałym, impulsywnym, kapryśnym człowiekiem” – mówi dr Dipesh Navsaria, profesor nadzwyczajny Pediatrii w Szkole Medycyny i Zdrowia Publicznego Uniwersytetu Wisconsin. „Jednak ważne jest, aby pamiętać, że przez większość czasu jest to normalne z punktu widzenia rozwoju”.

To prawie gwarantowane, że podczas rodzicielstwa animatora pojawią się kamieniste plamy (pełne przewracania oczami i granicznych obsesji na punkcie przyjaciół), ale kiedy masz lepsze pojęcie o tym, co dzieje się z Twoim dzieckiem — psychicznie i fizycznie — może to sprawić, że ten okres rodzicielstwa jest łatwiejszy zarówno dla Ciebie, jak i dla Twojego dziecka.

Od wyjaśnienia nowej obsesji Twojego dziecka na punkcie prywatności po motywy stojące za jego ciągle zmieniającą się osobowością, oto cztery rzeczy, o których warto pamiętać, gdy wychowujesz dziecko.

Dojrzewanie

Ogólnie rzecz biorąc, dojrzewanie następuje w ciągu dwunastu lat, ale przedział wiekowy jest różny.

„Dojrzewanie występuje wcześniej u dziewczynek niż u chłopców, w wieku od 9 do 14 lat” — mówi Navsaria. „W przypadku chłopców początek dojrzewania następuje w wieku od 12 do 16 lat. W zależności od genetyki, a także innych czynników, może się to różnić i ta zmienność może być normalna”.

Navsaria mówi również, że z powodów, których eksperci nie do końca rozumieją, wydaje się, że początek dojrzewania płciowego u dziewcząt postępuje szybciej. Wśród możliwych winowajców wczesnego dojrzewania mogą być substancje chemiczne zaburzające hormony, takie jak bisfenol A (BPA), syntetyczny związek chemiczny znajdujący się w niektórych czynnikach plastikowych, a także rosnące wskaźniki otyłości, ponieważ zdolności reprodukcyjne mogą być wyzwalane przez rezerwy tkanki tłuszczowej.

W okresie dojrzewania zwykle pojawiają się obawy dotyczące seksu (zarówno rodziców, jak i dzieci), ale według Amerykańskiej Akademii Pediatrii (AAP) powszechnym błędnym przekonaniem rodziców jest to, że „seks” oznacza wyłącznie stosunek seksualny dla dzieci. Rzeczywistość jest taka, że ​​rzuca znacznie szerszą sieć dla dzieci w tym wieku. Nastolatki bardziej zastanawiają się, czy są atrakcyjne dla innych i czy zyskają chłopaka lub dziewczynę, niż sam akt seksu.

AAP radzi rodzicom, aby w tym czasie utrzymywali otwarte kontakty z dzieckiem i próbowali edukować je na temat seksu w sposób, który uznają za stosowny (ponieważ alternatywą jest uczenie się o nim od źle poinformowanych znajomych i Internetu). Pamiętaj też, że rozmowa z dzieckiem o seksie nie oznacza, że ​​go popierasz. W rzeczywistości dzieci, które czują się swobodnie, rozmawiając z rodzicami o seksie, często odbywają stosunek płciowy później niż te, które tego nie robią.

Nowy sposób myślenia (dosłownie)

Według Navsarii, z perspektywy rozwojowej, nastolatki są w stanie myśleć w bardziej abstrakcyjny sposób niż wcześniej, mają zdolność lepszego intelektualizowania, że ​​świat nie kończy się na tym, co jest tuż przed nimi w tym momencie.

„Tweens potrafią używać więcej logiki, rozumu i dedukcji niż młodsze dziecko” – mówi Navsaria. „Nie jest tak zaawansowany, jak u nastolatka lub osoby dorosłej, ale znacznie różni się od wcześniej”.

Jednak nawet jeśli Twoje dziecko będzie w stanie myśleć bardziej konceptualnie niż kiedykolwiek wcześniej, nie oczekuj od niego, że będzie zawsze dokonywało najlepszych wyborów.

„Kora przedczołowa – która jest częścią mózgu, która zajmuje się podejmowaniem decyzji, oceną i planowaniem – jest wciąż stosunkowo niedojrzała w mózgach nastolatków i nastolatków” – mówi Navsaria. „To wyjaśnia impulsywne myślenie lub brak myślenia o konsekwencjach, które są powszechnie obserwowane w tej grupie wiekowej”.

Ponadto badania opublikowane w Cerebral Cortex w 2010 roku sugerują, że powodem, dla którego zachowania ryzykowne jest tak powszechne u nastolatków, jest to, że obszary mózgu, które są nadwrażliwe na nagrodę (przednia wyspa i brzuszne prążkowie), są w tym czasie wysoce aktywowane.

Większa potrzeba prywatności

Według Ali Hamroff, licencjonowanego psychoterapeuty, który pracuje z nastolatkami w Liz Morrison Therapy w Nowym Jorku, wiek dojrzewania to czas, w którym dzieci wykazują większe pragnienie prywatności. (Innymi słowy, wskaż zamknięte drzwi.)

„Ponieważ dzieciństwo może być mylące, często zdarza się, że dzieci w tej grupie wiekowej nie czują się tak komfortowo, dzieląc się rzeczami z rodzicami – nawet jeśli dzieliły się wszystkim w przeszłości” – mówi Hamroff. „Ich ciała zmieniają się fizycznie i mogą zacząć rozwijać uczucia, których nigdy wcześniej nie mieli. Takie rzeczy mogą być zawstydzające, powodując ich zamknięcie”.

Chociaż nagłe pragnienie zachowania tajemnicy przez Twoje dziecko może wydawać się ciosem w ego, staraj się nie brać tego do siebie. Według Child Mind Institute takie zachowanie jest całkowicie normalne; często zdarza się, że nastolatki wybierają swoich przyjaciół zamiast rodziców jako forum rezonansu (i prawie wszystkiego innego).

Nawet jeśli wiesz, że Twój wkład spotka się z „uuuuugggghhh, muuuuuuuuuuuuuuuuuuuaka”, ważne jest, aby poinformować swoją animowaną osobę, że Twoje drzwi są zawsze otwarte.

„Pozwól dziecku wiedzieć, że jest kochane i że jeśli zechce, może przyjść do ciebie w każdej sprawie – nawet w przypadku złych wyborów” – mówi Hamroff. „Stwarza to solidne podstawy dla godnego zaufania, niezależnego dziecka, a także pomaga Tobie i Twojemu dziecku pozostać blisko, dzięki czemu lepiej rozumiesz, przez co przechodzi”.

Codziennie nowa osobowość

Jeśli twoje dziecko kładzie się spać jednej nocy kochając sukienki i JoJo Siwa i budzi się z myślą o dżinsach i heavy metalu, nie, nie oszaleje. W rzeczywistości są na dobrej drodze rozwojowej.

„Lata preteen to czas, który nieustannie ewoluuje” — mówi Hamroff. „To wtedy zaczynają odkrywać swoją tożsamość, dowiadywać się więcej o sobie i stają się narażeni na nowe rzeczy, dzięki wydłużeniu czasu spędzanego z przyjaciółmi i rówieśnikami”.

Według Hamroffa to zupełnie normalne, że nastolatki regularnie zmieniają w tym czasie swój styl, grupę przyjaciół i/lub zainteresowania, ponieważ wciąż próbują określić swoje miejsce na świecie.

„Wiek nastolatków może być mylący zarówno dla dzieci, jak i rodziców, którzy obserwują, jak ich niewinne dziecko zmienia się w mini-nastolatka” – mówi. „Ale ważne jest, aby rodzice pamiętali, że w tym wieku dzieci po raz pierwszy próbują rozgryźć świat nieco samodzielnie. Niekoniecznie wiedzą, jak się czuć lub działać”.

Hamroff zaleca stworzenie otwartego, kochającego i wspierającego środowiska dla Twojego dziecka, bez względu na to, jak uciążliwe mogą być jego nowe dziwactwa i nawyki (zwróć uwagę na temat tutaj?), a jednocześnie pomóż im rozwinąć niezależność.

„Dla nastolatków i nastolatków bardzo ważne jest, aby czuli to poczucie miłości ze strony swoich rodziców, gdy testują nowe zainteresowania lub niezależność” – mówi Hamroff.

To tymczasowe

Nawet jeśli te dwanaście lat może czasami być dla rodziców szalone, ważne jest, aby pamiętać, że Twoja miłość i wsparcie są nadal niezbędne dla Twojego dziecka – i że ten czas, na dobre lub na złe, nie będzie trwał wiecznie.

„Nie będę kłamać, patrząc, jak moja córka przemienia się z wesołej, kochającej księżniczki, całkowicie niewinnej dziewczyny w przewracającą oczami nastolatkę, było czasami szorstkie – a czasami nawet bolesne” – mówi mama niejakiej Kristen Lee z Brooklynu. , Nowy Jork. „Ale mój mąż i ja zawsze wiedzieliśmy, że jest dla niej trudniej, więc zachowywaliśmy spokój i staraliśmy się nie brać wszystkiego do siebie. Wszyscy przeszliśmy przez drugą stronę i jesteśmy tak samo szczęśliwi i bliscy jak zawsze. I zmieniła się w taką fajną osobę”.