Na ławce w parku: Jak samozwańska Mary Poppins od dekad zachęca rodziny
Tablica rejestracyjna Jessica G. mówi wszystko: M Poppins – nawiązanie do najsłynniejszej niany Hollywoodu, Mary Poppins.
To trafne porównanie. W ciągu 23-letniej kariery w opiece nad dziećmi Jessica prowadziła własne przedszkole, uczyła w przedszkolu, świadczyła usługi terapeutyczne dzieciom autystycznym w szkołach i domach, a przez ostatnie 14 lat pracowała jako niania w Zatoce San Francisco.
Jest tak oddana pracy, że gdy jedna z rodzin, z którymi współpracowała, miała noworodek hospitalizowany przez kilka miesięcy, Jessica została certyfikowaną doulą połogową, by lepiej wspierać tę rodzinę w trudnej sytuacji.
„Nie było pewne, czy dziecko wróci do domu ze wsparciem, czy nie”, powiedziała Jessica. „Naprawdę chciałam być dobrze poinformowana, czego się spodziewać.”
Jessica pracuje ok. 50 godzin tygodniowo, u trzech stałych rodzin. Jej podejście, jak mówi, jest „zgodne z dzieckiem”, co oznacza, że patrzy na zainteresowania dzieci i ich potrzeby rozwojowe, planując aktywności uwzględniające oba aspekty. Np. jedno dziewczynka uwielbia gotować, więc często pieką razem.
„Robimy muffiny, a ja wpleciono matematykę, miary i rozpoznawanie składników”, mówi 41-letnia Jessica.
Pieczenie, dodaje, służy też budowaniu pewności siebie dziewczynki, która czuje ostry sens satysfakcji, gdy ciasta wychodzą z piekarnika.
Kluczem do sukcesu jest ustalanie jasnych oczekiwań z pracodawcami.
„Wpisuję wszystko czarno na białym, bo rodzice będą Cię pchać, jeśli nie zrobisz tego”, mówi Jessica, która podpisała kontrakty ze wszystkimi stałymi rodzinami. „Rodzice czasem myślą, że niania robi wszystko, w tym szoruje toalety, a to nie moja rola.”
Przed przyjęciem nowego stałego klienta insistuje na pięciostopniowym procesie rekrutacji, by upewnić się, że to dobre dopasowanie dla wszystkich. Jest rozmowa telefoniczna i osobista z rodzicami. Potem trzy płatne „rocznice pracy”, w czasie których może poznać dzieci.
Gdy przyjmie pracę, ciągła komunikacja między rodzicami a opiekunami jest kluczowa. Na koniec każdej zmiany Jessica daje rodzicom krótkie podsumowanie dnia i sygnalizuje ewentualne problemy do dyskusji. „Powiem: ‚Mieliśmy pewne problemy wychowawcze. Wolicie, abym wysłała maila, czy pogadamy później, gdy dzieci zasną?‘”
Jessica doskonale nadaje się do tej pracy, ale mówi, że nie jest dla każdego.
„Wielu ludzi mówi: ‚Mógłbym to robić‘”, mówi, „ale nie rozumieją, jak to jest pracować codziennie w cudzym domu, z cudzymi dziećmi. ‚Chyba że masz pasję do rozwoju dziecka, robię krzywdę rodzicom i dzieciom.‘”
To pasja trzyma ją w ruchu. Jej rada dla opiekunów na początku drogi: „Bądź zabawny i żartobliwy, profesjonalny i punktualny. Nie siedź w telefonie non-stop; pokaż rodzinie, że jesteś tu, by pracować.”
Mary Poppins by to zatwierdziła.
Previous:Sukces w pierwszy dzień szkoły: Porady, jak łagodnie wprowadzić dziecko w nowy rok szkolny
Next:Na ławce w parku: Porady niany do oceny i budowania silnych relacji rodzina-niania
-
Czy czujesz się wyjątkowa, gdy jesteś w ciąży? No to odstaw się, Pani, bo tu jest dziecko i ludzie kochają dzieci. Dylemat, jaki niesie posiadanie tego małego gwiazdy w domu, polega na tym, że miliard ludzi będzie chciało przyjść go odwiedzić. Niekt -
Gdybyś zrobił turę po różnych pokojach niemowląt w całym kraju, prawdopodobnie znajdziesz dwie wspólne rzeczy: łóżeczko i wyczerpany nowy rodzic kołyszący i śpiewający swojemu małemu paku radości, by zasnął. Jedna mama z TikTok myśli, że ta scena je -
Jak działa książka? Dzieci są zaciekawione wyglądem i dotykiem książki. Widzą, jak sprawnie z nią hantujesz, i sami chcą, by działała. Gdy Twój maluch obserwuje, jak obsługujesz książki, zaczyna uczyć się, że książka służy do czytania, a nie do rozer
