• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak powiedzieć rodzicom, że ich dziecko jest niegrzeczne?

Co powiedzieć, gdy dzieci, których opiekujesz, są często kapryśne, wymagające lub nieugięte? To delikatny temat u niektórych rodziców, którzy mogą stać na defensywie.

Czy rozpoznajesz te 7 znaków, że Twoje dziecko jest niegrzeczne?

Zapytaliśmy naszą społeczność nianii i opiekunek na stronie Care.com na Facebooku, jak radzą sobie z dziećmi, które się nie prowadzą, i jak adresują złe zachowanie u rodziców.

Około trzecia część powiedziała, że nie powiedziałaby rodzicom nic. Większość opiekunków mówi, że skomunikowałaby to rodzicom, ale z różnymi pomysłami na to, jak to zrobić.

Oto co powiedziały:

1. „Nie mówisz im, że są ‚niegrzeczne’, mówisz, że masz problem z szacunkiem.” ~ Nellie D.
2. „Mówię jak to jest – musisz być szczera. Jeśli dziecko jest niegrzeczne, mówisz ‚twoje dziecko jest niegrzeczne’ i tyle.” ~ Rose C.
3. „Dzieci nie są niegrzeczne. Dzieci mogą mieć problemy z szacunkiem, gnewem, samokontrolą. Jeśli naklejasz etykietę, nie próbujesz rozwiązać problemu.” ~ Mercedes S.
4. „Wierz mi, nie musisz im mówić, one i tak wiedzą!” ~ Robette P.
5. „Po pierwsze, nie używaj słowa ‚niegrzeczne’. To tylko postawi rodziców na defensywie, a szczerze mówiąc, to leniwe określenie dla dzieci, które najprawdopodobniej zachowują się tak dla uwagi. Jako członek rodziny, nauczyciel, niania lub opiekunka: powiedz rodzicom, że jesteś zaniepokojona, bo zauważyłaś negatywne zachowanie, i zapytaj, co chcą, byś zrobiła, by pomóc. Jako osoba z zewnątrz: trzymaj język za zębami. To nie Twoja sprawa, a ostatnie, czego rodzice potrzebują, to poczucie ataku, zwłaszcza jeśli już próbują naprawić zachowanie dziecka.” ~ Lindsay O.
6. „Adresowanie problemu natychmiast – to może być w trakcie przejść lub zmiany środowiska. Nigdy nie etykietujesz dziecka.” ~ Janice P.
7. „Jasno określ problemy behawioralne bez oceniania.” ~ Virginia D.
8. „Jeśli chcesz wpłynąć na pozytywną zmianę, musisz zmienić punkt widzenia z ‚to dziecko sprawia mi kłopoty’ na ‚to dziecko ma trudności’. To dziecko ma problem z dopasowaniem, akceptacją granic, komunikacją potrzeb w sposób, by zostały zrealizowane… itd. Trudno zmienić myślenie o dzieciach, które nas denerwują, ale odnalazłam wielki sukces, słuchając pomocnych webinarów.” ~ Janice S.
9. „Nie robię tego… to etykieta, nie definicja! Komunikacja to największa część mojej pracy i adresowanie problemów na bieżąco.” ~ Lynn G.
10. „Nie robię ‚niegrzecznych dzieci’ – to zmiana zachowania, dyscyplina, dawanie wyborów z konsekwencjami. Komunikacja to klucz do zrozumienia. Zawsze jest podkładowa przyczyna, dlaczego się zachowują tak. Najczęściej to brak uwagi od Mamy i Taty. Są sposoby na to, i komunikacja z rodzicami jest ważna!” ~ Janette G.
11. „Nie używałabym słowa ‚niegrzeczne’, mówiłabym z dzieckiem i dawałabym mu znać, że złe zachowanie nie jest akceptowalne, a jeśli coś nie tak, proszę, porozmawiaj ze mną, abym mogła pomóc. To moja praca: dbać o Ciebie i upewnić się, że jesteś OK. Proszę, używaj słów i dobrego zachowania, wtedy razem naprawimy to, co nie tak. Również na początku dyskutowałabym te kwestie z rodzicami – jak będziemy radzić sobie ze złym zachowaniem w ogóle.” ~ Royce B.
12. „Niektóre dzieci są trudniejsze… musisz się dostosować i próbować innych technik… zapytaj rodzica, jak radził sobie z tą sytuacją, co zadziałało, a co nie.” ~ Natalie S.
13. „Problemy behawioralne najczęściej są objawem czegoś większego. Zazwyczaj brak konsekwencji w wychowywaniu.” ~ Dawnmarie W.
14. „Dzieci muszą uczyć się zarządzać uczuciami, gdy są zdenerwowane, i kontrolować zachowanie. Rodzice mają tu rolę główną, ale opiekunkowe też dużo przyczyniają się. Nazywanie dziecka ‚niegrzecznym’ to to samo co mówienie, że dziecko jest złym człowiekiem, więc to nie fair. Rodzice i opiekunki to zespół, więc najlepiej, gdy dzieci się nie prowadzą, to pracować razem: okazować im miłość, poświęcać im czas, pielęgnować i uczyć. To przyniesie im i Tobie szczęście.” ~ Ana Luisa M.
15. „Nigdy nie mów ‚niegrzeczne’. Mówisz rodzicom, że są pewne problemy, które, pracując razem, uważasz, że da się naprawić.” ~ Susan B.
16. „Czuję, że praca niani to nauczanie dzieci dobrego i złego. Zgadzam się z tymi, którzy mówią: porozmawiaj z rodzicami o obawach. Jeśli mają propozycje, spróbuj. Dowiedz się, co dziecko lubi i baw się z nim. Powiedz mu, jak fajnie jest z nim, gdy się dobrze bawicie. Powiedz, że jesteś odpowiedzialna za jego bezpieczeństwo, czego by nie stało. Jest na tyle duże, by zrozumieć… ustalaj zasady i granice. Robisz mu przysługę – jak zostanie przy swoich słabych umiejętnościach, będzie miał problemy w wielu sytuacjach. To nie zawsze łatwa praca.” ~ Marion R.
17. „Nie nazywasz imion. Rozmawiasz z rodzicami o konkretnych zachowaniach i układacie plan naprawczy.” ~ Melaney S.
18. „Mamy tablicę. Ma jego obowiązki, oceny i zachowanie. Jeśli dobry dzień – uśmiechnięta buźka. Jeśli zły – smutna buźka. Jeśli dwa tygodnie dobrego zachowania, ocen i obowiązków – duża nagroda.” ~ Desiree B.
19. „Nigdy nie nazywaj dziecka names. Dwa: jeśli masz problem z zachowaniem, którego nie możesz obsłużyć, siądź i porozmawiaj z rodzicami o wskazówkach. Jeśli myślisz, że dziecko jest ‚niegrzeczne’, może nie powinnaś być w opiece.” ~ Britni W.
20. „Nigdy nie mówiłabym ‚niegrzeczne’. Kiedyś pisałam notatki o zachowaniu dziecka (np. odmowa robienia obowiązków, kłamstwo), by mogli to omówić z drugim rodzicem. Mówiłam rodzicom, że dziecko było frechowe lub niegrzeczne, nigdy ‚niegrzeczne’. Zawsze wyjaśniam, co zrobiło źle, nigdy nie mówię po prostu ‚było niegrzeczne’.” ~ Kayla S.
21. „Adresuj problemy, nie atakuj dziecko osobiście.” ~ Sue B.
22. „Nie mówisz! Zostawaj pozytywna! Powiedz, że miał zły dzień, albo zrobił złe wybory dzisiaj. Nigdy nie etykietuj dziecka. Pokazuj miłość i uwagę, rozmawiaj o uczuciach, i nie będziesz miała ‚niegrzecznego’ dziecka w ogóle.” ~ Sheridan R.
23. „Adresowanie problemów behawioralnych z rodzicami jest trikowe. Staram się to robić z humorem lub pokazać, jak to wpływa na wszystkich. Jestem szczera o tym, co się dzieje w naszym dniu, i pozwalam im wiedzieć, jak radzę sobie z dobrym i złym. Jestem smutna, gdy ich dziecko ma ‚trudny dzień’ i tak dumna i szczęśliwa z ‚łatwych dni’.” ~ Lynn A.

Zobacz więcej porad i myśli od rodzin, nianii i innych opiekunów.