Wywiad z opiekunem: 5 pytań do Uchechukwu
Uchechukwu („UC”) to profesjonalna niania i menedżerka domostwa z ponad 10-letnim doświadczeniem, pracująca z dziećmi wszystkich grup wiekowych, bliźniakami i potrzebami specjalnymi. Jedna z najbardziej płodnych autorki na społeczności Care.com. Spotkaliśmy się na kawie, by dowiedzieć się więcej o niej, jej mądrości opiekuńczej i motywacji do dzielenia się wiedzą.
1. Dlaczego weszłaś w opiekę?
Zaczęłam opiekować się w wieku 12 lat. Przyjaciółka rodziny dała mi pierwszą płatną opiekę, potem sąsiadka. Zauważyły, że dobrze radzę sobie z dziećmi, więc polecały mnie w swoim kręgu. Co zaczęło się jako okazjonalna opieka, zmieniło się w regularną pracę, a ta w moją karierę.
Jeden z głównych powodów: po prostu kocham pracę z dziećmi. Kocham być częścią ich kamieni milowych – od agukania po mowę, połzania po chodzeniu i wszystkiego między. Bogacenie ich życia bogaci moje.
2. Opowiedz o rodzinie, która wpłynęła na Twoje życie. Co w niej wyjątkowego?
Pracuję u obecnego pracodawcy prawie 6 lat – są jak moja rodzina. Mam szczęście do tak pozytywnej i pięknej relacji ze wszystkimi: od rodziców przez dzieci po dziadków po obu stronach.
To coś, czego wielu opiekunów i rodzin nie ma, więc jestem wdzięczna i świadoma szczęścia. Co czyni tę rodzinę wyjątkową: ogromny szacunek dla mnie jako osoby i profesjonalistki; uczucie wzajemne! Brak walki o władzę, negatywnej energii, niesłusznych oczekiwań. Wszyscy wiemy, co przynosimy do partnerstwa i robimy to z miłością, szacunkiem i dbałością o dobrostan drugiego. Możemy porozmawiać o wszystkim – nie chodzimy po skrońcach! Wiedza, jak bardzo mnie cenią i wspierają, napędza mnie do bycia najlepszą i dawania im najlepszego.
3. Jaka rada dla innych opiekunów i rodzin pragnących takiej relacji?
Możecie zrobić sprawdzanie wiarygodności, zadać milion pytań, zadzwonić do referencji – to tylko wierzchołek góry lodowej. Nie pokazuje pełnego obrazu osoby ani jej zdolności (i ograniczeń) jako profesjonalisty. Nie mówi też, jaka będzie rodzina, gdy do niej dołączysz. Biorąc to pod uwagę, moja nr 1 rada: ufaj sobie i śledź intuicję – to uczucie, które tendencjonalnie ignorujesz. Jest to „coś”, co czuję, spotykając rodzinę, z którą wiem, że się dogadam lub odejdę. Trudno to ująć w słowach – trochę jak znalezienie właściwego partnera. Kilka razy, gdy zignorowałam to uczucie, skończyłam rozczarowana. Nie mogę powtarzać dość często – słuchaj siebie, ufaj swojej ocenie, śledź intuicję!
Druga: komunikuj się swobodnie i często. Szczerzy dialog może wiele osiągnąć, a niedoskonałości uniknąć lub naprawić, jeśli obie strony potrafią usiąść i porozmawiać szczerze i z szacunkiem. Mówiąc o szacunku – trzecia rada: buduj partnerstwo na fundamentach szacunku. Nie godź się na układ, który sprawia, że kwestionujesz swoją godność, wartość i zdrowie psychiczne.
Czwarta: daj partnerstwu szansę na naturalny, autentyczny rozwój. Nie można wymusić dobrego! I oczywiście – bądź gotowa wkładać pracę. Nie oczekuj tego, co sama nie potrafisz dać. Partnerstwo kwitnie tylko gdy WSZYSCY są ALL IN.
4. Napisałaś ponad 70 świetnych odpowiedzi na tej stronie. Dlaczego dzielisz się wiedzą?
Dzielę się, bo kocham dzielić wiedzę z innymi i uczyć się od nich. Poświęcam czas na pisanie, bo cokolwart warte zrobienia, warte zrobienia dobrze. Jeśli wkładam swoje „dwa grosze”, muszę mieć pewność, że to coś wartościowego i pomocnego. Lubię czytać głosy innych – różne opinie i pomysły to część tego, co sprawia, że Społeczność Care działa.
5. Ostatnie pytanie: jakie masz marzenia dla branży opiekuńczej?
Marzę o dniu, gdy społeczeństwo uzna, że opiekunowie to nitka łącząca wiele rodzin. Prościej: siła napędowa gospodarki i społeczeństwa. Fakt, że miliony rodziców nie mogłoby pracować poza domem (ani wyjść na chwilę) bez wsparcia opiekunów, pokazuje, jak cenne są! Taki uznanie to krok w dobrą stronę.
Pragnę, by więcej rodzin było wykształconych o opiece: od praktyk zatrudniania, przez korzyści (ubezpieczenie zdrowotne, nadgodziny – niesłyszane w tej branży), do głównych obowiązków opiekuna. To częściowo przez brak edukacji, zasobów, wsparcia. Czas to zmienić! Branża potrzebuje standardów/granic, bo model „wszystko dozwolone” nie działa.
Równie chętnie widzę więcej narzędzi edukacyjnych, zasobów i szkoleń dla opiekunów. Jednym z wyzwań to to, że każdy może sięieś w opiekę. Brak jasnych standardów i szkoleń obniża wartość pracy opiekuńczej, co obniża wartość branży. Trudno z rodzinami, które uważają, że opiekunowie nie zasługują na dużo, bo „tylko pilnują dzieci”. Potrzebujemy szanowanej struktury i certyfikacji, by powiedzieć: słuchajcie świat, opiekunowie to prawdziwi profesjonaliści z wartością. Ważne są programy szkoleniowe/certyfikujące, które oddzielają prawdziwych profesjonalistów od przeciętnych, prze-definiują opiekę nad dziećmi i pomogą opiekunom doskonalić się i zarabiać godne wynagrodzenie.
Więcej Wywiadów z Opiekunami
PRZECZYTAJ: Historia Yoselin
PRZECZYTAJ: Historia Elaina
Previous:Obozy letnie dla dzieci z potrzebami specjalnymi
Next:Zabawy nauczące dzieci o Letnich Igrzyskach Olimpijskich
-
Ciąża obniża odporność, co sprzyja przeziębieniom, gripie, zatruciom jedzeniem, infekcjom drożeniowym i moczowym. Dowiedz się, jak unikać i leczyć infekcje. W ciąży układ odpornościowy jest nieznacznie poddany – to konieczne, by nie odrzucić płod, kt -
Tabele, nagrody pieniężne, prawo do chwalenia się, niespodziewane zwyciężstwa i imprezy oglądania meczów – co więcej może chcieć kibic koszykówki akademickiej? Fani sportu niecierpliwie czekają na March Madness co roku, i zupełnie słusznie. Ale nawe -
Inteligencje wielorakie Styl uczenia się: Bodily-Kinesthetic (Ciała-Ruchowy) Czy Twoje dzieci rozmawiają rękami? To znak, że używają ciała do rozwiązywania problemów. Często ta inteligencja fizyczna jest pomijana w klasach na korzyść języka i logiki
