Wskazówki behawioralne dla dziecka z autyzmem: Prywatne vs publiczne
Wskazówki behawioralne dla dziecka z autyzmem: Prywatne vs publiczne
Autorka: Areva Martin, adwokat
Dzieci z autyzmem zazwyczaj mają problem z rozróżnieniem, co wolno robić w prywatności, a co w publicznym. To zaburzenie poznawcze, ale skoro większość dzieci z autyzmem praktycznie nie ma prywatności, to pojęcie to jest jeszcze trudniejsze do przekazania! Dzieci zmagające się z zachowaniem w publicznym vs prywatnym często też nie rozróżniają, jak traktujemy znajomych a obcych. Ale nie martw się – nawet jeśli ich (nie)zdolność do wyczuwania niuansów zostaje taka sama, możesz nauczyć ich tego jak innych umiejętności praktycznych. Klucz: zacznij wcześnie. – Marilyn M. Irwin, „Sexuality Education for Children and Youth with Disabilities”
Ucząc dziecko zasad co jest odpowiednie w prywatnym, a co w publicznym, pomyśl, co wie o prywatności. Stałe zmiany w zespole ludzi wokół niego dają mu niezwykłe doświadczenie w tej kwestii. Wyjaśniając, niech wie, że ma prawo do własnych granic.
Brzmi prosto: nie potrzebujesz Zasady Adwokacji, by pamiętać, że nauczasz dziecko życia. To część dobrego wychowywania. Ale ucząc go, jak zachować się w publicznym, mówić o swoich potrzebach i chronić granice – przygotowujesz go do bycia adwokatem siebie na świecie.
Choć dziecko może nie wyczuwać wszystkich niuansów społecznych, większość może nauczyć się podstawowych zasad, jeśli jasno je ułożysz. Książka The Hidden Curriculum: Practical Solutions for Understanding Unstated Rules in Social Situations pełna jest praktycznych sposobów na ułatwienie codzienności dziecka z autyzmem. Oto kilka zasad społecznych w przestrzeni publicznej:
- Zasuwaj spodnie przed wyjściem z toalety.
- Nie wystawaj żadną częścią ciała nad podłokietnik na cudze miejsce. Śpiewaj cicho dla siebie, nie głośno.
- W windzie stój zwrócony do drzwi, nie do tyłu ani boku.
- Nie gapi się na innych ludzi.
Wszystkie dzieci muszą to nauczyć, ale u większości lekcje idą łatwiej, bo reakcje innych codziennie je wzmocnią. U dziecka z autyzmem tak nie będzie – potrzebuje Twojego konkretnego wzmocnienia. Może to wymagać wyjaśniania, modelowania i uporu.
Previous:Pomóż dziecku z autyzmem pomóc sobie samemu
Next:Stres u zdolnych i utalentowanych dzieci: Objawy i radzenie sobie
-
Włącz malucha w regularne posiłki rodzinne i przekąski. To wspiera zdrowe nawyki, rozwój mowy i umiejętności społecznych. Oferuj zróżnicowane jedzenie 3–4 razy dziennie + 1–2 przekąski. Zalecenia dzienne dla wieku 12–24 miesiące Mleko i zamienniki -
Pandemia COVID-19 trwa już ponad rok, ale ostatnio pojawiają się znaki, że USA mogą być na drodze do odzyskania. Nowe przypadki wirusa maleją, ludzie są szczepieni i jest nadzieja, że życie może czuć się bliżej normalności w nadchodzących miesiącach. -
Wyobraź sobie uczenie do nocnika z perspektywy malucha. Zacząłeś uczyć się słów i zdań, przeżyłeś bardziej bolesne etapy zębienia i w czasie posiłków większość jedzenia ląduje w Twojej buzi – tą, którą lubisz. W momencie, gdy myślisz, że zaczynasz o
