• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

6 sposobów, jak rodzice mogą zarządzać lękiem przed powrotem do szkoły w pandemii

Kilka miesięcy temu wielu rodziców i opiekunów prawdopodobnie spodziewało się, że nadchodzący rok szkolny będzie bardziej przypominał czasy przedpandemiczne, gdy zakupy ubrań szkolnych mogłyby być naszą największą troską. A po lecie, w którym wiele rodzin cieszyło się bardziej regularnym harmonogramem aktywności, teraz martwimy się, że powrót do szkoły znów będzie cokolwiek, tylko nie „normalny”.

„Rodzice mają inne obawy teraz” – mówi Robyn Koslowitz, licencjowana psycholog szkolna i dyrektor edukacyjny Instytutu Targeted Parenting. „Obawiają się o dzieci i ich [utraty w nauce], że będą musieli ponownie nauczyć umiejętności społecznych albo że dostosowali się do hybrydowej nauki, by wrócić do klasy. Większość rodziców wie, że początek szkoły będzie nerwowy”.

I to było przed powrotem koronawirusa w postaci nowego wariantu Delta. „COVID-19 jest na pierwszym planie dla wszystkich, a niepewność to, co sprawia, że to jest tak lękotrwone” – mówi Karen Cassiday, psycholog kliniczny i dyrektor Centrum Leczenia Lęku w Wielkim Chicago. „Niepewność to duży spust dla tych z lękiem. Potem dodajcie, że jest realne – nie tylko postrzegane – zagrożenie”.

Więc jak rodzic lub opiekun może poradzić sobie z kolejnym rokiem szkolnym rodzącym lęk? Cassiday mówi, że czas na nowe podejście. „Musimy mieć inną strategię teraz” – mówi. „Na początku wszyscy robiliśmy wszystko, by unikać zagrożenia. Teraz mamy zdefiniowane zagrożenie, ale musimy dalej żyć”.

Eksperci dają wskazówki, by obniżyć panikę o stopień, byście mogli rozpocząć rok szkolny nie tylko w stanie swobodnego oddychania, ale może nawet gotowi cieszyć się wszystkimi wspaniałymi częściami.

1. Skup się na procesie

Jeśli ostatnie 16 miesięcy nauczyło nas cokolwiek, to że tak wiele w naszym życiu jest poza naszą kontrolą. W wyniku tego rodzice muszą zrozumieć, że może istnieć granica tego, co mogą kontrolować i osiągnąć. Według Koslowitz, wiele dysfunkcji psychologicznych pojawia się, gdy staramy się kontrolować to, co nie do kontroli. Z tego powodu radzi rodzicom, by skupiali się na procesie, nie na wyniku.

„Jeśli macie dziecko, które ostatecznie cierpi zauważalną utratę umiejętności społecznych lub nie radzi sobie z długim dniem szkolnym” – mówi Koslowitz – „może wydawać się, że wracacie do punktu wyjścia”.

Ale nie wszystko stracone, mówi. Istnieją ważne kroki, które możecie podjąć, by pomóc dziecku dostosować się i odbudować umiejętności. „Proście o usługi od kuratorium oświaty lub podnieście swoje aktywności edukacyjne z dzieckiem” – wyjaśnia. „Ale potem idźcie dalej. To, co się faktycznie stanie dalej – na tym nie możecie się skupić”.

2. Bądź realistyczny ws. rzeczywistych ryzyk

„Lękowe osoby nakładają potrójne maski, zostawiają zakupy na zewnątrz na 72 godziny i generalnie robią rzeczy, które nigdy nie były konieczne” – mówi Cassiday. „To niepomocne, a zwłaszcza nie dla waszych dzieci, by to widzieli”.

Zamiast martwić się o wszystkie scenariusze „co by gdyby”, ona sugeruje, by skupić się na poradach zdrowia publicznego, jakie dają krajowe i lokalne władze, i myśleć krytycznie o tym, jak duże ryzyko faktycznie ponosicie.

Np., jeśli nie żyjecie w COVID-19 hotspocie, ale wciąż boicie się, że wasze dziecko natychmiast zaraż się wirusem, jak tylko wróci do szkoły, możecie zrobić technikę zwaną „ekspozycją lęku”. Pomyślcie o tym, co was najbardziej przeraża, a potem powtarzajcie tę myśl снова i снова.

„Gdy przyzwyczajacie się do tej myśli – zazwyczaj po 15–30 minutach – nie ma ona mocy was przerażać” – mówi Cassiday. „Po powtórzeniu zaczynacie myśleć, to absurdalne, bo to się nie wydarzyło. Po zaledwie trzech minutach zaczynacie się relaksować w obecności tego strachu”.

3. Ufaj edukatorom

Nauczyciele, dyrektorzy i administratorzy stawiali przed wielkimi wyzwaniami przez ostatnie 18 miesięcy, ale nowe przygotowania, nauka i środki bezpieczeństwa są konieczne na nowy rok szkolny. Edukatorzy w całym kraju mają nowe wytyczne z Departamentu Edukacji USA, i więcej dzieje się na poziomie stanów, dzielnic i klas.

„Ostatnio rozmawiałam z nauczycielką drugiej klasy” – mówi Koslowitz – „która dostosowuje program na początku roku, by był w zasadzie pierwszą klasą na nowo”.

„Nauczyciele poświęcili temu mnóstwo myśli” – mówi Katherine Rosenblum, psycholog kliniczny i rozwojowy z Uniwersytetu Michigan i doradcza Zero to Thrive, programu promującego zdrowie psychiczne w rodzinach cierpiących na nierówności i przeciwności. Jej organizacja zpartnerowała się z gubernatorem Michigan, by zorganizować serię webinarów poświęconych przygotowaniu nauczycieli do powrotu do klasy.

„W ich przygotowaniach nauczyciele i administratorzy priorytetyzują zdrowie i bezpieczeństwo, dobrostan emocjonalny i społeczny oraz programy przyspieszające naukę biorąc pod uwagę wyzwania pandemii” – mówi Rosenblum. „Większość nauczycieli jest naprawdę podekscytowana mając dzieci w klasie twarzą w twarz. [Wiedzą], że dzieci są gotowe do nauki”.

I pamiętajcie, zauważa Koslowitz, „Nikt nie oczekuje, by wasze dziecko było tam, gdzie było przed COVID akademickie, społecznie lub emocjonalnie”.

4. Czerpj z siły dzieci

W przeciwieństwie do zeszłego roku, gdy rodzice mogą czuć potrzebę nakładania odważnej twarzy dla dzieci, teraz przeciwieństwo może być prawdą. „Dzieci przyzwyczaiły się do pomysłu, że trwa pandemia” – mówi Lucy McGoron, asystentka profesora w Wayne State University, badająca zdrowie psychiczne dzieci i rodziców.

Jeśli już teraz martwicie się, że w jakiejś przyszłej dacie musicie powiedzieć dzieciom, że zdalna szkoła lub pełnotczasowe maski wracają, nie róbcie tego. Prawdopodobnie poradzą sobie z większym, niż myślicie.

„To, co moje badania i innych znajduję, to to, że dzieci mogą kwitnąć, nawet gdy stają przed wielkimi wyzwaniami” – mówi McGoron. „Potrzebują kochających dorosłych, którzy tworzą strukturę, dają konsekwentne zasady i konsekwencje i robią czas na zabawę, nawet gdy dzieją się straszne rzeczy”. Oznacza, że dorośli mogą czerpać siłę z dzieci, zauważając sposoby, w jakie dzieci dalej się adaptują.

„W porównaniu do dorosłych, dzieci mają znacznie bardziej elastyczne pojęcie o tym, co jest normalne” – mówi. „Nasi dzieci mieli do czynienia z tym przez spory kawałek ich dzieciństwa – mają tak dużo ekspertyzy w kwitnięciu w pandemii, że my moglibyśmy z tego skorzystać”.

5. Zrób miejsce na radość

Jeśli czuliście się przytłoczeni w jakimkolwiek momencie w ciągu ostatnich 16–18 miesięcy, nie jesteście sami. „Każdy rodzic, który nie przyznaje do bycia w pewnym stopniu wypalonym, nie jest szczery” – mówi Koslowitz. „Ale mamy prawo być wypalonymi i naładowywać się bez czucia winy. Zróbcie drzemkę, porozmawiajcie z przyjacielem po telefonie lub pościgajcie za hobby, co sprawia, że czujecie się dobrze”.

Koslowitz podkreśla, że przerwa nie tylko złagodzi lęk, ale też wyposaży rodziców w to, co nazywa „doświadczeniami radości” z dziećmi. To momenty, gdy rodzic i dziecko mogą objąć prawdziwą wdzięczność i szczęście.

„Skupcie się na tym, za co jesteście wdzięczni każdego dnia, i nauczcie wasze dziecko tego samego” – mówi Cassiday. „Bądźcie konkretni. Możecie powiedzieć: ‚Ten lodowany chai latte jest tak orzeźwiający w gorący dzień’. Potem zachęcicie dziecko do powiedzenia czegoś w stylu: ‚Jestem tak szczęśliwy/a, że mój przyjaciel wrócił z obozu i mogłem z nim pograć’. To jak budujecie zdolność do wytrwania w trudnych czasach”.

6. Wyrazaj emocje wolno i otwarcie

Z całą niepewnością przed nami, wciąż możecie stanąć przed rollercoasterem emocji. Zamiast martwić się o to, że wasze dzieci widzą, że jesteście zdenerwowani, przytulcie okazję do nauki, która przychodzi z pokazywania prawdziwych uczuć.

„Naprawdę ważne jest etykietowanie naszych emocji, mówiąc: ‚Naprawdę jestem zestresowany/a lub w szoku z tej sytuacji’” – mówi Rosenblum. „Umiejętność mówienia o naszych uczuciach może pomóc rodzicom radzić sobie z lękiem”.