• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Prawdziwa Nauka Dzieje Się Codziennie – Historia Domowego Nauczania

Prawdziwa Nauka Dzieje Się Codziennie

Isabel Shaw

Gdy zacząłam domowe nauczanie z moją pięcioletnią córką Jessica, zamodelowałam nasz dzień na tradycyjny dzień szkolny – z nauczycielem uczącym, a ucznem słuchającym uważnie i uczącym się. Plany lekcji były w porządku, miałam mnóstwo kolorowych arkuszy, plakatów, nowych kredki i dużo papieru. Jessica myślała, że ten szczególny typ szkoły to świetna zabawa – przez około 20 minut. Potem dała mi znać w niezwykle jasny sposób, że skończyła z tą „grą”, i jest gotowa wrócić do bawy z zabawkami.

Zdecydowałam, że muszę znaleźć sposób, by praca szkolna była ciekawsza. Próbowałam tworzyć gry wplecione z przedmiotami, które chciałam uczyć. Działało dobrze, dopóki córka nie zauważyła, że te „gry” to cienko zamaskowane plany lekcji, i nie są ani trochę tak zabawne jak „prawdziwe” gry. Odrzuciła udział, a cokolwiek przypominało nauczanie spotykało silny opór.

Ja, oczywiście, zacząłem się trzymać autorytetu rodzica i podniosła stawkę. Nagrody za bycie „dobrym” uczniem, utrata uprawnień przy odmowie współpracy. Zazwyczaj wygrywałam, ale nawet gdy wygrywałam, to była pustka zwycięstwa. Tak, mogłam zmusić ją do pracy szkolnej, ale oczywiście nie cieszyła się procesem. Czy to naprawdę chciałam? Dlaczego Jessica nie pozwalała mi jej uczyć?

Przyjaciółka, która uczyła w domu kilka lat, weszła z dobrą radą. Powiedziała: „Może Jessica po prostu nie jest zainteresowana tym, co próbujesz jej nauczyć teraz. To absurdalne, by wierzyć, że wszystkie dzieci powinny uczyć się tej samej rzeczy w tym samym wieku. Dzieci (i dorośli) mają takie różne potrzeby i zainteresowania. Jess uczy się cały czas, nie tylko gdy ją uczysz. Nauka powinna być naturalną częścią życia – nie blokiem informacji, który musimy wsadzać dzieciom do gier. Jeśli Twoja rodzina żyje aktywnie i spełniająco, będzie niemożliwe, by ona SIĘ NIE Uczyła.”

Choć nie wierzyłam jej w pełni wtedy, wiedziałam, że moja droga nie działa. Więc odeszłam krok w tył, przestałam formalnie uczyć, i zaczęłam obserwować. Moja przyjaciółka miała rację w 100%.

Odkryłam, że dzieci mają nienasycone pragnienie nauki. Jeśli to pragnienie jest pielęgnowane i zachęcane, możliwości są bezgraniczne. Jako obserwator zamiast nauczyciela, odkryłam, że jedyny moment, gdy nauka była wolna i uciążliwa, to gdy moje „nauczanie” stawało się na drodze! Więc puściłam model szkolny nauczania, i nie skupialiśmy już na „nauce czwartej klasy” czy „geografii szóstej klasy”.

Obserwując dzieci wychodzące poza ramy klas i przedmiotów, odkryłam, że nauka to proces ciągły, z jednym „przedmiotem” naturalnie nakładającym się na inny. Dążąc do swoich zainteresowań, dzieci uczą się. Fakt, gdy robią coś, co kochają, ich nauka dzieje się w przyspieszone tempie. Świadczyłem o tym konsekwentnie przez ostatnie 15 lat.

Każdy dzień niesie unikalne możliwości nauki. Twoja praca to dostrojenie się do zainteresowań i talentów dziecka, a potem dostarczenie zasobów lub narzędzi, które umożliwią dziecku ich dążenie. W procesie eksplorowania, badań i cieszenia się aktualną pasją lub zainteresowaniem, przeciętne dziecko nauczy się tego, co musi wiedzieć, i będzie na lub powyżej poziomu klasy.

Np. moja 11-latka córka, Mandi, niedawno znalazła największego, najgrubszego gąsienicę, jaką widziałam. Podniosła go i wbiegła do domu, szukając książki o owadach. Odkryła, to larwa ćmy Polyphemus. Dalsze badania doprowadziły ją do zbudowania „domu” (z pudełka) dla gąsienicy, z żywymi sadzonkami dębu i klena i innymi dodatkami, które larwy Polyphemus lubią. Stworzył kokon i aktualnie czekamy na nową ćmę.

Podążaliśmy za odkryciem gąsienicy szybką wizytą w bibliotece, zabrawszy stertę kolorowych książek o motylach, ćmach, drzewach, szkodnikach owadów, nietoperzach. Niektóre były poniżej jej poziomu czytania, ale zdjęcia były super, a prostszy tekst często ułatwia zebranie faktów. Wczoraj wieczorem Mandi zauważyła ćmę Polyphemus na naszej siatce balkonowej (rozpiętość skrzydeł 15 cm!) i teraz potrafi rozpoznać wiele motyli i ćm w naszym ogrodzie.

I tak, kolejna domowa edukacyjna przygoda się zaczęła. Czasem dzieci dążą do zainteresowania przez tygodnie, nawet miesiące. Często jedna pasja rozgałęzia się na inną, nigdy nie kończąc się, ale biorąc nowy kierunek i kontynuując.

Porównaj ten typ nauki do wyjęcia podręcznika i powiedzenia: „Dzisiaj nauczymy się cyklu życia motyli i ćm?”. Obaj moi dzieci wpadłyby w automatyczny tryb śpiączki. Ale gdy szansa na naukę się ukazuje i ja (delikatnie) dostarczam narzędzia i szanse na dalsze badanie, nauka staje się częścią życia, a nie czymś do zrobienia w konkretnym miejscu między 9:00 a 15:00. Wykorzystując lokalną bibliotekę i mając parę dobrych zasobów (np. Golden Guide Books i seria Peterson Field Guide), mogliśmy dążyć do zainteresowania zapalonego znalezieniem pospolitego owada, co doprowadziło do tygodni badań. Podążaj za prowadzeniem dziecka, i ono odkryje, że nauka to zabawa, ciekawość, i coś, co dzieje się naturalnie, każdego dnia.

Z nastolatkami ten styl nauki staje się jeszcze bardziej fascynujący do obserwacji. Moja starsza córka rozwinęła zainteresowanie szyciem po dołączeniu do klubu szycia 4-H w wieku 8 lat. Szybko nauczyła się ułamków i miar przez konstrukcję odzieży, a przez lata rozwinęła te umiejętności, projektując własne kroje.

Jako nastolatka zdecydowała, że chce tworzyć autentyczne kostiumy historyczne, ale najpierw musiała nauczyć się odzieży przez wieki. Jej badania odzieży obejmowały klimat społeczny i polityczny danych epok. Głód, wojna, literatura – wszystko było splecione z jej badaniami. I wkrótce zakochała się w historii.

Robienie tych kostiumów i odzieży może być drogie, ale jej zainteresowanie szyciem jest też źródłem dochodu – teraz daje prywatne i grupowe lekcje szycia. Rozpoznaje i ceni, że domowe nauczanie pozwoliło jej dążyć do miłości do szycia i projektowania, tak daleko, jak to możliwe.

Jak Zacząć

Jeśli potrzebujesz inspiracji, wyłącz TV, wyjdź z domu, i rób rzeczy z dziećmi. Odwiedź muzea, księgarnie, jezioro, zbiornik wodny, plażę, lokalną straż pożarną. Parki często oferują darmowe programy edukacyjne, a wiele firm darmowe wycieczki dla grup domowych. Zadzwoń do lokalnych teatrów i zapytaj, czy oferują zniżki szkolne. Regularnie widzimy showy za $35 za $6 stawkę studencką, a live teatr to fantastyczny trampolina do wielu nowych przedmiotów.

Muszę Cię ostrzec: ten typ nauki nie jest czysty, nie idzie wg poziomu klasy, a zainteresowania dziecka mogą być bardzo różne od Twoich. Czasem musisz być gotowy nauczyć się czegoś nowego sam, albo znaleźć innego dorosłego, który dzieli zainteresowanie dziecka i chce pomóc mu je zbadać. I czasem musisz odejść krok w tył i zachęcić dziecko do prowadzenia własnych badań.

Mogą być dni, nawet tygodnie, gdy nie wydaje Ci się, że dziecko „uzywa się” niczego. Ale nauka bywa jak nasienie czekające na wykłucie. Wygląda na to, że nic się nie dzieje, ale z trochą miłości i odpowiedniego rodzaju uwagi, pomysły i zainteresowania nagle pojawiają się i prawdziwa nauka zaczyna się. Jest też pewna radość w dzieleniu się nowymi odkryciami z dziećmi, i ponownym nauczaniu rzeczy, których dawno zapomniałeś.

Więc gadaj z dziećmi i ciesz się czasem razem. Gdy powiedzą coś jak: „Czy ludzie naprawdę jeli rękami w czasach średniowiecznych?” albo „Dlaczego tęcza ma tyle kolorów?” – wiedz, że jesteś zapraszany do przygody z nauką, której nigdy nie zapomnisz.