• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Menory, muśla i sens świąt: jak nawigować tradycjami w rodzinach mieszanych wierzeniowo

Menory, muśla i sens świąt: jak nawigować tradycjami w rodzinach mieszanych wierzeniowo

Dzieci mogą się gubić

Mały chłopiec, 4–5 lat, w drodze z ojcem. – „Co to?” – pyta, mijając synagogę.
– „To synagoga, gdzie Żydzi modlą się. Chrześcijanie idą do kościoła” – wyjaśnia ojciec.
Chłopiec myśli chwilę: – „A ci, którzy są oboje – nie idą nigdzie”.

Takie komentarze dają rodzicom do myślenia, zwłaszcza w tym okresie. Przy rekordowej liczbie małżeństw międzywyznaniowych wiele rodzin szuka sposobu na kultywowanie czcionych tradycji bez dezorientowania dzieci. Jak pary odkrywają – „rozwiązanie” rzadko polega na prostym wyborze jednej wiary lub równych elementach obu.

„Dzieciom bardzo trudno mieć Chanukę 8 dni, a potem Świętego Mikołaja z komina” – Elizabeth Sullivan, dyrektorka centrum poradni rodzinnej Caritas. „Jedyny sposób, by to nie było mylące – mieć dominującą religię.”

Szukaj sensu w tym, co robisz

Sullivan radzi: „Szukajcie sensu w swoich działaniach, zamiast skupiać się na byciu w 100% katolickim lub żydowskim.” Leslie Litman, dyrektor edukacyjny Unii Amerykańskich Kongregacji Hebrajskich, uważa, że rodzice muszą podjąć „czysty, jasny wybór” tożsamości religijnej dziecka zanim ozdobią choinkę lub zapalą menorę – inaczej grudniowe święta będą pełne nieporozumień.

„Miałam rodzinę, która zdecydowała wychowywać syna jako Żyda” – wspomina Litman. „Ale matka wciąż chodziła do kościoła, a chłopiec robił się wściekły w synagodze. Czuł mur między sobą a matką. Okazało się, matka nigdy nie powiedziała swojej matce, że syn będzie wychowywany żydowsko. Brak procesu w rodzinie – dziecko to wyczuło.”

Choć edukatorzy rodzinni są niemal jednogłośni: dzieci najlepiej rosną, gdy jedna religia dominuje w domu – istnieje wiele wariantów tematu międzywyznaniowego.

Ozdabiamy choinkę i smażymy latkes

„Smażę latkes. Ja z wszystkich ludzi!” – śmieje się Margie D., mama 5-latka Jakuba.

Margie wychowała się w wielkiej włoskiej rodzinie – cenne wspomnienia Bożego Narodzenia. Choć z mężem wybrali wychowanie syna w judaizmie – rodzina ozdabia choinkę i rozpakowuje prezenty 25 grudnia.

„To tyle wzywa we mnie” – mówi Margie. „Jedzenie, rodzina, radość. Wspomnienia o ojcu, który zmarł, gdy miałam 17 lat.”

By nie mącić Jakuba, Margie i mąż kładą coraz większy nacisk na Chanukę, stopniowo zmniejszając Boże Narodzenie – choć nie całkowicie.

„To na pewno work in progress” – kontynuuje. „Muszę przygotować się na pytania o Boga i kościół. Teraz myśli, że Jezus to brzydkie słowo!”

Jasność dla Jakuba to priorytet, ale dzielenie radosnych świąt z dzieckiem też jest ważne.

„To część mojej tożsamości” – wyjaśnia. „Chcę, by to wiedział.”

Powrót do Świąt