• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak pomóc dziecku radzić sobie z wrednymi dziećmi w szkole

Wredne dzieci mogą uszkodzić samoocenę dziecka i sprawić, że czuje się niepewnie. Niektóre dzieci nie radzą sobie z wrednymi i internalizują to, co im się dzieje, zamiast winować wrednych za to zachowanie. Dziecko, które jest źle traktowane przez inne dzieci, w rzeczywistości jest ofiarą przemocy. Dowiedz się, jak pomóc dziecku radzić sobie z wrednymi, by nie wpływało to na życie społeczne – szkołę, sport, zabawę z innymi – ani na pewność siebie.

Instrukcje

1. Oferuj dziecku miłość i wsparcie. Gdy jakieś dziecko jest wredne do Twojego w szkole, Twoje dziecko ma wiele zmieszanych uczuć. Może mieć problem z radzeniem sobie i czuje zawstyd, złość, frustrację. Potrzebuje, byś go wysłuchał. Pomóż mu porozmawiać o wrednym dziecku i tym, co o tym myśli. Daj mu dużo miłości i wsparcia. Powiedz, że jesteś dla niego i chcesz pomóc. Wsparcie oznacza trzymanie własnego gniewu w ryzach i po prostu słuchanie. Choć chciałbyś pójść do szkoły i zajmować się wrednym dzieckiem samemu, to nie pomoże Twojemu dziecku. Musisz go kochać i wspierać w sposób pozwalający mu radzić sobie samemu, by nauczyło się radzić z innymi sytuacjami. Budujesz pewność siebie, zachęcając do rozmowy i samodzielnego szukania rozwiązań.

2. Naucz dziecko stawiania oporu. Pomóż mu radzić sobie z wrednym dzieckiem, zachęcając do stawiania oporu temu, kto sprawia kłopot. Pozwól dziecku wymyślić plan stawiania oporu. Podaj przykłady, co może zrobić, ale pozwól wybrać to, co najlepiej pasuje do jego osobowości. Dziecko musi czuć się komfortowo, stawiając opór, więc najlepiej pozwolić mu użyć metody pasującej do jego temperaments. Wyjaśnij, jak stawianie oporu rozwiąże problem i zatrzyma złe traktowanie. Gdy dziecko wie, że problem się skończy dzięki jego działaniom, chętniej postawi opór.

3. Pomóż dziecku ignorować wredne dziecko. Niektóre dzieci nie radzą sobie z konfrontacją i lepiej uczy się ignorować wredne zachowanie. Jeśli Twoje dziecko jest nieśmiałe, słodkie i woli unikać wrednych – to w porządku. Pozwól mu unikać konfrontacji, pomagając znaleźć sposoby ignorowania. Naucz, że nie odpowiadanie, odwrócenie się lub po prostu odejście jest OK. Ignorowanie nie czyni dziecko słabym – to mniej konfrontacyjny sposób. Może jednak trwać dłużej i być trudne, bo dziecko wciąż słyszy słowa i widzi czyny wrednego. Ale jeśli zostanie silne i udawa, że dziecko nie istnieje, wredny ostatecznie zrezygnuje, nie dostając reakcji. Powiedz dziecku, że ignorowanie zadziała, ale zajmie czas, by nie poddało się.

4. Przekaż dziecku, że w liczbie jest siła. Wyjaśnij, że szanse są, że jeśli jest bity przez wrednego w szkole, inne dzieci też. Zachęcaj do rozmowy z innymi dziećmi źle traktowanymi. Pomóż im nawiązać więź i wspierać się nawzajem. Powiedz, że wrednemu trudniej będzie znosić wielu dzieci niż jednego. Pomóż dziecku zachęcić innych do chodzenia w parach lub grupach, by unikać wrednego. Pomóż im wspólnie postawić opór. Wyjaśnij, że jeśli wszyscy dzieci postawią opór, wredny rzadziej będzie kontynuował złe zachowanie. Nawet jeśli dziecko połączy się z jednym innym, zachęcaj do tego. Powiedz, że nie musi radzić sobie sam i powinien spróbować skonsolidować innych dzieci przeciwko wrednemu. Gdy dziecko zobaczy innych źle traktowanych i nawiąże z nimi więź, one zyskają pewność siebie by zająć się sprawą.

5. Zachęcaj dziecko do prośby o pomoc urzędników szkoły. Pomóż dziecku zrozumieć, że nauczyciele, dyrektor i inni pracownicy są tam, by chronić je przed znęcaniem się. Powiedz, że rozmowa z urzędnikiem może naprawić sytuację. Jeśli dziecko jest nieśmiałe lub zestresowane o rozmowie z dorosłym w szkole, zachęcaj, umawiając spotkanie z nauczycielem lub dyrektorem i idąc z nim. Ale zachęcaj dziecko do większości rozmowy – ono zna sytuację najlepiej i musi nauczyć się mówić innym o problemach. Ty możesz być tam, by wspierać i słuchać, jeśli ma problem z opowiedzeniem o znęcaniu. Zachęcaj do opowiadania nauczycielowi/dyrektorowi o incydentach. Pomóż podać przykłady, by urzędnik lepiej mógł zaradzić. Wyjaśnij, że urzędnik nie ujawni imienia dziecka, więc nie musi bać się zemsty wrednego.