• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak zyskać (lub stracić) 30 IQ w chwili – Twój ołówek jest mądrzejszy od Ciebie

Jak zyskać (lub stracić) 30 IQ w chwili – Twój ołówek jest mądrzejszy od Ciebie

Wskazówka: Twój ołówek jest mądrzejszy niż Ty

Skoro znasz triki, jakie Twój mózg może Ci zagrać na SAT, lepiej docenisz, jak kluczowe jest bycie nadzwyczaj ostrożnym w każdym aspekcie pracy na teście. Każdy błąd kosztuje cenne punkty; komputer oceniający test nie wybacza „głupich pomyłek” tak jak nauczyciele w szkole.

Potężne narzędzie masz w ręku: ołówek. Einstein mówił, że jego ołówek jest mądrzejszy od niego. Jeśli ktoś tak genialny na nim polegał, my też powinniśmy. Zrozumiesz, dlaczego ciągłe pisanie ołówkiem na SAT jest krytyczne, gdy poznasz inną cechę działania mózgu.

Kiedy myślisz, mózg przemyca informacje między pamięcią długotrwałą (to, co wiesz) a krótkotrwałą (to, nad czym myślisz, np. rozwiązując zadanie). Niestety, ludzka pamięć krótkotrwała ma bardzo pojemność. Eksperymenty pokazują, że mózg bez trudu pomieści ok. 7 elementów (np. 7 cyfr nowego numeru telefonu). Powyżej 7 – pamięć krótkotrwała się przeładowuje (nowy kod kierunkowy + numer to trudniej niż sam numer).

Gdy pamięć krótkotrwała jest przeładowana, masz dwa duże problemy. Pierwszy: zdolność myślenia spada do zera. Dosłownie. Mózg zamienia się w kaszę.

Możesz to sprawdzić sam. Poproś kogoś, by napisał 10-cyfrowy numer i przeczytał go na głos, byś go zapamiętał. Potem niech da Ci proste do rozwiązania w myślach (np. zadanie słowne matematyczne). Gdy rozwiążesz, powtórz numer. Prawie każdy popieli albo zadanie, albo cyfry, albo oba. Nawet jeśli jesteś geniuszem, musiałeś się mocno skupić.

Pierwszy problem: przeładowanie pamięci krótkotrwałej drastycznie utrudnia myślenie. Kilka elementów nie szkodzi, ale każdy kolejny kosztuje Cię punkty IQ – dosłownie.

Drugi problem: często nie zdajesz sobie sprawy, że osiągnąłeś limit. Efekt? Prawie całkowita amnezja. To się zdarza ciągle. Czy kiedykolwiek:

• Siadasz do czytania zadania: artykuł, rozdział, eseju. Czytaż uważnie, podkreślasz, robisz notatki. Rozumiesz każdy punkt.
• Kończysz, zamykasz książkę – i nagle realizujesz, że nie pamiętasz, co przeczytałeś. Temat tak, może parę pomysłów, ale reszta to mgła.

Znam to, bo dzieje się to każdemu. Wyjaśnienie: czytając uważnie, prawdopodobnie przeładowałeś pamięć krótkotrwałą już w pierwszym akapicie. Gdy się „zapełni”, wyrzuca stare informacje, by zrobić miejsce na nowe – inaczej nie mógłbyś czytać dalej.

Nieświadomość problemu trwa do końca zadania. Wyobraź to na SAT. Źle. Limity pamięci krótkotrwałej działają wszędzie: w zadaniach matematycznych i czytelnych. Każde „rozwiązanie w myślach” obciąża pamięć i zostawia mniej mocy do myślenia. Im więcej analizujesz w głowie, tym „głupszy” jesteś.

Rozwiązanie? Zapisz jak najwięcej w zeszycie zadaniami. Każdy zapisany krok, choćby mały, zwalnia pamięć krótkotrwałą i daje więcej mocy do myślenia. O tym mówił Einstein. Zapisuj wszystko (skrótami), nawet jeśli jest proste, oczywiste. Krok matematyczny? Zapisz. Eliminacja odpowiedzi? Zapisz. Główna myśl tekstu? Zapisz.

Jeśli Twój ołówek nie pisze ani nie wisi gotowy nad kartką (max kilka cali, gotowy do notatki co 5–10 sekund) – robisz za dużo w głowie. Tzn. mocno ograniczasz zdolność myślenia. Im więcej używasz ołówka, tym mądrzejszy jesteś. SAT i tak trudny – nie utrudniaj sobie.