Przepisy dotyczące ogrodzenia placów zabaw

Co roku ok. 200 000 urazów na publicznych placach zabaw w USA – wg raportu CPSC z 2010 r. Przestrzeganie przepisów American Society for Testing and Materials (ASTM) oraz przepisów stanowych dot. ogrodzeń pomaga: estetyka, bezpieczeństwo dzieci przed zagrożeniami, ułatwienie nadzoru dorosłych.

Materiały ogrodzenia

Najlepszy materiał zależy od lokalnych przepisów. Często: siatka rombowa (chain-link), stal/aluminium, drewno, beton komórkowy, elementy naturalne (krzwiny). Niektóre gminy wymagają widoczności dzieci z zewnątrz. Drewno: bez toksyn, gładkie, bez szpiechów (Head Start). Ściana zamiast ogrodzenia: zniechęca do deskorolkarskiego, antygraffiti (City of San Diego).

Kwestie bezpieczeństwa

Niektóre gminy wymagają ogrodzenia, gdy plac zabaw <30 stóp (ok. 9 m) od parkingu/ulicy. Min. wysokość 122 cm (48 cali) – wg Environment Rating Scales Institute. Zależnie od regionu: 1,8–2,4 m (6–8 stóp). Dolna krawędź max 7,5 cm (3 cale) od gruntu. Słupy co max 10 cm (4 cale) – by dziecko nie przecisnęło się. Gładkie końcówki zamiast ozdobnych (finials). Zapobieganie uwięzieniu między słupkami: kąty>55°. Antywspinaczkowe: tnij niskie gałązie, unikaj poziomych desków.

Strefy buforowe (Buffer Zones)

Gdy plac zabaw część obiektu – U.S. General Services Administration zaleca strefy buforowe wokół ogrodzenia. Pozwalają dorosłym obserwować zbliżających się. Blokują wiatr/hałas, zapobiegają wjeżdżaniu pojazdów. Strefa: otwarte trawniki, żywopłoty, rzędy drzew, niskiwał.

Oddzielne strefy zabaw

Zależnie od stanu – ogrodzenie oddzielające strefy. Np. ogrodzenie wokół huśtawek = strefy dla różnych wieków. Raport GSA na Whole Building Design Institute: jeśli plac część obiektu, stan może wymagać ogrodzeń oddzielających strefy dla niemowląt, maluchów, przedszkolaków, szkolaków.

Previous:

Next: