• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

8 małych postanowień, które mogą zmienić Twoją rodzinę

Mądry rodzic kiedyś napisał: "Żadna mama nie jest bardziej pełna fałszywej nadziei, gdy wiesza nową tablicę obowiązków." Rodzice kochają nowe początki, te nadzieją napełnione momenty, gdy przysięgamy, że będziemy lepsi. Nasze dzieci zaczną być bardziej odpowiedzialne i szanujące, a my, jako rodzice, będziemy bardziej obecni i cierpliwi. Ten rok będzie inny! Ale zmiana jest trudna, zwłaszcza trwała. Bez ustalonej, pod górę determinacji nasze noworoczne postanowienia często są zaniedbywane po krótkim czasie.

Czasami jednak trafiamy na złoto. Wprowadzamy małą zmianę – korektę w komunikacji lub modyfikację strategii wychowawczej – i ta zmiana naprawdę działa, utrzymując się na dłużej i poprawiając życie rodzinne.

Poprosiliśmy znajomych o podzielenie się tym, jakie małe zmiany wprowadzili, które dały trwały efekt w wychowywaniu. Mamy nadzieję, że znajdziecie inspirację w ich wglądach i może odkryjecie pomysły, które wpłyną na Wasze wychowywanie. Pamiętajcie jednak: często lepiej skupić się na jednej zmienie naraz. Szansę na trwałe zmiany macie większą, gdy ograniczycie fokus, aż ta zmiana ostatecznie "przyklei".

Postanowienie nr 1: Jemy kolację razem jako rodzina

Mała zmiana: Gdy nasze dzieci były małe, zaczęliśmy zauważać, że nasze uwięzienie w aktywnościach trzyma nas z dala od wspólnego jedzenia posiłków. Jędliśmy wszędzie, tylko nie razem, często z buczącym telewizorem. Mąż i ja zdecydowaliśmy, że wspólne posiłki to zmiana wart walczenia.

Ta zmiana wymagała celowego planowania. Musieliśmy odrzucić aktywności, które trzymałyby nas z dala od domu na kolację. Planowanie menu było kluczowe. Mój wolnowar stał się moim najlepszym przyjacielem. I ustaliliśmy bezwzględną zasadę: telewizor wyłączony zanim usiadliśmy.

Trwała różnica: Większość moich dzieci jest już samodzielna, ale zawsze mnie zaskakuje, jak wciąż czekają na obiad lub kolację w domu. Jestem też zdumiewana tym, jak wiele starych historii wciąż opowiadają, te, które dzieły się przy rodzinnym stole. To miejsce, gdzie Grace trzymała nos jedną ręką, a drugą wsypywała brokuły do buzi pod okiem ojca. To miejsce, gdzie wybuchły kłótnie – i darowano przebaczenie. Miejsce, gdzie śmialiśmy, płakaliśmy i świętowaliśmy wszystkie małe życiowe sukcesy.

—Joanne Kraft, autorka Przewodnik "Złej mamy" do wychowywania świetnych dzieci

Postanowienie nr 2: Okazuj łaskę w frustrujących momentach

Mała zmiana: Jedna zmiana w moim wychowywaniu nastała w dniu, gdy zaczęłam przytulać dzieci, gdy naprawdę chciałam na nie krzyknąć. Moje dzieci są małe tylko przez chwilę, i musiałam zrozumieć, że małe wypadki i nieostrożne decyzje, które podejmują, nie będą miały większego znaczenia za 10 lat. Więc patrzę im w oczy, przytulam i daję im wszelką miłość i łaskę, której w danej chwili potrzebują. Gdy incydent nieco opadnie, porozmawiamy o tym, jak z tego wyciągnąć lekcję.

Trwała różnica: Prawdą jest, że dzieci muszą uczyć się na błędach i rozumieć, jak robić lepsze wybory, ale stałam lepszą matką, gdy zrozumiałam, że ten cel jest znacznie większy niż chwila obecna. To, co naprawdę liczy się w momentach frustracji, to jak traktuję i pielęgnuję ich serca. Wymaga to zaledwie kilku minut, by posprzątać rozlane mleko, ale znacznie dłużej, by uleczyć złamane serce.

—Susan Allman Trevathan

Postanowienie nr 3: Modl się za swoje dzieci

Mała zmiana: Pogodzenie się z moimi własnymi niedoskonałościami było potężnym czynnikiem zmiany w moim rodzicielstwie. Zawsze marzyłam o synach, ale musiałam przyznać, że nie mam pojęcia, jak wychować mężczyzn, którzy będą szanować kobiety i kochać Boga. Nie wiem nic o wychowywaniu obrońców, trzymających obietnice i miłośników pokoju. Ale wiem, jak wołać do Boga ich imienia.

Okolo czterech lat temu zaczęłam modlić się Pismem nad dziećmi. Od tamtej pory stało się to moją pasją. Kocham brać Słowo i podstawiać imiona synów, gdzie mogę, prosząc Boga, by błogosławił ich życie i decyzje. Słowo Boże jest "żywe i skuteczne, ostroższe nad każdy miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, i oceniające myśli i intencje serca" (Hbr 4,12).

Trwała różnica: Jak wielu rodziców, byłaem przytłoczona i wykończona, sekundy od porażki. Modlitwa to brakujący element układanki. Nauczyłam się, że rodzice modlący się za dzieci rozpoznają własną niezdolność do zmiany serc dzieci, kładąc wiarę i nadzieję w Boga, który to może.

—Brooke McGlothlin, autorka Modlitwa za chłopców

Postanowienie nr 4: Niech się zastanawiają nad swoim zachowaniem

Mała zmiana: Mąż i ja nauczyliśmy się pomagać dzieciom w przejmowaniu większej odpowiedzialności za swoje zachowanie. Na przykład prosimy ich, by wyobrażili sobie, jakim typem człowieka chcą być w przyszłości – jaki ojciec, matka, siostra, brat lub przyjaciel. Później wracamy do tej rozmowy i przypominamy im, co nam powiedzieli.

Trwała różnica: Nasze dzieci zaczęły rozumieć własne cele i powody za dobrymi decyzjami. Już nie widzą nas tylko jako Mamę i Tatę, którzy im kazują, ale jako rodziców pomagających im pozostać odpowiedzialnym wobec wizji tego, kim chcą stać.

—Nicole Brodrecht

Postanowienie nr 5: Buduj na dobrym

Mała zmiana: Jako logopeda znalazłam sposoby, by pacjenci ćwiczyli trudne dźwięki, nie wiedząc, co ćwiczą – więc nie mogliby polegać na starych, złych nawykach. Jedna z moich głównych przekonań o wychowywaniu wyrosła z tej pracy: Najlepszy sposób na oduczenie utrwalonych nawyków to omijanie oczywistego konfliktu. Po prostu nie możemy trwać powtarzać sobie, byśmy przestali robić coś, do czego przyzwyczailiśmy. Nasze umysły opierają się zmianie. Ale gdy zbudujemy platformę sukcesu z tego, co robimy dobrze, nowe nawyki przychodzą naturalniej.

Przez lata byłam mamą, która krzyczy. Po całej marnowanej siłą próbie kontroli mojego krzyku, zdałam sobie sprawę, że potrzebuję strategii omijającej moją słabość. Nauczylam dzieci, że ich hysterie są nieskuteczne. Powiedziałam im: "Wiacie, że Mama nie robi tego, o co prosiście, gdy krzyczycie? Czasami Mama też potrzebuje pomocy z tą zasadą. Od teraz, słuchajcie Mamy, gdy używa spokojnego głosu, ale jeśli Mama krzyczy, powiedzcie: 'Przepraszam', i odejdźcie."

Trwała różnica: Jaka zmiana! Dzieci to pokochały. Gdy krzyczałam, mój syn mówił: "Przepraszam, Mama krzyczy. Przepraszam." Potem odwracał się i odchodził. Krzyk przestał działać! Ten mały trik trwale zmienił całą kulturę w naszym domu.

—Hettie Brittz, autorka (un)Natural Mom

Postanowienie nr 6: Ustal fizyczne granice

Mała zmiana: Kilka lat w rodzicielstwie zdecydowałam, że muszę zacząć stawiać jasne granice. Nie chodzi o konsekwencje dla niegrzeczności dzieci. Te są dobre i konieczne, ale to, czego naprawdę potrzebowałam, to fizyczne granice.

Gdy nasze dzieci były małe, mogły iść w zasadzie wszędzie w domu. Ich zabawki były wszędzie. Oni byli wszędzie. Zaczęłam więc tworzyć zasady dla miejsc, które są po prostu zabronione dla dzieci. Bez wyjątków. Mama potrzebuje barier. Potrzebuje szuflad, szafek i drzwi do sypialni, których dzieci nie mogą otwierać bez pozwolenia. Potrzebuje, by gry i puzzle były przechowywane w określonych miejscach.

Trwała różnica: Ta decyzja utrzymała się na długą metę, znacznie poprawiając moją rolę rodzica. Macierzyństwo jest znacznie bardziej zrównoważone i przyjemne, gdy Mama ma trochę przestrzeni dla siebie.

—Marcia Fry

Postanowienie nr 7: Znajdź kogoś, kto Cię utrzyma w ryzach

Mała zmiana: Jedną rzeczą, którą wspólną mam z moją przyjaciółką Cheri, jest nasza stała walka z bałaganem. Obie zrobiliśmy ogromne postępy, ale to kwestia, nad którą pracujemy nieustannie. Więc za każdym razem, gdy robimy nowy krok w naszej drodze – do przodu lub do tyłu – dyskutujemy o nim. Rozbieramy to na czynniki pierwsze, ustalając, jak nie pozwolić na ponowienie złej decyzji, lub przynajmniej nie tak często.

Trwała różnica: To była ciężka praca, ale odpowiedzialność przyniosła trwałą zmianę. Nigdy nie zrobiłam tyle postępów, co gdy mam przyjaciółkę, która mnie inspiruje.

Czasami potrzebujesz kogoś, kto da Ci wizję tego, jak może wyglądać Twoje życie. Nie ma znaczenia, czy to przyjaciółka telefoniczna, znajoma z internetu, czy spotykana osobiście przy kawie. Prawdziwa zmiana przychodzi, gdy mamy kogoś, kto pomaga nam zachować dyscyplinę.

—Kathi Lipp, autorka Clutter Free: Szybkie i łatwe kroki do uprzątania przestrzeni

Postanowienie nr 8: Twórz zdrowe otoczenie

Mała zmiana: Środowisko jest ważniejsze niż siła woli. Zdałam sobie sprawę, jak to prawdziwe, lat temu, gdy dostosowywałam się do zdrowszego stylu życia. Mogę obiecać sobie, że nie będę jela słodyczy przez dzień, ale gdy zadzwoni dzwonek i otrzymam puszkę karmelowego popcornu, co się dzieje? Obiecuję sobie, że jutro nie będę jesz słodyczy. Kuszące środowisko może wyczerpać samoświadomość człowieka.

Ta zasada wpłynęła także na moje i męża wychowywanie, zwłaszcza gdy uczymy dzieci zdrowej relacji z mediami i technologią. Jeśli nakazujemy dziecku ograniczenie czasu przed ekranem do godziny dziennie, a potem dajemy jej telewizor w pokoju i tablet z ulubionymi grami, będzie się zmagać. Dlatego nie pozwalamy na telewizory ani urządzenia cyfrowe w pokojach dzieci. Ale zawsze jest łatwy dostęp do gier planszowych, artykułów plastycznych i wartościowych książek. Posiłki i dojazdy to czas bez ekranów.

Trwała różnica: Zwiększyliśmy zdolność dzieci do robienia zdrowych wyborów, skupiając się na środowisku, w którym je wychowujemy. Życie rodzinne daje tyle okazji do łączenia się z dziećmi, a nie chcemy, by świat cyfrowych rozpraszaczy okradał naszą rodzinę tych potężnych chwil.

—Arlene Pellicane, autorka 31 dni do bycia szczęśliwą mamą