Rodzicielstwo dziecka, które ciągle płacze

„Moja córka płacze non stop. O każdej drobnostce.”

Zaczynasz myśleć, że wypróbowałaś wszystko. Wyciszenie. Ćwiczenia uspokajające. Małe łapówki. Nawet próby ignorowania wycia synek, które wydają się jej reakcją na wszystko – od luźnego kucyka po małą kłótnię z bratem. A gdy płacz się zaczyna, często zamienia się w pełny wybuch emocji.

Wiele dzieci wydaje się nadwrażliwych i emocjonalnych. To częstsze u dziewczynek, ale chłopcy też mogą płakać i rzucać hysterię. Dla rodziców te dzieci wydają się nieprzewidywalne, jak wulkan emocji zawsze gotowy do wybuchu.

Jeśli to opisuje Twoje dziecko, nie zakładaj, że jest zaburzone lub buntowne. Może to po prostu być jego naturą lub etapem, z którego wyrośnie w miarze dojrzewania. Albo zawsze będzie dzieckiem, które łatwo płacze, i to też w porządku. Nauczy się zrozumieć tę stronę swojej osobowości i dostosować się do świata, w którym żyje.

W międzyczasie oto kilka rzeczy, które możesz zrobić, by pomóc zarządzać emocjonalnymi burzami:

Zatrzymaj się z reakcją.

Dla rodziców, zazwyczaj matek, dość łatwo jest rzucić to, co robią, i natychmiast podchodzić do płaczącego dziecka. To naturalne i oczekiwane, zwłaszcza jeśli myślisz, że syn lub córka może być rannym. Ale zanim pośpieszysz do płaczącego dziecka, zapytaj się: Czy reaguję na potrzeby mojego dziecka, czy na jego zachowanie? Choć istnieją pewne zachowania, na które rodzice muszą reagować, musimy też być świadomi, jak ciągłe reagowanie na pewne zachowania może zachęcić dziecko do manipulacji – w tym przypadku do używania płaczu jako sposobu na uzyskanie tego, co chce. Naucz się rozpoznawać, kiedy i jak ta manipulacja ma miejsce.

Daj jej przestrzeń.

Jedna reakcja, która jest prawie zawsze odpowiednia: gdy dziecko rzuca hysterię, wyprowadź je z pokoju, by spędziło trochę czasu samotności. Twoje dziecko potrzebuje miejsca, gdzie może przeżyć zawał, ale gdzie nikt inny nie musi słuchać i frustrować się. W porządku, jeśli sam może przejść gdzieś, by płakać. W końcu Twoje dziecko zrozumie, że ten cały płacz to strata czasu.

Unikaj próby rozumowania z nią.

Małe dzieci często nie mają zdolności do rozmowy o stresującej sytuacji, nawet jeśli ich umiejętności językowe wydają się rozwijają się dobrze. Często lepiej unikać poważnych rozmów o budowaniu charakteru z dzieckiem, które reaguje na trudności hysterią. Dojrzałość do rozsądnego omówienia problemu nadejdzie za kilka lat. Gdy próbujesz rozumować z dzieckiem zanim jest do tego gotowe, możesz tylko pogorszyć sytuację. Prawdopodobnie ona naprawdę nie wie, co robi ani dlaczego to robi.

Nie interpretuj nadmiernie zachowania.

Wrażliwe dzieci rzucające hysterie mogą sprawić, by życie rodziców stało się trudne. Zbyt łatwo rodzice zaczynają winnić się same za hysterie. Nie interpretuj nadmiernie tego zachowania i nie traktuj go jako oskarżenie Twojego rodzicielstwa. Twoja rola, na razie, polega na zrozumieniu, że to po prostu tak reaguje na trudności w tym etapie jej życia, i że jesteś tam, by pomóc jej, by płacz nie kontrolował jej życia. Z czasem będzie to coraz lepiej, bardziej zrównoważona i emocjonalnie stabilna.

Utrzymuj jasne granice i konsekwencje.

Dzieci rzadko radzą sobie dobrze, gdy rodzice reagują nieregularnie, chwiejnie. To zwłaszcza prawdziwe dla nadwrażliwych dzieci. Bądź więc bardzo jasny i prosty co do konsekwencji hysteri Twojego dziecka. To pomaga mu czuć się bezpieczniej i zachęca do mądrego, dojrzałego zarządzania emocjami.

Stosowane konsekwentnie, te pięć praktyk stopniowo pomogą dziecku skłonnemu do hysterii uspokoić się. Pamiętaj, zmiana zachowania u dzieci zajmuje czas. Często miesiące, a może nawet lata. Bądź cierpliwy i stały. Fakt, że nie widzisz natychmiastowej zmiany, nie oznacza, że Twoja technika nie działa. Trzymaj kurs.

Previous:

Next: