• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

5 różnych rodzajów dyscypliny dziecięcej

Chociaż zawsze pojawiają się nowe książki dla rodziców i strategie dyscyplinowania dzieci, wiele „nowych” pomysłów rodzicielskich jest w rzeczywistości podtypami pięciu podstawowych rodzajów dyscypliny. Eksperci nie zawsze są zgodni co do tego, który rodzaj dyscypliny jest najlepszy, ale jasne jest, że każdy z nich przynosi korzyści.

Ustalenie, jaki rodzaj dyscypliny jest odpowiedni dla Twojej rodziny, powinno być osobistym wyborem opartym na Twoim temperamencie, temperamencie Twojego dziecka i filozofii dyscypliny Twojej rodziny. Nie ma jednego rodzaju dyscypliny, która będzie działać dla wszystkich dzieci lub wszystkich rodzin i w każdej sytuacji. Prawdopodobnie możesz przyjąć podejście eklektyczne, w którym używasz kilku różnych technik z każdego rodzaju dyscypliny.

Pozytywna dyscyplina

Pozytywna dyscyplina opiera się na pochwałach i zachętach. Zamiast skupiać się na karze, rodzice wciąż dyscyplinują nauczanie.

Rodzice uczą umiejętności rozwiązywania problemów i pracują z dziećmi nad opracowywaniem rozwiązań. Pozytywna dyscyplina wykorzystuje spotkania rodzinne i autorytatywne podejście do rozwiązywania problemów z zachowaniem. Oto przykład:

• 6-latek odmawia odrobienia pracy domowej . Rodzic stosujący pozytywną dyscyplinę może usiąść z dzieckiem i powiedzieć:„Wiem, że twój nauczyciel chce, abyś dziś wieczorem zrobił pracę z matematyki, a ty nie chcesz tego robić. Co możemy zrobić, aby ten dokument był gotowy, abyś mogła pokazać pani Smith, że wszystkie zadania domowe odrobiłaś na czas?”

Delikatna dyscyplina

Delikatna dyscyplina skupia się na zapobieganiu problemom. Przekierowanie jest często używane do odciągania dzieci od złego zachowania.

Dzieci otrzymują konsekwencje, ale delikatna dyscyplina nie polega na zaszczepianiu wstydu. Zamiast tego rodzice często używają humoru i odwracania uwagi. Łagodna dyscyplina skupia się na rodzicach radzenia sobie z własnymi emocjami podczas radzenia sobie z niewłaściwym zachowaniem dziecka. Weźmy ten przykład:

• 6-latek odmawia odrobienia pracy domowej . Rodzic stosujący łagodną dyscyplinę może odpowiedzieć z humorem, mówiąc:„Czy wolałbyś napisać dwustronicowy artykuł wyjaśniający, dlaczego nie chciałeś dziś wieczorem robić matematyki?” Gdy sytuacja się rozproszy, łagodny dyscyplinarny zaoferuje, że spojrzy na arkusz matematyczny obok dziecka, aby omówić, jak to zrobić.

Dyscyplina oparta na granicach

Dyscyplina oparta na granicach koncentruje się na ustalaniu granic i wyjaśnianiu zasad z góry. Oto, jak by to wyglądało w tym przypadku:

• 6-latek odmawia odrobienia pracy domowej . Rodzic stosujący dyscyplinę opartą na granicach ustaliłby granicę i jasno określił konsekwencje, mówiąc:„Dziś wieczorem nie będziesz w stanie korzystać z żadnej elektroniki, dopóki praca nie zostanie wykonana”.

Modyfikacja zachowania

Modyfikacja zachowania skupia się na pozytywnych i negatywnych konsekwencjach. Dobre zachowanie jest wzmacniane pochwałami lub nagrodami. Niewłaściwe zachowanie jest zniechęcane przez ignorowanie i negatywne konsekwencje, takie jak utrata przywilejów. Na przykład:

• 6-latek odmawia odrobienia pracy domowej . Rodzic stosujący modyfikację zachowania może przypomnieć dziecku o już przygotowanych nagrodach, mówiąc:„Pamiętaj, że po odrobieniu pracy domowej możesz korzystać z komputera przez 30 minut”. Pochwała byłaby oferowana, gdyby dziecko zdecydowało się zastosować. Rodzic zignorowałby wszelkie protesty.

Coaching emocji

Coaching emocji to pięciostopniowy proces dyscypliny, który koncentruje się na nauczaniu dzieci o uczuciach. Kiedy dzieci rozumieją swoje uczucia, mogą je werbalizować, zamiast działać zgodnie z nimi. Dzieci są uczone, że ich uczucia są w porządku, a rodzice pomagają im uczyć odpowiednich sposobów radzenia sobie z emocjami. Na przykład, kiedy:

• 6-latek odmawia odrobienia pracy domowej . Korzystając z coachingu emocji, rodzic pomaga dziecku rozpoznać uczucia, mówiąc:„Wiem, że smuci cię to, że nie możesz się bawić, ponieważ musisz odrobić pracę domową. Matematyka może być trudna i frustrująca, gdy nie znasz odpowiedzi lub zajmuje to dużo czasu. Narysujmy, jak się czujesz, gdy odrabiasz pracę domową z matematyki”.