• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Gdy dziecko płacze z nienawiści do przedszkola

To bardzo frustrujące i drażniące, jeśli dziecko nie chce iść do przedszkola. Czy dziecko buntuje, płacze i przyczepia się do ciebie każdego ranka przed wyjściem? Jeśli rzeczywiście jest problem z przedszkolem, możesz myśleć, że musisz je odebrać lub zmienić placówkę. Ale przed voreńczeniem wniosków i podjęciem tego kroku – rodzice powinni bardzo dokładnie przeanalizować sytuację, by dowiedzieć się „dlaczego” dziecko tak się zachowuje.

Zadaj sobie te pytania

Pytania, które pomogą dotrzeć do przyczyny nienawiści do przedszkola:

• Czy filozofia i styl nauczania placówki zgadza się z tym, co lubi twoje dziecko? Fakt, że środek ma dobrą opinię, nie oznacza, że jest właściwy dla twojego dziecka i rodziny.
• Czy doszło do jakiegoś incydentu w przedszkolu, który mógł wpłynąć na dziecko?
• Czy dziecko miało wystarczająco czasu na przyzwyczajenie do nowego opiekuna lub miejsca?
• Czy w przedszkolu nastąpiła zmiana, która mogła wywołać negatywne emocje: nowa nauczycielka, zmiana sali, nowe zasady, nowi rówieśnicy?
• Czy w życiu dziecka nastąpiła zmiana, która może to powodować? Czy rutyna w domu się zmieniła?
• Czy to negatywne zachowanie jest nowe? Lęk rozdzielania jest powszechny na początku roku szkolnego. Daj dziecku czas na adaptację.

Porozmawiaj z dzieckiem

Jeśli dziecko potrafi komunikować się – porozmawiaj o przedszkolu. Zadawaj konkretne pytania o dzień i o ulubione momenty. Jeśli to początek roku lub powrót po przerwie – lęk rozdzielania i opór wobec idowania do szkoły są bardzo powszechne.

Czytanie książek o rozdzielaniu to świetny sposób na łagodzenie lęku dzieci. Zadbaj o poranną rutynę i daj czas na adaptację. Daj dziecku język do wyrażania konkretnych emocji i zachęcaj do dyskusji o tym, co lubi, a co nie w dniu w przedszkolu – pozostając empetyczny wobec trudnych uczuć.

Spotkaj się z przedszkolem

Umów się na spotkanie z przedszkolem, by porozmawiać o tym, jak dziecko wchodzi w interakcje z innymi, jego preferencjach, ewentualnych trudnościach, których nie znać. Np. może się okazać, że dziecko czuje wstyd, bo nie jest w pełni wytrenowane do toalety, albo „nienawidzi” przedszkola, bo nie podoba mu się ustawienie miejsc przy lunchu.

Czasem konkretne piosenki lub historie sprawiają, że dzieci czują smutek lub dyskomfort. Innym razem muzyka lub zajęcia ruchowe są zbyt głośne lub przytłaczające. Dzieci stresują się rzeczami, które dorosłym wydają się drobne. Ważne: poznaj swoje dziecko i korzystaj z wiedzy nauczycieli – są wykształceni w rozwoju dziecka i wiedzą o problemach sensorycznych lub innych tematach rozwojowych, których rodzic może nie znać.

Opracuj plan

Gdy ustalisz, że emocja nie wynika z prostej chęci zostania w domu blisko rodziny (częsta przyczyna) i wykluczysz prawdziwe zagrożenie lub przemoc – możesz opracować lepszy plan działania.

Współpracuj z nauczycielami dziecka jako partnerami, by spróbować sprawić, by dziecko polubilo przedszkole i swoje drugie dom. Może wspólnie wymyślcie rytuał pożegnania lub zapytajcie nauczycieli o plan na tydzień, by wieczorem przedtem powiedzieć dziecku, co czeka.

Dowiedz się, jakie metody szkoła używa, by zachęcać do zabawy – i stosuj je w domu. Zapytaj, jakie piosenki śpiewają dzieci w klasie i włącz je do domowych rytuałów. Z czasem, dużą miłością i chwałą – dzieci zazwyczaj zaczynają kochać szkołę. Jeśli dziecko nadal nie lubi środowiska – może konieczna będzie zmiana opieki.