Niesprawiedliwa kara od nauczyciela
P: Mój 12-latek, uczniasz szóstej klasy, był „zaangażowany” w incydent w szkole, który był bardzo ponurzy. Stał, próbując zapamiętać teksty z scenariusza spektaklu, gdy kolega z klasy chwycił go za kolano. Mój syn zakrzyknął i upadł. To była niespodzianka i boleło! Nauczyciel wywiózł obu uczniów i dawał im jakąś karę, gdy mój syn powiedział: „Nie zrobiłem nic!”, co przyniosło mu dodatkową karę za „odzywanie się”. Czy ma milczeć i przyjmować prawdziwie niesprawiedliwą karę? To mi się nie wydaje dobre.
Rozumiem, że mają dużo dzieci do opieki i trudno wysłuchać wersji każdego, ale uważam, że został potraktowany niesprawiedliwie i nie podoba mi się idea, że „życie jest po prostu niesprawiedliwe i powinien to zaakceptować”. Czy powinienem w to wplątać się?
O: Choć ten incydent brzmi, jakby został obsłużony z typową karaną reakcją na dziecko twierdzące o swojej niewinności, sugeruję, byś nie wplatał się. Po pierwsze, kto jest bardziej zdenerwowany tym – Ty czy Twój syn? Jeśli on naprawdę jest zdenerwowany tym incydentem, powinien mieć możliwość wystąpienia ze swoją sprawą do pedagoga szkolnego, dyrektora itd. Myślę, że lekcją, którą tu uczy się Twój syn, nie jest to, że „życie jest niesprawiedliwe i powinien to zaakceptować”, ale że to mniejszy przykład kogoś, kto nie chciał poświęcić czasu na wysłuchanie go. To lekcja życiowa, której pewnie już doskonale zrozumiał, skoro ma 12 lat. Pewnie był w innych sytuacjach, gdzie dorośli i/lub dzieci zakładali coś co do czegoś, zakładając, co się okazało błędne; tym razem te ludzkie błędy skończyły się tym, że został błędnie „ukarany”.
Istnieje wiele bardziej wartych „walk” spraw, by poświęcać na nie swoją lub syna energię; jeśli ta sytuacja powtarza się, Twój syn powinien mieć plan, wiedząc, do kogo się odwołać i jak to zrobić, by mieć najlepszą szansę na bycie usłyszanym. Dodatkowo, 12-latek ryzykuje gorszymi problemami od rówieśników, jeśli „mama walczy jego bitwy”, niż jeśli przyjmie ciosy z godnością.
Previous:Stosuj pozytywne wzmocnienie
-
Zespół obsesyjno-kompulsyjny (OCD) to zaburzenie lękowe powodujące silny dyskomfort. Uporczywe, niechciane obrazy, myśli i obrazy przejmują kontrolę, powodując znaczny cierpienie. OCD dotyka ok. 3 mln osób w USA (ok. 0,3–1% dzieci i 2% dorosłych). Ś
-
Co to jest ADHD? Każdy czasami ma problem z skupieniem, słuchaniem lub cierpliwością. Ale osoby z ADHD zmagają się z tym niemal non-stop. Nie robią tego z zamiarem. ADHD to stan medyczny wpływający na uwagę i samokontrolę. Z powodu ADHD trudniej utrz
-
Jeszcze przed 2020 r., które przyniosło COVID-19, protesty, huragany, pożary i recesję, stres polityczny był normalny. Badanie z września 2019 r. (PLoS ONE) pokazało, że ok. 20% z 800 respondentów traci sen, cierpi na zmęczenie lub depresję z powodu





