• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Niesprawiedliwa kara ze strony nauczyciela

P Mój 12-latek, szóstoklasista, był „zaangażowany” w incydent w szkole, który był bardzo przykry. Stał, próbując zapamiętać linijki z książki do zabawy, kiedy kolega z klasy chwycił go za rzepkę. Mój syn krzyknął i upadł. To była niespodzianka i bolało! Nauczyciel wyciągnął obu uczniów i wymierzył im jakąś karę, gdy mój syn powiedział:„Nic nie zrobiłem!” co dało mu dodatkową karę za „odpowiedź”. Czy ma się zamknąć i przyjąć naprawdę niesprawiedliwą karę? To po prostu nie wydaje mi się właściwe.

Zdaję sobie sprawę, że mają dużo dzieci, z którymi muszą sobie radzić i trudno jest słuchać historii wszystkich, ale myślę, że został potraktowany niesprawiedliwie i nie podoba mi się pomysł, że „życie jest po prostu niesprawiedliwe i powinien to zaakceptować”. Czy powinienem się zaangażować?

A Chociaż ten incydent brzmi tak, jakby był potraktowany z typową, karną reakcją na dziecko błagające o swoją niewinność, sugerowałbym, abyś się w to nie angażował. Po pierwsze, kto jest tym bardziej zdenerwowany, ty czy twój syn? Jeśli jest naprawdę zdenerwowany tym incydentem, powinien mieć możliwość przedstawienia swojej sprawy doradcy, dyrektorowi, itp. Myślę, że lekcją, jakiej nauczył się tutaj dla twojego syna, nie jest to, że „życie jest po prostu niesprawiedliwe i powinien je po prostu zaakceptować”. ale raczej, że jest to drobny przykład kogoś, kto nie chciał poświęcić czasu na jego wysłuchanie. To jest życiowa lekcja, której jestem pewien, że do tej pory nauczył się, jeśli ma 12 lat. Jestem pewien, że był w innych sytuacjach, w których dorośli i/lub dzieci robili przypuszczenia na temat czegoś, przypuszczenia, które były błędne; tym razem te ludzkie błędy skończyły się na tym, że został niesłusznie „ukarany”.

Jest o wiele więcej wartościowych „bitew” niż ta, na które można wydać energię swoją lub syna; jeśli ta sytuacja się powtórzy, myślę, że twój syn powinien mieć plan, wiedząc, do kogo się odwołać i jak się odwołać, aby miał największe szanse na to, by został wysłuchany. Co więcej, 12-latek ryzykuje znacznie gorszymi problemami ze strony rówieśników, jeśli jego „mamusia walczy z jego bitwami”, niż gdyby rzucał ciosami.