• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Stosuj pozytywne wzmocnienie

Stosuj pozytywne wzmocnienie

Używanie pozytywnego wzmocnienia do zachęcania i nagradzania właściwego zachowania to piąty element z Dzienastu Elementów Dyscypliny. Oto dwa uniwersalne stwierdzenia: Wszyscy chcą akceptacji za to, kim są i co robią. I wszyscy chcą komuś podobać się, zwłaszcza dzieci, a zwłaszcza Twoje dziecko, które chce podobać się Tobie. Czy to naprawdę prawda? Wtedy dlaczego dzieci się niegrzecznie zachowują? Odpowiemy na to wielkie pytanie później, ale na razie weź to ode mnie i od ekspertów: dzieci po prostu chcą być grzeczne.

Jak możesz „pozwolić” dzieciom być grzecznymi, zwiększać pozytywne zachowania i szybko i bezboleśnie zmniejszać oraz prewencjonować niegrzeczność? Oto początek: akcentuj pozytywne. (Pamiętasz ten stary utwór Harolda Arlena i Johnny’ego Mercera? „Musisz akcentować pozytywne, eliminować negatywne, trzymać się afirmatywnego i nie mieszać się z panem Pośredniem.”) Jeden doskonały sposób na akcentowanie zachowań, które chcesz widzieć (i zdjęcie nacisku z negatywnych) to stosowanie pozytywnego wzmocnienia.

Jak to działa

Pozytywne wzmocnienie to prosta, oparta na rzeczywistości technika, która może pomóc odwrócić zachowanie dziecka – często bardzo szybko. Oto przepis:

1. Twoje dziecko bardzo chce Twojej akceptacji.
2. Zauważasz i komentujesz konkretne pozytywne zachowanie i dajesz naturalne i logiczne nagrody.
3. Twoje dziecko czuje się zauważone, potwierdzone i zaakceptowane, dobre zachowanie się nasila, a niegrzeczność jest prewencjonowana lub maleje.

4. Twoje dziecko zaczyna też rozpoznawać wartość własnych pozytywnych cech i czynów.

Pozytywne wzmocnienie gra rolę za każdym razem, gdy dziecko przynosi świadectwo szkolne, albo za każdym razem, gdy Ty dostajesz premię w pracy. Ale pozytywne wzmocnienie działa najlepiej, gdy nie jest rzeczą zdarzającą się raz na jakiś czas; im częściej się dzieje, tym skuteczniejsze jest. Oznacza to codzienność.

Na przykład, skomentuj, gdy dziecko raz zrobi coś bez prośby. Skup się na pozytywnym zachowaniu („Janek, zauważyłem, że pamiętałeś zebrać ubrania z podłogi. Teraz szczeniak nie będzie mógł ich przegryźć.”). Nie skupiaj się na negatywnym („Zawiłeś kurtkę, na raz!”), i nie łącz to z oceną osobowości dziecka („Jakie jesteś grzeczne dziecko za zawieszenie kurtki!”).

Ignorowanie negatywnego

Tally Ho! (Liczymy!)

Ile właściwie pozytywnego wzmocnienia oferujesz swojemu dziecku? Pewnie już jakieś oferujesz, większość rodziców robi to naturalnie. Mimo to, niezależnie od tego, jak dobry w tym jesteś, możesz być zaskoczony, że w rzeczywistości większość rodziców skupia się na negatywnym. Ile negatywności wsika do Twojego wychowywania?

Nauka dobrego wychowywania to proces, i zawsze jest miejsce na poprawę. Jest pomocne przyjrzenie się obszarom problemowym. Oto prosty ćwiczenie, zainspirowane pracą Jamesa Windella (autora 8 Weeks to a Well-Behaved Child), które pozwala wyraźnie zobaczyć, ile negatywnych i krytycznych uwag wypowiadasz. (Hej, spróbuj ćwiczenia! Możesz być miło zaskoczony!)

Kup mały notesik w supermarket. Mały. Jeszcze mniejszy. Tak, by zmieścił się w kieszeni lub torebce. Kup też długopis i włóż go do kieszeni lub torebki obok notesika. Gotowy, by zacząć?

Za każdym razem, gdy wypowiadasz krytyczną lub negatywną uwagę o swoim dziecku, otwórz notesik i zrób małą kreskę. Jeśli masz czas, zapisz, co powiedziałeś i okoliczności. Rób to przez pięć dni, i nie próbuj zmieniać tego, co robisz, tylko rób notatki. To wszystko! (No prawie wszystko.)

• Nie dziel się tym ćwiczeniem (ani faktem, że je robisz) z dzieckiem. To może oznaczać częste usprawiedliwianie się do łazienki lub pościg do innego pokoju, by zrobić kreski, ale jeśli udostępnisz fakt, że to robisz, dzieci mogą się zdenerwować, zaczniesz korygować swoje zachowanie, a wyniki ćwiczenia nie będą dokładne.
• Jeśli masz więcej niż jedno dziecko, oznacz stronę dla każdego i prowadź osobny rachunek.
• Pamiętaj, by liczyć informacje zwrotne, które zaczynają się pozytywnie, ale zawierają „ale”, np.: „Naprawdę cenne, że zmyłaś naczynia, Samantho, ale spróbuj lepiej spłukać mydło następnym razem.”
• Zwróć szczególną uwagę, gdy jesteś zły, rozczarowany, zmęczony lub głodny (ludzie stają się bardzo chwiejni i krytyczni, gdy ich poziom cukru we krwi spada).

Po pięciu dniach weź głęboki oddech i zsumuj swoje kreski. Nie ma magicznej liczby – czy Twoja reakcja to „Arrghhh!” czy „Wow!”, nie ma to znaczenia. Wiedza jest konieczna (nawet gdy jest bolesna). Co odkryłeś? Masz dużo kresek w notesiku?) Jeśli jesteś jak większość rodziców, wychowujesz bardziej przez krytykę niż przez pozytywne wzmocnienie. Po prostu oczekujemy, by dzieci się zachowywały (bez dawania im wielu narzędzi, by wiedziały jak), a gdy nie robią, wbiegamy na dach. Brzmi znajomo? Spójrz znowu na kartę z kreskami. Nie czuj się źle, to tylko miejsce do początku. Nikt oprócz Ciebie nie liczy Twoich kresek (nie jesteś froh, że trzymałeś to w tajemnicy?) i możesz poskładać strony w tym maleńkim notesiku, jeśli chcesz.

Większość z nas jest w trybie gaszenia pożarów przez większość czasu, starając się zrobić rzeczy, przejść życie w miarę nienaruszone i gasić pożary behawioralne, gdy się zapalają. Wydaje się łatwiej zauważyć to, co irytuje lub niepokoi, niż to, jak wspaniałe jest Twoje dziecko. Niektórzy rodzice tak boją się wychować pysznego potworka, że wyginają się do tyłu, by nigdy nie dawać komplementu ani opisywać pozytywnego zachowania. Zły pomysł.

Ćwiczenie typu Tally Ho! pomoże Ci uświadomić sobie Twoje oczekiwania wobec dziecka i Twoje wzorce postępowania. Jeśli masz więcej niż jedno dziecko, ćwiczenia pokażą różnice w traktowaniu i oczekiwaniach. Gdy się tego uświadomisz, bingo! Możesz to zmienić!

Skup się na pozytywnym

Ćwiczenie „Zostańmy pozytywni”

Jeśli jesteś przyzwyczajony do skupiania się na negatywnych zachowaniach, może być trudno zacząć stosować techniki pozytywnego wzmocnienia. Ćwiczmy bycie pozytywnym. Aby dać pozytywne wzmocnienie, musisz konkretnie rozpoznać, co wzmocnić. Gdy rozpoznasz pozytywne zachowanie, możesz użyć opisowego zachęcania. Oto szybkie ćwiczenie dla Ciebie. Przez najbliższy dzień lub dwa:

• Zrób listę rzeczy, które Twoje dziecko robi dobrze lub poprawnie.
• Puszczaj negatywne (puść je wolno!).
• Opisz każdą pozytywną rzecz w pozytywnej terminologii („Ubrał się sprawnie i dogadał się z siostrą przy śniadaniu”) zamiast w negatywnej („nie kłócił się przy ubieraniu, na raz, i nie uderzył Nicki przy śniadaniu”).
• Zauważ, jak zachowanie nawet „niegrzecznego” dziecka jest w większości pozytywne.

Przeciwdziałaj problemom opisowym zachęcaniem

Jeśli powiesz dziecku, że jest żałosnym, śliskim robakiem, albo pójdzie do ogrodu zjeść ziemię, albo zbuntuje się, przeprowadzi na drugi brzeg i nigdy więcej z Tobą nie będzie gadał (i dobrze!). Jeśli z drugiej strony wesprzeje i zachęcisz je, zrobi dla Ciebie wszystko, co w jego mocy. Kiedy używasz zachęcania:

• Bądź bardzo konkretny. „Zauważyłem, że pracowałeś godzinę nad lekcjami domowymi.” „Z pewnością szybko i dobrze wy pustyzyłeś zmywarkę!” Im bardziej konkretny jesteś, tym bardziej dziecko nauczy się sama oceniać, kiedy robi dobrze pracę.
• Mów to celowo. Przypomnij sobie, by komentować pozytywne zachowanie. Trwa chwilę, by ten rodzaj komentarzy stał się drugą naturą, więc przez pewien czas musi być celowy. Może nawet wydawać się sztuczny. To w porządku!
• Nakład pracy się liczy. Możesz dać opisowe zachęcanie za wysiłek, nawet jeśli efekty nie wyszły zbyt dobrze. „Bardzo ciężko pracowałeś nad lekcjami domowymi, Adamie. Jesteś pewien, że następnym razem uzyskasz poprawną odpowiedź.”
• Skup się na postępie. „Twoje ramiona stały się znacznie silniejsze od wszystkich treningów pływania, które robiłeś.”
• Mów to często.

To nie jest pochwała, i to nie jest ogólne

Kiedy używasz zachęcania, unikaj następujących pułapek:

• Ogólne zachęcanie, „Jesteś super dzieckiem!” i „Jesteś tak mądry!” jest miłe do usłyszenia, ale nie jest zbyt skuteczne w promotowaniu zmiany. Ogólne zachęcanie zbyt często pokazuje, że nie zwracasz wystarczająco uwagi na dziecko, ani na jego proces, by robić myślne, pomocne, szanujące komentarze o jego zachowaniu. Niektórzy eksperci uważają, że zbyt wiele pochwały lub ogólnego zachęcania może być nawet szkodliwe, czyniąc dziecko zależnym od innych w pozyskiwaniu pozytywnej informacji zwrotnej. Innymi słowy, „Jak mi idzie, mamo?” zastępuje „Wow, idzie mi super” albo „Trochę to zepsułem, muszę się bardziej postarać.”
• Istnieje szkoła wychowawcza (myślę, że afiliowana z Uniwersytetem Leniwców), która chwali dzieci non-stop. „Doskonała praca idąc ulicą, Emilie.” Zbyt dużo takiego ciągłego, pustego chwalenia, i Twoje dziecko przestanie Ci ufać, a nawet słuchać. „Super robota!” staje się puste, chyba że to poważnie masz na myśli.
• Nigdy nie kłam dziecku o tym, jak sobie radzi. Jeśli powiesz dziecku, że jest uczonym, gdy zdobywa najniższe oceny w całym okręgu szkolnym, kłamiesz, i oboje to wiecie. Twoje dziecko nie jest głupie. Zachęcaj pozytywne („Pracujesz ciężko, by następnym razem wypaść lepiej”, albo „Wzięło odwagę, by ryzykować i przegrywać”) – ale nie kłam.
• Nie ma nic złego w słyszeniu, że jesteś super dzieckiem (to promuje ogólne poczucie bycia kochanym i zaakceptowanym), ale działa najlepiej, gdy jest bardzo konkretne. Mówienie dziecku: „Wow, jesteś tak dojrzały” kładzie na dziecku ogromny presję bycia dojrzałym, by nigdy nie było niedojrzałe, i by nigdy Cię nie rozczarować. Dzieci pod takim stresem mają tendencję do buntu, mocnego.