• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak uczyć dzieci, by nie krzyczały, gdy chcą coś uzyskać

Wszyscy widzieliśmy dzieci krzyczące, gdy nie dostają czego chcą – to irytujące dla otoczenia. Ale dla rodziców krzyczące dziecko to natychmiastowy skok ciśnienia i tętna, a także panika. Po kryzyku rodzice męczą się pytaniami: "Co zrobiłem źle?", "Co jest z moim dzieckiem?", "Co ludzie pomyślą?". Jest kilka prostych rzeczy, które każdy rodzic może zrobić, by zakończyć to zachowanie.

Instrukcje

Potrzebne rzeczy

• Cierpliwość
• Wsparcie rodziny
• Wsparcie profesjonalne
• Czas
• Wytrwałość

1. Najpierw upewnij się, że fizyczne potrzeby dziecka są zaspokojone. Czy dziecko wystarczająco śpi? Dzieci potrzebują więcej snu niż dorośli. Niektóre są przewlekle wyśpione przez zajęte harmonogramy, wielu opiekunów, a nawet życie w wielu domach po rozwodzie. Jeśli dziecko ma problemy ze snem – natychmiast skonsultuj się z lekarzem.

2. Upewnij się, że dieta dziecka jest pożywna, bez przetworzonych produktów, soków i napojów gazowanych. Dziecko powinno brać witaminy, pić wodę i mleko, jeść różnorodne białka, owoce i warzywa.

3. Zaspokój potrzeby społeczne dziecka. Czy ma kontakt z rówieśnikami? Czy poświęcasz co najmniej godzinę dziennie na intensywną interakcję 1-na-1? Jeśli nie – zaczynaj bawić się z nim codziennie, podążając za jego pomysłami. Nie zaczynaj nowego programu dyscypliny, nie upewniając się najpierw, że inwestujesz w relację.

4. Gdy podstawowe potrzeby są zaspokojone, przejdź do zachowania i konsekwencji. Najpierw: nigdy nie nagradzaj natychmiastową reakcją nieodpowiedniego krzyku.

5. Jeśli dziecko krzyczy o coś, czego nie potrzebuje dla zdrowia lub bezpieczeństwa – nie ustępuj. Powiedz: "Bo krzyczałeś, nie dostaniesz tego". Bądź cierpliwy, gdy hysterii nasili – i tak będzie. Chwilę pomodl się o cierpliwość. Zrób cokolwiek, by zostać spokojnym. Spokojem pokazujesz dziecku, że nie ma nad Tobą władzy. Przez chwilę zrezygnuje z krzyku jako strategii, bo zobaczy, że nie działa.

6. Jeśli dziecko krzyczy o coś, co i tak musiałeś dać (zdrowie/bezpieczeństwo) – poczekaj na przerwę w hysterii. Działaj szybko! Daj potrzebną rzecz i powiedz: "Widzę, że jesteś teraz spokojniejszy. Nie krzyczysz. Brawo! Oto twoje..."

7. Dawaj mnóstwo pozytywnej uwagi MIĘDZY epizodami krzyku. Gdy widzisz cierpliwość – chwal. Jeśli dziecko używa dobrych manier: "Wow, jak cicho byłeś, gdy rozmawiałem z babcią" albo "Lubię, jak cierpliwie czekałeś na ciasto".

8. Zrozum: zmiana zachowania to długi proces, a niepożądane zachowanie NA PEWNO wzrośnie w częstotliwości i intensywności na początku nowego programu. Bądź konsekwentny przez kilka miesięcy.