• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Bądź konsekwentny z dzieckiem

Bądź konsekwentny z dzieckiem

Konsekwencje muszą być konsekwentne. Dążysz do konsekwencji, które czują się tak naturalnie i silnie jak prawa fizyki, prawda? Grawitacja i bezwładność nie są niczym, gdyby nie były konsekwentne – dlatego to prawa natury.

Konsekwencje powinny być stosowane nie na podstawie Twoich nastrojów, bioritmów czy tego, czy Sox wygrały mecz. Czas jest konsekwentny – gdyby minuta czasem trwała minutę, czasem 30 sekund, a czasem losową godzinę, trudno by było cokolwiek zaplanować. Firmy zegarkowe zbankrutowałyby. Ludzie stali w nieskończonych kolejkach. Frustracje wzrosłyby, imperia upadły. Przesadzam, ale chodzi o to: kalendarze są wiarygodne, bo możemy konsekwentnie liczyć na to, że minuta trwa minutę. Konsekwencje i dyscyplina działają najlepiej, gdy są konsekwentne.

Słowa, którymi kierować się w rodzicielstwie

Konsekwencja oznacza tożsamość – te same zasady i konsekwencje w czasie.

Ale konsekwencja to więcej niż konsekwencje, i jest większa niż granice i zasady. Konsekwencja to ogólna technika rodzicielska, i jedna z głównych definicji dyscypliny. (Pomyśl o dyscyplinach religijnych – duża część wszystkich z nich to robienie tych samych praktyk w czasie, konsekwentnie.) To nie tylko dla niegrzeczności. Konsekwencja to część struktury życia Twojego dziecka. To niezawodność tygodniowego harmonogramu, ustalona pora snu, rytuałowe śniadanie urodzinowe, tradycyjne święta. Prawie nie ma znaczenia, jaka to rutyna – konsekwencja daje całej rodzinie coś, na co można polegać i się opierać. Jeśli obiecujesz specjalną nagrodę, konsekwencję, wakacje lub wspólny czas, to zrób to. Nie obiecuj, chyba że zamierzasz dotrzymać. Zachowaj to zaufanie.

To dobry pomysł!

Konsekwencja dotyczy więcej niż konsekwencji. Cała dyscyplina musi być konsekwentna. Konsekwencja to część struktury Twojej rodziny – Twoje wartości, zasady, granice, konsekwencje, miłość bezwarunkowa.

Nieuzunikowość, a nie surowość

W niektórach rodzinach najsurowszą konsekwencją kiedykolwiek nadaną jest: „To koniec, nie opowiem ci dzisiaj bajki przed snem”. To w porządku – nie na surowości konsekwencji zależy, ale na tym, że pewne rodzaje zachowań nie są akceptowalne, i jeśli to zachowanie wystąpi, ta konsekwencja wystąpi. Dzieci zrozumieją przekaz i się nauczą, gdy konsekwencje są nieuniknione dla pewnych zachowań.

Nie ma placki na tym śniadaniu

Nie ustawiaj zasady, granicy ani konsekwencji, chyba że zamierzasz być konsekwentny w ich egzekwowaniu. Łatwiej powiedziane niż zrobione, zwłaszcza jeśli:

• Twoje dzieci są tak urocze i manipulacyjne jak moje.
• Twoje własne wychowanie było albo niekonsekwentne, albo nadmiernie ustrukturyzowane.

Dzieci sprawiają, że Twoje kolana stają się miękkie

Dzieci są fizycznie zaprojektowane, by być uroczymi, żeby my na nie reagowali. Duże głowy i oczy niemowląt wpływają na wszystkich ludzi chciwością opieki nad nimi. (To duża głowa/oko sprawia, że kochamy szczeniaki, kroliki i małe jagnięta. Nie możemy się temu przeciwić!) Niemowlęta potrzebują dorosłych, by ci robiły za nie rzeczy – nie potrafią chodzić, karmić się ani zarabiać pensji. Niemowlęta rosną w dzieci, ale większości dzieci zajmuje dużo czasu, by wyrosnąć z ich zdolności do czarowania. (Niektórzy ludzie nigdy nie wyrastają, i pewnie znasz jednego czy dwóch dorosłych, którzy mrugają wielkimi oczami, dają ten wzór szczeniaka i sprawiają, że topniesz w poddaniu.)

Ze względu na moc dzieci, by sprawić, byś osłabł w kolanach i niekontrolowanie się uśmiechał, musisz być na straży, by utrzymać swoją konsekwencję. Ignoruj manipulację, łzy krokodyla, wygląd jak „Zabijasz mnie, mamo”, gdy wszystko, co robisz, to egzekwujesz bardzo rozsądną, wyraźną granicę lub konsekwencję. Wybierz swoją pozycję i trzymaj się jej. Narzekanie powinno sprawić, że będziesz twardszy niż kiedykolwiek.

Konsekwencja

Konsekwencja: gdy to nowa umiejętność

Dla niektórych rodziców konsekwencja jest trudna, bo byli wychowywani przez despotycznych rodziców, i nie zamierzają być tak sztywni, nieelastyczni i źli ze swoimi dziećmi. Rodzice buntujący się przeciwko despotycznemu wychowaniu chcą dogodzić dzieciom, chcą, by je kochały, i nie chcą wyglądać jak tyranni. Możesz być miły, miłosny i konsekwentny jednocześnie. Konsekwencja nie równa się sztywności ani okrucieństwu. To system wsparcia.

Dla rodziców, których rodzice byli słabi, walką może być odkrycie, co konsekwencja i twardość naprawdę oznaczają w codziennym życiu. Sugeruję więcej planowania dyscyplinaranego z góry. Usiądź, sam/a lub z partnerem, i popracuj nad listami. „Jak chcemy radzić sobie z tym problemem?”

To dobry pomysł!

Bycie konsekwentnym jest w Twoim własnym interesie. Jeśli dowiedzą się, że Cię da się potłuknąć, to Cię potłukną.

Dotrzymywanie słowa

Trzymaj się swoich decyzji, stań pewnie za swoimi reakcjami, a Twoje dzieci będą Cię szanować i ufać za Twoją wytrwałość i konsekwencję. One polegają na Tobie, byś był twardy – one jeszcze nie wiedzą, jak to robić. Niezależnie od kierunku na skali rodzicielstwa, z którego przychodzisz, pamiętaj, że dzieci potrzebują solidnej, twardej konsekwencji.

Konsekwencja z dziećmi to forma struktury. Twoje dzieci polegają na Tobie, byś dał im solidność i strukturę, byś był konsekwentny w niekonsekwentnym świecie. Jesteś twardy dla ich dobra.

Wadliwe konsekwencje i elastyczność

Teraz, gdy o konieczności konsekwencji błagam, proszę i wykładam, muszę Ci powiedzieć, że czasem musisz zmienić zdanie.

Są tacy, którzy wierzą, że raz postawiłeś opór i ustaliłeś zasadę, granicę lub konsekwencję, musisz do niej trzymać lub stracisz wszelką wiarygodność.

Z drugiej strony Ralph Waldo Emerson powiedział: „Głupia konsekwencja to duch małych umysłów”.

Mówię, że jest różnica między wyrzucaniem pustych groźb i nigdy nie dotrzymywaniem obietnic czy konsekwencji, a okazjonalną zmianą zdania, albo uświadomieniem, że popełniłeś błąd i naprawieniem go. Czasem zasada, granica lub konsekwencja nie jest dobra, albo po prostu nie działa. To momenty na elastyczność. Częścią bycia elastycznym jest uznanie błędu i chęć zmiany. (Czasem akt przyznania się do błędu otwiera wspaniały dialog z dzieckiem i osiąga dokładnie to, co wadliwa granica lub konsekwencja nie!)

Bądź konsekwentny, ale upewnij się, że Twoja konsekwencja nie jest „głupią konsekwencją”. Kontynuuj myślenie. Bądź gotowy zmienić zdanie, gdy się mylisz.