• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Skuteczne sposoby na wyciszenie narzekających dzieci

Jednym z największych problemów behawioralnych u dzieci jest to, jak im zaniechać narzekania. Jak pisk paznokci o tablicy, narzekanie to jeden z dźwięków, który natychmiast przyciąga uwagę – i dręczy nerwy.

Badanie nawet udowodniło, że narzekanie to jeden z najbardziej rozpraszających dźwięków znanych ludziom – co rodzice i tak wiedzą z doświadczenia! Może dlatego dzieci wydają się niemal genetycznie zaprogramowane, by potrafić to robić naturalnie, jak ryby umieją pływać.

Dobra wiadomość: rodzice na pewno mogą wpływać na to trudne zachowanie. Warto też pamiętać, że narzekanie staje się znacznie rzadsze, gdy dzieci dorastają. Rzadko widzi się starszego ucznia podstawówki narzekającego, zwłaszcza gdy rodzice konsekwentnie i z miłością przekazują dziecku, że narzekanie nie będzie tolerowane ani skutecznym sposobem wyrażania się.

To, jak reagujemy i co mówimy, by przekierować dzieci, może ogromnie zrobić różnicę w tym, czy uciekają do narzekania, gdy są nieszczęśliwe lub zafrustrowane.

Strategie przeciwdziałania narzekaniom

Zmień sposób, w jaki patrzysz na narzekanie. Rodzice dzieci w wieku szkolnym muszą zrozumieć, że dzieci nie narzekają, by celowo ich zwariować. Robią to, by wyrazić frustrację lub dlatego, że chcą zostać usłyszeni. Kiedy dzieci wyrażają swoje potrzeby i chce, to w rzeczywistości normalna część rozwoju i to dobra rzecz.

Zastanów się, co może uruchamiać to zachowanie. Czy dziecko narzeka, gdy miał szczególnie zajęty dzień? Albo gdy jest głodne, zmęczone lub nie miał wystarczająco czasu z Tobą? Czy były większe zmiany w jego życiu, np. nowy rodzeństwo, problem w domu lub w szkole?

Następnie rozważ pewne korekty w jego rutynach, które mogą pomóc ograniczyć narzekanie i inne negatywne zachowania. Spróbuj poświęcić czas dziecku, po prostu wspólnie czytając, jadąc na rowerach lub gotując.

Zwróć uwagę na narzekanie

Twoje dziecko może nawet nie zdawać sobie sprawy, że narzeka (szczególnie prawda u młodszych dzieci). Zwróć jej uwagę na to zachowanie, demonstrując, jak brzmi. Możesz tu użyć humoru i powiedzieć coś w stylu: "Jakoby to wyglądało, gdyby dorośli chodzili i narzekali na rzeczy, których czasem nie chcą robić, np. wstawanie do pracy, gdy są zmęczeni, albo sprzątanie domu?"

Następnie pokaż dziecku, jak brzmi narzekanie. Ale uważaj, by nie wyśmiewać jej – chodzi o to, by pokazać, jak brzmi, a nie drwić z jej uczuć.

Ujasnij, że narzekanie jest nieakceptowalne

Twoje dziecko musi wiedzieć, że narzekanie nie ma służyć do wyrażania się. Tak jak uczyłeś malucha, że uderzanie jest nieakceptowalne, gdy nie dostaje swego, możesz teraz jasno przekazać dziecku, że narzekanie jest nieprzyjemne i nigdy nie da mu tego, co chce. Powiedz jasno i spokojnie, że nie będziesz słuchać, co ma do powiedzenia, dopóki nie będzie w stanie powiedzieć to w normalnym tonie głosu.

Zachowaj spokój

Nie pozwól im zobaczyć, że się potasz. Zastosuj trochę dyscypliny Zen i zostanij spokojny, gdy dziecko zacznie narzekać. Pamiętaj, gdy dziecko było małe i upadło, a potem obserwowało Twoją reakcję, by zdecydować, jak bardzo powinno się zdenerwować? Ta sama zasada tu działa. Jeśli dziecko widzi, że jesteś dotknięty narzekaniem – a co gorsza, ustępujesz, gdy narzeka – to pobierze wskazówki z Twojej reakcji.

Nie ustępuj

Czy łatwiej byłoby po prostu dać dziecku tę paczkę cukierków lub pragnione zabawki, by przestać narzekać? Tak. Ale to zdecydowany błąd i pewny sposób na zachęcenie dziecka do ponownego narzekania, gdy następnym razem będzie coś chciało.

Bądź konsekwentny

Niekonsekwencja to jeden z powszechnych błędów rodziców w dyscyplinowaniu dzieci. Nie egzekwuj zasady "bez narzekania" w jednym przypadku, a potem ustępuj w innym. Kiedy jesteś niekonsekwentny, rozrzedzasz przesłanie, że narzekanie nie ma być używane i to, czego nie będziesz tolerować.