Jak wydłużyć drzemki dziecka – sprawdzone strategie

Jak wydłużyć drzemki dziecka – sprawdzone strategie

Moja córka, Hanna, była mistrzynią drzemek. Przez pierwsze 9 miesięcy drzemkała 2 godz. rano i 2 godz. po południu. W ok. 1 roku połączyła to w jedną drzemkę 3–4 godz. Budziła się uśmiechnięta, bawiła się, jadła kolację, kąpiel, bajka, i znowu w łóżku o 20 na 12 godzin snu. Chyba że była chora lub zębowała, „Drzemkowa” zawsze była w świetnym humorze.

Będę szczera. Myślałam, że to moja zasługa jako super-mamy. Ale gdy Hanna miała 3,5 r., urodził się syn, Izaak: Najgorszy. Drzemkowiec. Kiedykolwiek. Było gorzej – Hanna przestała drzemkać tydzień przed narodzinami. 16 miesięcy później urodził się drugi syn, Ben: Drugi. Najgorszy. Drzemkowiec. Kiedykolwiek.

Co poszło nie tak? Przecież była tą samą mamą, czy nie?

W rzeczywistości, z trzema dziećmi do 5 lat, byłam znacznie bardziej zmęczona i rozpraszana (choć mniej pyszna) mama. Plus wyzwanie: jak wpleść drzemki w intensywny, bezdrzemkowy harmonogram Hanny. Synowie częściej chrzipieli – czy to wirusy z przedszkola, czy słaby sen podkopał im odporność? Byliśmy wszyscy nieszczęśliwi, z powodu.

Prosto: dzieci potrzebują snu, by funkcjonować. Ty też potrzebujesz, by dziecko spało, by przejść dzień: „Przerwa pozwala rodzicom odzyskać energię” – mówi Jodi Mindell, PhD, autorka „Sleep Deprived No More”. Codzienne drzemki ułatwiają dzieciom uczenie się i koncentrację, zamiast wrednienia – dodaje Kim West, współautorka „The Sleep Lady's Good Night, Sleep Tight”. „Pomyśl, ile dziecko uczy się i rośnie w niesamowitym tempie. Ten mały mózg potrzebuje przerwy, by przetworzyć, odnowić i odbudować”.

W retrospiekcji – tak, miałam dodatkowe wyzwania z większą liczbą dzieci. Ale wiele z tego, co robiłam pierwszy raz, to to, co eksperci uważają za przepis na sukces. O, jak żałuję, że nie trzymałam się starych zasad i nie wdrożyłam nowych! Oto co możesz zrobić, by drzemki dziecka pod 3 lat zdarzały się codziennie.

Bądź pilna w rutynie

Jak dorośli, dzieci mają zegar biologiczny sygnalizujący głód i zmęczenie. Ale nie mają mocy, by zaspokoić te potrzeby same. Dlatego potrzebują Ciebie, byś stworzyła i utrzymywała spójny harmonogram.

„Drzemki są tak życiowo ważne, że uważam, że rodzice powinni planować cały dzień wokół nich” – mówi dr Lewis J. Kass, pediatra-specjalista od snu z Mount Kisco. I okazuje się, że stara prawda „sen rodzi sen” jest prawdziwa. Większość specjalistów zgadza się: jeśli małe dzieci pomijają drzemki, zazwyczaj nie nadrabiają, kładąc się wcześniej lub głębiej. Zamiast tego gorzej śpią w nocy. „Rola snu w wzroście, metabolizmie i rozwoju jest ogromna” – mówi dr Kass. „Sekrecja hormonu wzrostu z przysadki wymaga stabilnego, nieprzerwanego snu”.

Więc jeśli Twój 11-miesięczny miał wczoraj świetny dzień: wstał 8:00, drzemka 10:00 (1h) i 14:00 (2h) – utrwal to jako rutynę. To znaczy: jeśli dzisiaj masz zajęcia w baby-gym o 11:00 – nie idziesz. I przemyślisz powrót do zajęć, aż dziecko przejdzie na jedną wczesnopołudniową drzemkę. (Zapytaj o częściowy zwrot płatności!)

Chwyć moment (okno drzemki)

Z chłopcami byłam zbyt zajęta, by zauważyć to, co przy Hannie widziałam idealnie: ten pierwszy ziew po chwili zbyt długiego przebudzenia – nazywałam to „Okno Drzemkoporuzności”. Nie zdawałam sobie sprawy, że przegapiłam okno, aż ziewy zamieniły się w hysterie przezmęczenia.

Rozwiązanie: bądź skupiona na unikalnych sygnałach Twojego dziecka, że jest gotowe do drzemki. Mogą to być: trącenie oczu, ziewanie, ssanie palca, szukanie piersi po skończeniu karmienia, ogólne narzekanie. Staraj się trzymać dziecko wciąż podczas karmienia i kładź je spać, gdy jest senne, ale jeszcze wciąż. „Spróbuj utrzymać regularne pory drzemek z tolerancją pół godziny” – radzi West, proponując relaksującą przed-dzemkową rutynę: przyciemnienie pokoju, masaż, czytanie.

Stwórz sanktuarium snu

Mimo trzech dzieci rzadko rezygnowałam z idealnego scenariusza: drzemka w łóżeczku. Wielu matek znałych było luźniejszych – cieszyły się drzemką w wózku, foteliku, noseczniku na spacerze. Czy lepiej, by dziecko przyzwyczaiło się do zasypiania poza własnym łóżeczkiem? Kilku ekspertów mówi: nie.

„Najlepsze środowisko to chłodne, ciemne i ciche” – mówi dr Kass, sugerując dążenie do tego zawsze, a nie sen w huśtawce przy odkurzaniu czy w aucie. Sanktuarium snu nie zawsze musi być łóżeczko w pokoju dziecka. Może to łóżeczko podróżne w innym pokoju czy domek. Chodzi o to, by środowisko było podobne.

Gdy masz chłodne miejsce, zastosuj rolety zaciemniające. Ciszę zapewni maszyna do białego szumu, jak i wyprzedzanie głośnych zdarzeń. Pies szaleje przy listonoszu o 13:00? Wypuść go na podwórko lub do pokoju, gdzie nie usłyszy. Goście przychodzą bez zapowiedzi? Kładłam kartkę na dzwonku: „Dziecko drzemka 13–16. Chętnie was przyjmę, gdy się obudzi”. Jeśli chcesz gości w czasie drzemki – dogadaj się, by zadzwonili na komórkę (na wibracje) przy przyjściu.

Trzymaj to żywe, gdy są wciąż

By zachęcić dobre drzemki, upewnij się, że dziecko jest zaangażowane, gdy jest wciąż. Nawiązuj kontakt wzrokowy, śpiewaj, składając pranie. Jeśli jesteś u telefonu, udawaj, że rozmawiasz z dzieckiem. Nawet wycieczka do sklepu po śniadaniu może być przygodą pełną widoków i dźwięków. Gdy dziecko wciąż drzemka jako dziecię lub przedszkolak – dbaj o dużo świeżego powietrza i aktywność. To może być taniec do muzyki, wyzwanie skakaniem („Zrób 5 skoków więcej niż wczoraj!”), albo wyjęcie wszystkich łyżeczek z szuflady i policzenie ich przy odkładaniu.

Niech dziecko poprowadzi drzemkę

Tak jak w nocy, zachęcaj dziecko do samodzielnego zasypiania. „Nie wpadnij w nawyk pomagania dziecku zasnąć sposobami, których nie chcesz kontynuować na zawsze” – mówi dr Mindell. To mogą być: wózek/spacer, fotelik/jazda przed każdą drzemką, karmienie piersią w trakcie drzemki. Nie zostawaj też niewolnikiem trzymającego ssak w buzi dziecka, które nie potrafi go sam włożyć i budzi się, gdy wypadnie.

Jeśli dziecko narzeka po kilku minutach (nawet pół godziny) snu – nie biegnij ratować je z „kociej drzemki”. Mogą same się uspokoić po chwili płaczu i spać dalej 2 godziny. Moje dzieci tak robiły, chyba że były chore lub zębowały – wtedy płacz narastał, sygnalizując, że muszę sprawdzić.

Skoordynuj harmonogramy

Trudno rodzicom o przerwę w czasie drzemek, gdy niemowlę ma 2 drzemki, a starsze dziecko 1. Ale trzymaj się harmonogramów maksymalnie. Próbowałam, gdy miała opiekę w domu i pracowałam zdalnie. Ale w dni bez opieki powinnam zorganizować, by rodzic koleżanki Hanny zabrał ją po południu, gdy bracia drzemkali.

Gdy wszystkie dzieci są na 1 drzemce – trzymaj rutynę: wspólny lunch, potem wszyscy do snu. Jeśli jedno zasypia łatwiej, kładź je pierwsze, by nie przegapić okna u trudniejszego – radzi dr Kass.

Łagodne przejście na czas odpoczynku

Drzemkowanie nie może trwać wiecznie, ale odpoczynek może – choćby do szkoły. Zachęcaj dziecko do 30–40 min samotności w pokoju: przeglądanie książek, malowanie, cicha zabawa.

Większość dzieci rezygnuje z drzemek między 2,5 a 5 r.ż. „Ale ważniejsze od średnich i wieku to jak dziecko się zachowuje i czuje bez drzemki” – mówi dr Mindell. Jeśli śpi nocą bez drzemki, nie zasypia w aucie, nie ma więcej hysterii późnym popołudniem – jest gotowe. Jeśli zasypia co drugi dzień w czasie odpoczynku – też OK. Przejście od drzemki do odpoczynku daje wybór, który wiele dzieci lubi: samodzielna decyzja – spać czy bawić się cicho. A Ty wciąż masz przerwę.

Opublikowano pierwotnie w sierpniowym wydaniu 2011 r. magazynu Parents.

  • 6 kroków do uzyskania zasobów, poradnictwa i leczenia zdrowia psychicznego dla nastolatków
    Jeśli jesteś rodzicem, który podejrzewa, że Twój nastolatek jest zdepresjonowany, zestresowany lub inaczej się zmaga, to przerażające, bezradne i przytłaczające uczucie. Z jednej strony, wiesz, że Twoje dziecko potrzebuje pomocy. Z drugiej, możesz n
  • Czym jest opieka nocna?
    Jako opiekunka dziecięca, dostajecie różne propozycje pracy. Możecie musieć przygotować przekąski lub odebrać dzieci ze szkoły. Możecie musieć pracować wcześniej niż zwykle w zaplanowanej randce rodziców. I jedną z częstych prośb jest bycie opiekunk
  • 6 wyznań „maminych sensów winy” i ekspercka rada, by zmienić to myślenie
    Od zabrania syna u naszej opiekunki i kładzenia go spać, mogę wymienić co najmniej pół tuzina rzeczy, które zrobiłam „źle”. Powinnam była być bardziej miła dla opiekunki i nie pośpieszać. Powinnam umyć ręce dziecka przed kolacją. Żałuję, że nie zmus