Jakie są metody leczenia zaburzeń behawioralnych?

Zaburzenia behawioralne to częsty problem u dzieci i młodzieży. Źle zachowanie może mieć przyczyny psychiczne, fizjologiczne, psychologiczne, ale termin „zaburzenie behawioralne” to konkretna diagnoza psychiatryczna dzieci wykazujących chroniczne problemy: agresję, wandalizm, kradzieże, podpalenia, kłamstwa, oszustwa, łamanie zasad. Leczenie zależy od objawów i stopnia, w jakim zachowanie utrudnia interakcje, naukę i bezpieczeństwo.

Terapia rodzinna

Dwa typy terapii rodzinnej skuteczne przy zaburzeniach behawioralnych: trening umiejętności rodzicielskich i terapia behawioralna rodzinna.

Trening umiejętności rodzicielskich – rodzice uczą się technik pomocy dzieciom w rozwiązywaniu problemów i kontroli impulsów. Pozytywne wzmocnienie to baza najskuteczniejszych technik modyfikacji zachowania nauczanych rodzicom.

Terapia behawioralna rodzinna – adresuje stres rodzinny, temperament, nieproduktywne nawyki, negatywne wzmocnienie, by cała rodzina nauczyła się zmieniać postawy i zachowania wobec dziecka i jego działań.

Farmakoterapia

Gdy zaburzenie wynika lub skomplikowane jest chorobą bazową: ADHD, zaburzenia nastroju – lekarz może przepisać leki oprócz terapii. Typowe leki na ADHD: stymulanty (Ritalin, Dexedrine). Lęk/depresja: antydepresanty (Wellbutrin, Prozac). Bipolarne/przerywane wybuchowe: antikonwulsanty (Dilantin, Tegretol, Depakene, Lit, Catapres) lub kombinacje. Ze względu na skutki uboczne dawki muszą być monitorowane, psychiatra może dostosowywać leki do równowagi.

Detoksykacja

Dzieci z problemami uzależnień/nałogami można skutecznie leczyć kombinacją: medyczna detoksykacja, leki, terapia rodzinna/indywidualna/grupowa/behawioralna. Jeśli dziecko uzależnione – może wymagać stacjonarnego leczenia w szpitalu/klinice detoksykacyjnej.