Adaptacja i asymilacja u Piageta
Przez 60 lat psycholog Jean Piaget rozwinął szeroką teorię rozwoju dziecka. Zainteresował go, jak rozwija się wiedza w organizmach ludzkich, i nazwał swoją ramę teoretyczną "epistemologią genetyczną". Teoria Piageta sugeruje, że struktury poznawcze jednostki zmieniają się przez procesy adaptacji: asymilację i akomodację.
Adaptacja
Adaptacja u Piageta to to, co tradycyjnie nazywamy uczeniem się. Ale Piaget widział adaptację jako proces biologiczny; wskazuje, że wszystkie organizmy żywe adaptują się do środowiska, nawet jeśli nie mają mózgu ani układu nerwowego. Piaget sugeruje, że organizm ludzki adaptuje do swojego istnienia i świata przez asymilację i akomodację.
Asymilacja
Asymilacja w teorii Piageta to interpretacja zdarzeń w terminach istniejących struktur poznawczych. To, co postrzegamy w świecie zewnętrznym, interpretujemy w relacji do tego, co już znamy. Np. dziecko wie, jak chwycić ulubioną zabawkę i wsuwać do ust – ta wiedza to schemat. Gdy natrafi na nowy przedmiot – pilot od TV – przenosi schemat "chwyć i wsuń" na nowy obiekt. Tak dziecko interpretuje nowe zjawiska istniejącą wiedzą. Adaptuje się, nie zmieniając obrazu świata.
Akomodacja
Akomodacja to moment, gdy wewnętrzny świat jednostki musi się zmienić, by dostosować do nowych zjawisk zewnętrznych. Następuje, gdy obraz świata nie pasuje do rzeczywistości. Wewnętrzny świat musi się przesunąć, by skorelować z rzeczywistością. Np. dziecko odkłada pilot, znajduje piłkę, próbuje asymilować schemat "chwyć i wsuń" – nie działa. Przez akomodację dziecko uczy się nowego podejścia do interakcji z piłką. Tworzy nowy schemat "ściskaj i odbijaj". Akomodacja to bolesniejsza forma adaptacji, bo koncepcja rzeczywistości musi się zmienić.
Zasiastosowanie
Teoria adaptacji, asymilacji i akomodacji Piageta dotyczy rozwoju poznawczego, intelektualnego i moralnego jednostki przez całe życie. Zastosowano ją szeroko w praktyce nauczania i projektowaniu programów nauczania.
Edukacja
Teoria Piageta sugeruje, że w edukacji dzieci mają inne pojęcie rzeczywistości w różnych etapach rozwoju, a rozwój poznawczy ułatwia narażenie na nowe zjawiska. Edukacja powinna więc obejmować narażanie na nowe zjawiska i podejście odpowiednie do obecnego pojęcia rzeczywistości dziecka.
-
Jak wie każda opiekunka, bycie weekendową nianią to trochę jak bycie specjalnym gościem w long-runningowym serialu: pojawiasz się, uśmiechasz się, dajesz z siebie wszystko… i liczy się na to, że się spodoba. Najbardziej zależy Ci na zostawieniu pozy -
Zanim miałam dzieci, nie wiedziałam w ogóle, co to dula. Myślałam, to hippisie, co masażują patchouli, szepczą „JESTEŚ ZIEMIĄ MATKĄ” i dzwoneczkami, gdy je atopniesz, by dobiec do anestezjologa. Prawda jest taka, że duly są super. Najlepiej opiszę je -
Wielu rodziców zastanawia się, jak zmotywować dziecko, które nie ma motywacji. Próba różnych strategii motywacyjnych bywa jak rzucanie makaronu na ścianę. Ale jeśli zrozumiesz, jak motywacja powstaje w mózgu, możesz systematycznie zidentyfikować to,
