3 sposoby na pomoc dziecku w wyrażaniu emocji

Nazywanie i akceptowanie złych uczuć dziecka to dobra metoda wychowawcza, ale nie zadziała na każde dziecko. Jeśli Twój mały często się zamyka lub protestuje, gdy pytasz, co się stało, spróbuj tych alternatywnych strategii, które najlepiej sprawdzają się u dzieci w wieku 5 lat i starszych, od klinicznej psychologinki (i matki trojga dzieci).

Zostań blisko i zachowaj spokój.

Dla dzieci z tendencjami perfekcjonistycznymi lub niezależnym charakterem, mówienie: „Jesteś taka zła” i „Widzę, że jesteś zła; to w porządku” podczas ataku gniewu może wzmocnić negatywne uczucia i wywołać wstyd. Zamiast tego bądź obecna i zachowaj spokój, by potwierdzić i połączyć się z dzieckiem. Możesz zacząć od głębokich oddechów i powtarzania w myślach mantry, np. „Nic nie jest ze mną nie tak. Nic nie jest z moim dzieckiem nie tak. Radzę sobie z tym”. Gdy rozmawiasz z dzieckiem podczas wybuchu emocji, trzymaj się zwrotów bez oceniania uczuć. Spróbuj: „Jestem tutaj z tobą”. Gdy skupiasz się na własnej regulacji i byciu obecnym dla dziecka, ono naucz się, że jego uczucia nie są tak straszne.

Opracuj metaforę silnych emocji.

To da sposób na komunikację z dzieckiem bez robienia z rozmowy bezpośrednio o nim. W ciszy chwili możesz powiedzieć: „Czy kiedykolwiek myślałeś, że uczucia działają jak winda? Wyobraź sobie windę w holu. Jedzie na drugie piętro, potem na czwarte, a potem szybko na dach, zanim powoli zjedzie z powrotem. Tak działają ciała niektórych ludzi”. Nie martw się, jeśli dziecko nic nie odpisze. Przejdź dalej i ufaj, że zarejestrowało Twoje starania, by zrozumieć i nawiązać kontakt.

Zamień to w grę.

Aby pomóc dziecku dostrzec własne emocje, spróbuj Gry w Ocena. Gdy dziecko się uspokoi, powiedz: „Zapytam o coś, co się wydarzyło. Jeśli to pasuje, pokaż kciuk w górę. Jeśli jest mieszane – kciuk w bok. Jeśli zupełnie nie pasuje – kciuk w dół”. Zacznij od interpretacji, która wywoła śmiech i kciuk w dół. („Gdy graliśmy w piłkę, zły Ci się zrobiło, bo obcy ukradli naszą piłkę!”) Po śmiechu dodaj: „Albo dlatego, że chciałeś strzelić gola i spóźniasz się, gdy Ci nie wyszło”. Gdy dziecko pokaże kciuk w górę, nie zgłębiaj dalej. Możesz potwierdzić: „Rozumiem to”. Potem zapytaj: „Chcesz, żebym kontynuował? Daj znać ruchem kciuka”.

Jeśli Twoje dziecko ma duże wybuchy i ataki gniewu, które Cię przytłaczają, lub czujesz, że jesteście zamknięci w nieproduktywnej dynamice wokół intensywnych chwil emocjonalnych, dr Kennedy sugeruje poszukanie porady profesjonalnej.

Previous:

Next: