3 sposoby, aby pomóc dzieciom wyrażać swoje uczucia
Wymienianie i potwierdzanie zdenerwowanych uczuć dziecka to dobra taktyka rodzicielska, ale nie działa na każde dziecko. Jeśli Twoje maleństwo często się wyłącza lub protestuje, gdy pytasz, co jest nie tak, wypróbuj alternatywne strategie, które najlepiej sprawdzają się w przypadku dzieci w wieku 5 lat i starszych, opracowane przez psychologa klinicznego (i mamy trójki dzieci).
Trzymaj się blisko i cicho.
W przypadku dzieci z tendencjami perfekcjonistycznymi lub niezależnymi, powiedzenie „Jesteś taki zdenerwowany” i „Widzę, że jesteś szalony; to w porządku” podczas napadu złości może w rzeczywistości nasilić negatywne uczucia i wywołać wstyd. Zamiast tego bądź obecny i zachowaj spokój, aby potwierdzić i połączyć się ze swoim dzieckiem. Możesz zacząć od wzięcia głębokich oddechów i powtórzenia cichej mantry, np. „Nic nie jest ze mną nie tak. Nic nie jest nie tak z moim dzieckiem. Poradzę sobie z tym”. Kiedy rozmawiasz z dzieckiem podczas załamania, trzymaj się wyrażeń pozbawionych uczuć. Spróbuj:„Jestem tutaj z tobą”. Kiedy skupisz się na własnych przepisach i byciu obecnym dla swojego dziecka, nauczy się, że jego uczucia nie są tak przerażające.
Opracuj metaforę wielkich emocji.
Zapewni to sposób komunikowania się z dzieckiem bez prowadzenia rozmowy bezpośrednio o nim. W spokojnym momencie możesz powiedzieć:„Czy kiedykolwiek myślisz, że uczucia działają jak winda? Wyobraź sobie, że jedna jest w holu. Wjeżdża na piętro drugie, potem czwarte, a potem musi szybko wjechać na dach, zanim będzie mogła powoli zejdź w dół. Ciała niektórych ludzi działają w ten sposób. Nie zniechęcaj się, jeśli Twoje dziecko nic nie powie w zamian. Idź dalej i ufaj, że zarejestrowali Twój wysiłek, aby zrozumieć i powiązać.
Zmień to w grę.
Aby pomóc dziecku dostroić się do własnych emocji, wypróbuj Królewską Grę. Kiedy twoje dziecko się uspokoi, powiedz:„Zamierzam zapytać o coś, co się wydarzyło. Jeśli to dobrze, daj mi kciuk w górę. Jeśli to mieszane, daj mi kciuk w bok. Jeśli wszystko jest nie tak, kciuk w dół." Zacznij od interpretacji, która wywoła śmiech i kciuk w dół. („Kiedy graliśmy w piłkę nożną, denerwowałeś się, ponieważ przybyli kosmici i ukradli nam piłkę!”). Po śmiechu powiedz:„Albo dlatego, że chciałeś strzelić gola i denerwował się, gdy tego nie zrobiłeś”. Kiedy twoje dziecko pokazuje ci kciuk w górę, nie badaj dalej. Możesz potwierdzić za pomocą „Rozumiem to”. Następnie zapytaj:„Czy chcesz, żebym szła dalej? Porusz kciukiem, aby dać mi znać”.
Jeśli Twoje dziecko ma duże wybuchy i załamania, które Cię przytłaczają lub jeśli czujesz, że Ty i Twoje dziecko jesteście zamknięci w bezproduktywnej dynamice wokół intensywnych emocjonalnych momentów, dr Kennedy sugeruje zasięgnięcie profesjonalnej porady.
Previous:Co należy wiedzieć o osobowościach starszych, młodszych i średnich dzieci
Next:Co to jest parentyfikacja? Dostrzeganie znaków ostrzegawczych i jak pozwolić dzieciom być dziećmi
-
Chociaż sport pozaszkolny jest stałym elementem większości szkół, ostatnio zebrane dane wskazują, że liczba dzieci uprawiających sport z roku na rok spada. Poniżej znajdują się możliwe przyczyny trendu spadkowego i sposoby inspirowania dzieci do upra -
„Przed pandemią miałem sześć rodzin niań”, mówi Christina Vlinder, pielęgniarka zawodowa i konsultantka ds. szkoleń w Respectful Caregiving w San Francisco Bay Area, „każda przez kilka godzin w tygodniu, łącznie do pracy w pełnym wymiarze godzin. Z t -
Nikt nie wie na pewno, kiedy macierzyństwo stało się synonimem poświęcenia lub często samozagłady, ale wydaje się, że im więcej mamy rezygnują w imię macierzyństwa, tym bardziej czujemy się „dobrymi matkami”. Jednocześnie, w dążeniu do tytułu „dobrej
