Etapy rozwoju artystycznego dziecka

Doświadczenie z sztuką może poprawiać wielkie i drobne umiejętności manualne, wyraz emocji i kreatywność małego dziecka. Z wiekiem pomaga to w rozwoju umiejętności rozumowania, estetycznego poczucia, kreatywności, samooceny, indywidualności i myślenia wolnego. Dzieci przechodzą te etapy w różnym tempie, ale korzyści są niezależne od szybkości.

Etap manipulacyjny

Ten etap zaczyna się od przypadkowych garatek – pierwszych znaków, jakie maluch zostawia w jakimkolwiek medium. Dzieci badają swoją zdolność do wpływania na otoczenie. Z nabytą sprawnością manualną i praktyką z narzędziami i materiałami przechodzą do kontrolowanych garatek, gdzie często powtarzają ten sam ruch lub kształt, np. faliste lub grube linie. Następnie pojawia się nazywanie garatek – dziecko nadaje im nazwę, choć niekoniecznie podobają one się do przedmiotu. Może to robić w dowolnym medium, np. w glinie, nie tylko narzędziami do rysowania. Na końcu tego etapu dziecko zaczyna tworzyć sztukę celowo, z celem stworzenia konkretnego obiektu zanim zacznie.

Etap symboliczny

Dziecko zazwyczaj wchodzi w ten etap w wieku ok. 6-9 lat, gdy zaczyna robić serię konkretnych i odrębnych znaków w wolę, by symbolizować obiekt. Rysunek kota domowego będzie miał cztery nogi, ogon i wąsy, np. specyficzne cechy jak paski i kolor. Może jednak też wprowadzać symbolikę relacyjną i emocjonalną, np. rysować siebie większego od rodzica. Możą pojawiać się też fałszywe symbole, np. ludziki patyczkowe reprezentujące ludzi, przez które dziecko musi przejść, by dotrzeć do następnego etapu. Na końcu tego etapu dziecko zaczyna rozwijać schemat przestrzenny, rysując linię gruntu, gdy zdaje sobie sprawę, że obiekty nie wiszą w próżni.

Etap realistyczny

W wieku ok. 9-12 lat dziecko zaczyna krytykować własne prace i dąży do ich ulepszania, co nadaje ich sztuce bardziej realistyczne podobieństwo do świata. To optymalny czas na naukę sztuki, jeśli dziecko manifestuje zainteresowanie technikami.