Ryzyko poronienia po prawidłowej ciąży

Wielu kobiet w ciąży martwi się o poronienie, zwłaszcza na początku. To zrozumiałe, biorąc pod uwagę statystyki: poronienia w I trymestrze występują w około 10% potwierdzonych ciąż, a 30–40% wszystkich zapłodnień kończy się utratą ciąży.

Ryzyko poronienia po urodzeniu żywego dziecka

Jeśli jednak masz już jedno lub więcej żywych dzieci, ryzyko poronienia w kolejnej ciąży jest znacznie niższe, co potwierdza starsze badanie opublikowane w British Medical Journal. Brytyjscy badacze przeanalizowali wpływ historii ciążeniowej na ryzyko poronienia w kolejnej ciąży.

Okazało się, że u kobiet, których poprzednia ciąża zakończyła się urodzeniem żywego noworodka, ryzyko poronienia wynosi zaledwie 5% (1 na 20). Gdy wszystkie wcześniejsze ciąże zakończyły się urodzeniami żywymi, ryzyko spada do 4% (1 na 25). Choć ryzyko nigdy nie wynosi zera, jest uspokajające wiedzieć, że należy do grupy niskiego ryzyka.

Główne przyczyny poronienia

Istnieje wiele czynników ryzyka poronienia, z których wiele nie zostało w pełni wyjaśnionych. Poronienia w I trymestrze w około 50% przypadków są spowodowane aberracjami chromosomowymi.

Chromosomy to nośniki informacji genetycznej niezbędnej do rozwoju organizmu. Podczas zapłodnienia, gdy spotykają się gamety (komórka jajowa i plemnik), może dojść do błędu w liczbie chromosomów – ich nadmiar lub niedobór.

Gdy liczba chromosomów jest nieprawidłowa, ciąża zazwyczaj nie jest zdolna do rozwoju i kończy się poronieniem. Nie wszystkie jednak aneuploidie prowadzą do utraty ciąży – np. zespół Edwardsa (trizomia 18) czy Downa (trizomia 21) mogą pozwalać na przeżycie do momentu urodzenia, choć z poważnymi powikłaniami. Noworodki z zespołem Edwardsa zazwyczaj umierają w pierwszych dniach życia, podczas gdy osoby z zespołem Downa mogą żyć do wieku średniego.

Inne przyczyny poronienia

Oprócz problemów chromosomowych, poronienie mogą powodować:

  • Wady rozwoju macicy
  • Używanie narkotyków
  • Zakażenia (np. różyczka, parvowirus B19, cytomegalia)
  • Choroby matki: otyłość, nadciśnienie, cukrzyca, choroby autoimmunologiczne
  • Leki (np. NLPZ, retinoidy, metotreksat)
  • Problemy z płacenta
  • Palenie tytoniu

Poronienia z przyczyn chromosomowych występują w I trymestrze. Zakażenia i choroby przewlekłe mogą prowadzić do poronienia w II trymestrze (rzadziej, 1–5% ciąż). Według American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG), dwoma najczęstszymi czynnikami ryzyka w I trymestrze są: wcześniejsze poronienie w I trymestrze i wiek matczyński powyżej 35 lat.

Czynniki niezwiązane z poronieniem

Często nie ma nic, co można zrobić, by zapobiec poronieniu (np. przy wadach chromosomowych). Niektóre czynniki są modyfikowalne: odstawienie palenia, narkotyków i alkoholu.

Wiele mitów otacza tematy, które nie wpływają na poronienie:

  • Depresja
  • Stres emocjonalny
  • Ćwiczenia fizyczne
  • Podnoszenie ciężarów i naprężanie
  • Seks
  • Szok lub przerażenie
  • Ostra żywność

Porada

Jeśli Ty (lub Twój partner) doświadczacie silnego lęku związane z poronieniem, skonsultujcie się z lekarzem. Zasługujecie na spokój i komfort w ciąży.

Previous:

Next: