Niewydolność szyi macicy a ryzyko poronienia: objawy, diagnoza, leczenie (cerclage, pesarium, progesteron)

Jedną z niewielu uznanych przyczyn późnej utraty ciąży jest stan zwany niewydolnością szyi macicy, nazywaną też niezdolnością szyi macicy. Stan ten charakteryzuje się przedwczesnym rozwieraniem i cienieniem szyi macicy zanim ciąża osiągnie termin.​

Szyja macicy definiuje się jako dolną trzecią część macicy, która otwiera się do pochwy. Składa się głównie z tkanki mięśniowej i służy przepuszczaniu płodu z macicy przez pochwę podczas porodu. Gdy występuje niewydolność szyi macicy, kobieta może doświadczyć przedwczesnego porodu lub utraty ciąży, ponieważ szyja macicy jest po prostu zbyt słaba, by znosić rosnące ciśnienie z wnętrza macicy.

Niewydolność szyi macicy jest zazwyczaj spowodowana nietypowościami w szyi macicy lub macicy. Wedle American Pregnancy Association, niewydolność szyi macicy występuje w około jednym na 100 ciąż. Te nietypowości mogą być wrodzone (obecne urodzeniowo) lub wynikiem urazu szyi macicy (w tym zabiegów chirurgicznych, jak biopsje stożkowe).

Mimo że około 80% wszystkich strat ciąży występuje w I trymestrze, mała część kobiet dozna straty w II lub III trymestrze. Z tych późnych zdarzeń, aż do jednej na cztery będzie wynikiem niewydolności szyi macicy.

Interwencje medyczne mogą pomóc, jeśli problem zostanie wykryty wystarczająco wcześnie.

Objawy

Niewydolność szyi macicy może być trudna do zdiagnozowania, ponieważ jest często w pełni bezobjawowa (oznaczająca brak objawów). Często występuje bez bólu lub skurczów typowych dla innych typów poronienia lub zdarzeń przedterminowych.

Jeśli objawy są obecne, zazwyczaj są łagodne i mogą obejmować:​

  • Ciśnienie w miednicy
  • Ściskanie
  • Ból krzyżowy
  • Zmiany w objętości, kolorze lub konsystencji wydzielin z pochwy
  • Łagodne skurcze

Niewydolność szyi macicy występuje po 14. tygodniu ciąży i nie uważa się jej za czynnik w poronieniach I trymestru.​

Diagnoza

Niewydolność szyi macicy może zostać zdiagnozowana tylko w ciąży, a nawet wtedy trudno ją potwierdzić. W większości przypadków można ją zdiagnozować tylko wtedy, gdy są fizyczne dowody na rozwieranie występujące bez bolesnych skurczów, krwawień z pochwy, pęknięcia płodowód (pęknięcia wód) lub infekcji.

Niewydolność szyi macicy najczęściej badana jest u kobiet, które miały albo historię tego stanu, albo historię krótkich porodów i coraz wcześniejszych poródów. Jeśli podejrzewa się niewydolność szyi macicy, lekarz może przeprowadzić szereg testów oceniających, w tym:

  • Badanie ginekologiczne, by sprawdzić, czy tkanki płodowe występują do kanału szyjnego
  • USG przewodnikowe, delikatnie wstawiane do pochwy, by ustalić długość szyi macicy i stopień ewentualnego rozwierania
  • Amniocentezę (pobranie próbki wód płodowych) w celu wykluczenia infekcji

Choć nie ma testów, które mogłyby być użyte przed ciążą do przewidzenia niewydolności szyi macicy, istnieją pewne, zdolne do wykrycia anomalii macicy spójnych ze stanem. Te oceny najczęściej podejmuje się u kobiet, które doznały powtarzających się poronień lub mają historię przedterminowych poródów.

Leczenie

Przy stawianiu diagnozy niewydolności szyi macicy, praktyki leczenia mogą znacząco się różnić od lekarza do lekarza. Wynika to z faktu, że żadna pojedyncza procedura nie została wykazana jako bardziej lub mniej skuteczna w zapobieganiu przedterminowemu porodowi niż inne. Opcje mogą więc obejmować:​

  • Bliskie monitorowanie bez leczenia, chyba że ciąża wydaje się zagrożona
  • Cerclage szyi macicy – wszywanie szwu lub szewu w celu wzmocnienia szyi macicy
  • Pesarium szyjki macicy – wewnątrzpochwowe urządzenie medyczne używane do wspierania szyi macicy
  • Suplementacja progesteronem w celu zapobiegania wcześniejszemu porodowi

Słowo od Verywell

Choć niestety niewydolność szyi macicy nie może zostać zdiagnozowana, dopóki nie jesteś już w ciąży i doświadczasz objawów, możesz pilnować jakichkolwiek z omówionych tu objawów i koniecznie zgłosić wszelkie niepokojenia lekarzowi. Z bliskim monitorowaniem i ewentualnym planem leczenia, Ty i Twój lekarz możecie postarać się, by zapobiec przedterminowemu porodowi.

Previous:

Next: