• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Kiedy najczęściej dochodzi do poronień? Statystyka i czynniki ryzyka

Ciąża to oczywiście czas lęku jak i oczekiwania, a wiele kobiet w ciąży się martwi, zwłaszcza te, które doznały poronienia. Niektórzy szukają uspokojenia w statystyce, czując większą ulgę po przekroczeniu konkretnych kamieni milowych w ciąży, przy których statystyczne ryzyko poronienia maleje.

Możesz chcieć wiedzieć, w jakim momencie ciąży będziesz mogła wdychać z ulgą i przestać tak bardzo martwić się o poronienie.

Czym jest poronienie?

Wczesna utrata ciąży to utrata lub poronienie przed 13. tygodniem ciąży (w I trymestrze). Utraty ciąży zachodzące między 13. a 19. tygodniem ciąży nazywają się poronieniami II trymestru.

Utrata ciąży w 20. tygodniu lub później nie nazywa się poronieniem, ale martwym urodzeniem – gdy płód umiera w macicy matki.

Według American College of Obstetricians and Gynecologists, około 80% poronień dzieje się w I trymestrze. W miarę postępu ciąży ryzyko poronienia maleje. Ponadto Twoje ryzyko poronienia znacząco spada po tym, gdy lekarz wykryje uderzenia serca na USG.

Jak często zdarzają się poronienia?

Jeśli zastanawiasz się, kiedy dochodzi do poronień, możesz mieć pytania o to, jak często się zdarzają. Dobra wiadomość jest taka, że w momencie, gdy uzyskasz dodatni test ciążowy, Twoje ryzyko poronienia będzie na niższym конце tego zakresu.

W starszym badaniu w New England Journal of Medicine badacze obserwowali 221 kobiet przez łącznie 707 cykli miesiączkowych, z 198 ciążami w sumie. Stwierdzili, że 22% ciąż zakończyło się zanim mogły zostać wykryte klinicznie (np. standardowymi testami ciążowymi z moczu). Wliczając wczesne poronienia, całkowity wskaźnik poronień wynosił 31%.

Współczesne dowody potwierdzają to starsze badanie, sugerując, że od 8 do 20% rozpoznanych ciąż kończy się poronieniem, a 30–40% wszystkich zapłodnień kończy się poronieniem.

Wczesna utrata ciąży występuje w ok. 10% wszystkich rozpoznanych ciąż, poronienia II trymestru – w ok. 1–5% ciąż. Martwe urodzenia – w ok. 0,3% ciąż.

Przyczyny

Około połowa poronień jest spowodowana wadami chromosomowymi, co czyni te problemy najczęstszą pojedynczą przyczyną poronienia. Większość z nich to losowe zdarzenia jednorazowe, nie dziedziczone od rodziców.

Im wcześniej w ciąży występuje poronienie, tym bardziej prawdopodobne, że było spowodowane wadą chromosomową. Wskaźnik poronień po 15. tygodniu dla płodów wolnych od wad chromosomowych lub strukturalnych wynosi tylko ok. 0,6%.

Zazwyczaj te aneuploidie to aneuploidie, co oznacza nieprawidłową liczbę chromosomów – albo dodatkowy chromosom (jak w trizomii 21, czyli zespole Downa), albo brakujący chromosom.

Największym czynnikiem ryzyka poronienia jest wiek matki. Wedle American College of Obstetrics and Gynecologists, liczba poronień w I trymestrze u kobiet gwałtownie rośnie z wiekiem. Oto statystyki pokazujące ten wzrost:

• Wiek 20–30 lat: 9–17% wskaźnik poronień
• Wiek 35 lat: 20% wskaźnik poronień
• Wiek 40 lat: 40% wskaźnik poronień
• Wiek 45 lat: 80% wskaźnik poronień

Wskaźnik poronień jest niższy u kobiet, które miały wcześniej dziecko, ok. 5% do 20. tygodnia ciąży.

Słowo od Verywell

Jeśli doznałaś poronienia w przeszłości, martwisz się, że możesz je doświadczyć, albo oboje, pamiętaj, że nie jesteś sama. Jeśli Twój lęk jest trwały i wpływa na to, jak się czujesz i funkcjonujesz, koniecznie poszukaj porady u lekarza. Dostępnych jest wiele terapii, które mogą pomóc Ci poczuć się lepiej.