• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

7 możliwych powodów, dla których dzieci walczą ze snem

Zauważasz, że Twoje dziecko drapie się po oczach i nosie, staje się drażliwe i wybredne, i zdajesz sobie sprawę, że nadszedł czas, aby poszło spać. Więc delikatnie kołyszesz je w ramionach, a nawet nucisz im kołysankę. Ale czy Twoje dziecko walczy ze snem?

Niektóre dzieci mogą oprzeć się zasypianiu po umieszczeniu w łóżeczku. Ostrożnie umieszczasz je w łóżeczku, tylko po to, aby się odwrócić i usłyszeć, jak płaczą i kopią. Musisz być ciekawy, co prowadzi do takiej sytuacji. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, dlaczego Twoje dziecko ma problemy ze snem i jak położyć temu kres.

Jak się dowiedzieć, czy Twoje dziecko walczy ze snem?

Niektóre dzieci opierają się zasypianiu, nawet gdy są zmęczone lub wyczerpane. Takie dzieci wyginają plecy, robią awanturę, skręcają się i kopią, aby odegnać sen, pozostawiając je zirytowane i wybredne. Niemowlęta, które walczą ze snem, mogą również mieć trudności z ponownym zaśnięciem, gdy obudzą się w nocy.

Możliwe powody, dla których dzieci walczą ze snem

Aby lepiej spać, ważne jest, aby dowiedzieć się, dlaczego Twoje dziecko walczy ze snem. Oto kilka możliwych powodów.

1. Zbyt zmęczony: Niemowlęta śpią szybciej, gdy są zmęczone, ale jeśli są zbyt zmęczone, może to prowadzić do odporności na sen. Mówi się, że dzieci mają okno, w którym najprawdopodobniej zasną; kiedy to zostanie pominięte, mogą stać się przemęczone, rozdrażnione i nie zasypiać.

2. Brak synchronizacji pory snu i rytmu dobowego: Badania sugerują, że dzieci z krótszymi przerwami między DLMO (początek słabego światła melatoniny, który jest wskaźnikiem rytmu dobowego) a porą snu wykazują większą odporność na sen.

Zwykle dzieje się tak, gdy rytm dobowy dziecka (zegar biologiczny) nie jest zsynchronizowany z porami snu ustalonymi przez rodziców. W rezultacie niemowlęta mogą wykazywać opóźnienia w zasypianiu.

3. Brak samoukojenia: Badania mówią, że niemowlęta w wieku od czterech do sześciu miesięcy mają tendencję do rozwijania samoukojenia w momencie zasypiania i przebudzenia koszmarów, a ta tendencja narasta często aż do pierwszego roku życia.

Jeśli jednak Twoje dziecko nie rozwinie samoukojenia, może oprzeć się zasypianiu bez interwencji rodziców.

4. Zmiana wzorców snu: Czas snu dziecka zmienia się wraz z wiekiem. Na przykład noworodki muszą spać 14-17 godzin, podczas gdy dzieci w wieku od 4 do 11 miesięcy potrzebują 12-15 godzin snu (3). Sposobem na zrozumienie tej zmiany jest śledzenie godzin snu.

5. Głód: Noworodki wymagają karmienia prawie przez całą dobę przez pierwsze kilka miesięcy, aby wspierać ich wzrost i potrzeby żywieniowe. Jeśli pominiesz karmienie lub porcja będzie mniejsza, Twoje dziecko będzie głodne, co sprawi, że nie zasnie. Dzieje się tak również, gdy koliduje czas drzemki dziecka i czas karmienia. Jeśli zauważysz, że Twoje dziecko ssie palce i usta, gdy nie chce spać, może to oznaczać, że jest głodne.

6. Nadmierna stymulacja: Niektóre dzieci mogą mieć trudności ze snem lub opierać się spaniu, gdy są nadmiernie stymulowane. Ten bodziec może być spowodowany zbyt dużą ilością światła, hałasu lub dotyku. Na przykład, gdy są wakacje, a Twój dom jest pełen ludzi, Twoje dziecko może walczyć ze snem z powodu nadmiernej stymulacji.

7. Lęk separacyjny: Jeśli Twój maluch zawsze chce być trzymany lub płacze, gdy zostaje sam, nawet na chwilę, może odczuwać lęk separacyjny. Jest to normalne i jest częścią ich rozwoju. Niemowlęta zwykle rozwijają lęk separacyjny w wieku około sześciu miesięcy. Lęk separacyjny może być powodem, dla którego Twoje dziecko obudzi się, gdy tylko położysz je w łóżeczku.

Czasami dzieci mogą również walczyć ze snem, jeśli mają ból związany z ząbkowaniem, przeziębienie lub infekcje ucha, dlatego najlepiej poszukać innych objawów.

Jak powstrzymać dziecko przed walką ze snem?

Jeśli Twoje dziecko często walczy ze snem lub często się budzi, możesz pomóc mu lepiej spać. Oto kilka ogólnych wskazówek, które pomogą Twojemu dziecku spać.

1. Utwórz rutynę przed snem i trzymaj się jej: Badania sugerują, że rutyna przed snem wiąże się z pozytywnym nastrojem i zwiększoną regulacją emocjonalno-behawioralną u niemowląt. Jeśli usypiasz dziecko o tej samej porze każdej nocy, jego zegar biologiczny zacznie się do niego dostosowywać i może ostatecznie pomóc zsynchronizować rytm snu z rytmem dobowym dziecka. Certyfikowany pediatryczny konsultant ds. snu i ekspert od snu dziecięcego Cara Dumpalin z firmy Taking Cara Babies mówi:„Najlepszym sposobem na trzymanie się rutyny przed snem z dzieckiem, które walczy ze snem, jest bycie świadomym jego sennych sygnałów i wybudzonych okien. Znalezienie odpowiedniej pory snu pozwala dziecku mieć wystarczająco dużo czasu na pobudkę, aby przygotować się do snu bez zmuszania go do przemęczenia”.

Przestrzegaj zdrowych nawyków snu, takich jak kąpiel, karmienie i czytanie bajek na dobranoc, aby ustalić rutynę na dobranoc. Upewnij się również, że kładziesz dziecko na plecach, co jest najbezpieczniejszą pozycją do spania, dopóki nie obróci się o jeden rok.

2. Sprawdź drzemki w ciągu dnia: Pozwól dziecku na odpowiednią drzemkę w ciągu dnia, aby nie walczyło ze snem przed snem w nocy. Niemowlęta w wieku od 2 do 12 miesięcy zwykle drzemią około dwóch do pięciu godzin w ciągu dnia. Dostosuj drzemki zgodnie z wymaganiami dziecka. Spróbuj zachować przerwę około czterech godzin między ostatnią drzemką w ciągu dnia a pójściem spać w nocy.

3. Odbierz wskazówki dotyczące snu: Senne i zmęczone dziecko wydaje sygnały, takie jak ziewanie, przecieranie oczu lub utrata zainteresowania zabawą, które wskazują na gotowość do snu. Najlepiej uśpić je w ciągu kilku minut, aby nie stracić okna snu.

4. Ustaw granice: Ustaw limit tego, jak bardzo pocieszasz dziecko, gdy budzi się w nocy i walczy ze snem. Zwykle, gdy dzieci płaczą w nocy, rodzice spieszą się, aby je przytulić i uspokoić. Może to stać się dla dziecka nawykiem i może nie zasnąć samodzielnie.

Następnym razem, gdy Twoje dziecko zacznie płakać, wejdź do jego pokoju, aby poczuło się bezpiecznie, ale nie bierz go od razu w ramiona. Spróbuj je uspokoić w łóżeczku. Alternatywnie możesz umieścić łóżeczko dziecka w swoim pokoju (współdzielenie pokoju). Pozwala dziecku rzucić okiem na rodzica i uspokoić go z powrotem do snu.

5. Zarządzaj lękiem separacyjnym: Jeśli zauważysz u swoich dzieci oznaki lęku przed separacją, spróbuj ustalić rutynę, która sprawi, że będą same czuły się bezpiecznie. Umieść zabawkę zabezpieczającą lub komfortową z dala od zasięgu dziecka, ale w zasięgu jego wzroku. Pozostaw swoje dziecko w pokoju na krótsze okresy, nadzorując je z daleka.

6. Przełam nawyki związane ze snem: Jeśli Twoje dziecko ma zwyczaj zasypiania w Twoich ramionach, może się obudzić, gdy tylko położysz je w łóżeczku. Aby tego uniknąć, umieszczaj dziecko w łóżeczku, gdy jest senne, ale nie śpi. To daje im czas na dostosowanie się do łóżeczka. Jeśli Twoje dziecko jest przyzwyczajone do spania w Twoich ramionach, zerwanie z nałogiem może wymagać dużo cierpliwości i wysiłku.

7. Stwórz kojące środowisko: Niech atmosfera w pomieszczeniu będzie spokojna i relaksująca. Wyeliminuj głośne dźwięki, ekrany i wszelkie szorstkie bodźce zewnętrzne co najmniej jedną do dwóch godzin przed snem. Możesz także użyć zasłon zaciemniających i maszyn z białym szumem, aby uspokoić dziecko.

8. Pomóż ustalić rytmy dobowe: Pierwsze oznaki rytmu dobowego pojawiają się dziesięć do dwunastu tygodni od urodzenia i charakteryzują się zwiększoną ilością snu w nocy. W tym okresie wytrenuj ciało dziecka, aby ustalało harmonogram dnia i nocy, bawiąc się, wchodząc w interakcje, wystawiając je na światło słoneczne rano i po południu oraz będąc mniej aktywnym w nocy.

9. Nakarm je odpowiednio: Noworodki mają tendencję do karmienia co dwie do trzech godzin, a odstępy mogą się zwiększać w miarę wzrostu. Upewnij się, że brzuszek Twojego dziecka jest pełny przed snem. Uważaj również, aby harmonogramy karmienia i spania się nie pokrywały.

10. Bądź cierpliwy: Jeśli próbujesz jakiejś konkretnej metody usypiania dziecka, nie poddawaj się. Pracuj nad tym cierpliwie, aż dziecko przestanie walczyć ze snem. Skorzystaj z pomocy rodziny i przyjaciół, aby dziecko lepiej spało.

11. Bądź dostępny emocjonalnie: Ważne jest, aby dziecko czuło się bezpiecznie przez cały dzień. Wiele dzieci, zwłaszcza tych starszych, które rzadko widują się z rodzicami, stara się odpędzić sen, aby mogły spędzać z nimi więcej czasu.

12. Nie naciskaj: Jeśli próbujesz zmusić dziecko do zaśnięcia, zwykle sprawia to, że staje się bardziej pobudliwe. Wynikający z tego konflikt zapewni, że dziecko nie zaśnie.

To może być wyzwaniem dla rodziców, gdy ich dziecko walczy ze snem. Niektóre oznaki, że Twoje dziecko opiera się śnie, to to, że wydaje się zmęczone, ale nie chce zasnąć, wije się, wygina plecy i kopie powietrze, aby nie zasnąć. Niemowlęta mogą to robić, ponieważ są zbyt zmęczone, nie wiedzą, jak się uspokoić, mają lęk separacyjny lub zostały nadmiernie pobudzone. Możesz jednak pomóc dziecku przezwyciężyć ten nawyk, trzymając się rutyny przed snem, obserwując sygnały dotyczące snu i tworząc kojące środowisko. Z czasem Twoje dziecko będzie mogło przełamać ten nawyk i spać spokojnie.