• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Karmienie piersią: pomoc przy prawidłowym przyczepieniu

Strona 1

Karmienie piersią: pomoc przy prawidłowym przyczepieniu

Niemowlę rodzi się z kilkoma odruchami, które pomagają mu nauczyć się karmienia piersią. Np. niemowlę automatycznie odwraca głowę w stronę bodźca dotykającego policzek – to odruch szukania (rooting). Otwiera szeroko usta i wyciąga język do przodu i w dół, gdy dotkniesz warg. Gdy sutek dotknie nieba, wyzwala rytmiczne cykle ssania, w których język ściska sutek i wawrzyniec. Mimo tych wrodzonych odruchów, nie powinnaś oczekiwać, że dziecko samo prawidłowo przyczepi się do sutka bez Twojej pomocy. Wiele matek przyznaje, że nie wiedzą, jak karmić piersią, i liczyły, że dziecko wie! Trzymają dziecko blisko piersi i oczekują, że infant przejmie kontrolę. Możesz wielko pomóc, wykonując kilka prostych manewrów.

Gdy jesteś wygodnie ustawiona z podpartą piersią, a dziecko jest dobrze podparte i ustawione z ustami na wysokości piersi, jesteś gotowa pomóc dziecku przyczepić się. Rączki dziecka powinny być po bokach, a ciało ściśnięte do Ciebie, by piers była w łatwym zasięgu. Nie chcesz, by piers uciekała, gdy dziecko próbuje ssąć.

Delikatnie dotknij sutkiem środka dolnej wargi niemowlęcia, by stymulować do szerokiego otwarcia ust. Wiele kobiet mylnie próbuje wcisnąć sutek w usta dziecka, jak przy butelce. Zamiast wsuwać sutek, skup się na przyciąganiu dziecka do piersi. Delikatnie drapiesz wargę i cierpliwie czekaj, aż otworzy się szeroko. Następnie szybko przyciągnij dziecko do siebie, by chwyciło piers. Częsty błąd: próba przyczepienia, gdy usta nie są dość szeroko otwarte. Zazwyczaj dlatego, że matka tak chce przyczepić dziecko, że nie cierpliwie drapie dolną wargę, aż otworzy się naprawdę szeroko, jak przy ziewie. Dziecko chwytające tylko sutek bez szerokiego otwarcia skończy na samym końcu. Prawidłowe przyczepienie to wzięcie całego sutka plus ok. 2,5-3,5 cm (1-1,5 cala) otaczającego wawrzynca i piersi. Musi chwycić wystarczająco wawrzyniec i piers, by szczęki były umieszczone nad rozszerzonymi mlecznikami. Ponieważ wielkość wawrzynca się różni, dziecko może wziąć go cały (gdy mały) lub zostawić margines widoczny po wargach (gdy duży). Ważne: dziecko bierze cały sutek i duży kęs piersi. To gwarantuje, że sutek jest głęboko w ustach, nie doświadcza tarcia ani ciśnienia, i nie bola.

Przyczepienie ułatwić może trzymanie piersi w uchwycie „C”: palce i kciuk ułożone równolegle do szczęk niemowlęcia, a następnie delikatne ściśnięcie, by wawrzyniec był węższy i bardziej wystający. To może ułatwić niemowlęciu prawidłowe chwytanie.

Gdy dziecko jest prawidłowo przyczepione, jej szczęki są szeroko otwarte, wargi wystawione na zewnątrz, nos przylega do górnej części piersi, a podbródek do dołu. Czujesz, jak szczęki ściskają piers w punkcie daleko za sutkiem. Ssanie nie powinno być nieprzyjemne. Końcówka języka może być widoczna między dolną wargą a piersią, leżąc nad dolnym przyzębiem. Nawet z nosem przyłożonym do piersi, dziecko oddycha swobodnie, bo narzyny są rozszerzone. Jeśli próbujesz odcisnąć piers od nosa dziecka, możesz zmienić kąt sutka w ustach, tworząc tarcie i ból. Jeśli oddech wydaje się utrudniony, spróbuj przyciągnąć dolną część ciała dziecka bliżej do siebie.

Strona 2

Znaki prawidłowej techniki
Możesz założyć, że dziecko jest dobrze przyczepione, jeśli obserwujesz:

• Usta otwarte szeroko, wargi wystawione na zewnątrz.
• Wzięło sporo wawrzynca do ust.
• Ssa głęboko i rytmicznie, z seriami ssania rozdzielonymi przerwami.
• Słyszysz regularne połykanie (miękkie „ka, ka, ka” przy wydechu).
• Sutek jest wygodny po pierwszych kilku ssaniach.
• Policzki się nie wciągają do środka, nie słyszysz dźwięków klaskania.

Znaki nieprawidłowej techniki
Powinnaś podejrzewać błędne przyczepienie, jeśli występuje cokolwiek z:

• Chwytuje tylko sutek, bez wawrzynca.
• Podbródek i nos dziecka są oddalone od piersi.
• Wargi są zwinięte do wewnątrz.
• Dziecko ciągle odpada.
• Nie ssa głęboko i regularnie (szybkie, lekkie, drgające ssanie – flutter sucking – jest błędne).
• Rzadko słyszysz połykanie.
• Policzki ciągają się do środka lub słyszysz klaskanie.

Również musisz założyć, że przyczepienie jest błędne, jeśli odczuwasz istotny ból podczas karmienia. Krótki, lekki dyskomfort sutka często występuje w pierwszych kilku ssaniach przez pierwsze 1-2 dni, ale potem karmienie powinno być wygodne. Istotny ból zazwyczaj oznacza, że dziecko nie chwytuje wawrzynca prawidłowo. Jeśli nie jest dobrze przyczepione, nie kontynuuj karmienia. Zdejmij je, skoryguj pozycję i przyczep od nowa.

Zdejmowanie dziecka z piersi
Gdy dziecko najedzone i zadowolone, zazwyczaj przestaje ssąć i samo odpuści piers. Nie próbuj zdejmować karmionego dziecka, ciągnąc je z piersi. Przerywanie podciśnienia w ten sposób prawdopodobnie urazi sutek i sprawi ból. Zamiast to, wsuń palec do buzi dziecka i przyciśnij piers, by zerwać podciśnienie, a potem wyjmij sutek.

Gdy karmienie piersią staje się drugą naturą
Wszystkie te detale, które uczysz się, sprawiają, że karmienie wydaje się dużo roboty i kłopotu. Możesz się zastanawiać, czy będzie terrybile restrykcyjne, skoro tak skomplikowane. Ale pamiętaj: gdy uczysz się podstaw, wszystko wydaje się męczące i niezgrabne. Wkrótce jednak będziesz karmić bez myślenia o fundamentach. Małe dziecko uczące się chodzić musi skupiać się na każdym kroku. W kilka tygodni staje się pewniejsze, a zanim się orientujesz, chodzenie jest drugą naturą. Karmienie piersią jest takie samo. Wy i Wasze dziecko macie tyle do nauki w pierwszych dniach, że zastanawiacie się, czy ikolwiek przejdziecie do automatyzmu. Zanim dziecko skończy miesiąc, przewiduję, że będziesz karmić piersią, robiąc w tym czasie mnóstwo innych rzeczy: czytać, rozmawiać po telefonie, jeść lunch, uroczyć starsze dziecko, oglądać mecz, siedzieć przy komputerze, wypuszczać psa.