Nachtmerries bij peuters

Er zijn weinig dingen meer ontroerend dan een plotselinge schreeuw 's nachts uit de kamer van je kind. Wanneer je er binnen stormt, is het gezicht van je wilde-oogde kind dat in bed opzit, huilend en naar jou uitstekend, even ontroerend. Kinderen krijgen voor het eerst nachtmerries rond de leeftijd van 2, met een piek tussen 3 en 6 jaar.

Maar moed op: Nachtmerries zijn een heel veelvoorkomende manier om emoties en informatie te verwerken, en je kind zal er uiteindelijk uitgroeien.

Wat zijn nachtmerries bij peuters?

Nachtmerries bij peuters zijn onaangename, realistische, slechte dromen die je kindje uit slaap wekken. Wanneer je peuter een nachtmerrie heeft, zal hij/zij het onthouden en — als hij/zij verbaal is — er misschien over willen praten met je. Hij/zij kan ook moeite hebben weer in slaap te vallen na de nachtmerrie.

Hoewel nachtmerries op elk moment tijdens de nacht kunnen voorkomen, plaatsvinden ze vaak tijdens lichtere REM-slaap (rapid eye movement), wat vaker in de vroege ochtenduren voorkomt. En ze zijn heel veelvoorkomend: ruwweg de helft van de kinderen van 3 tot 6 jaar rapporteert nachtmerries.

Hoe onderscheid je nachtmerries van nachtterrors?

Een kind met een nachtmerrie kan een beetje onrustig lijken tijdens het dromen, maar pas wanneer hij/zij volledig wakker is, begint de paniek, het schreeuwen en huilen. Wanneer je ter redding komt, zal je kind waarschijnlijk verzweifeld aan je vastklimmen omdat hij/zij de droom onthoudt, en als hij/zij verbaal is, zal hij/zij er waarschijnlijk over willen praten zodat je hem/haar kunt geruststellen dat het niet echt is.

Maar nachtterrors zijn niet geassocieerd met visuele beelden zoals dromen en nachtmerries. De ogen van je kind kunnen wijd open staan en hij/zij kan schreeuwen, om zich slaan, keuchen, een zweetende voorhoofd hebben of zelfs slaapwandelen, maar hij/zij slaapt nog diep. Hij/zij kan naar jou roepen, maar kan jouw aanwezigheid niet waarnemen of door jou getroost worden. In tegenstelling tot een nachtmerrie, onthoudt je kind de nachtterrors niet wanneer hij/zij wakker wordt (hoewel jij dat wel doet).

Nachtterrors slaan meestal in de eerste uren na het inslapen, tijdens diepe non-REM-slaap, en kunnen tot 45 minuten duren — hoewel de meeste veel korter zijn. Ze kunnen meer dan één keer per nacht voorkomen, hoewel sommige kinderen er meer lijden dan anderen.

Wat veroorzaakt nachtmerries?

Kinderen op deze leeftijd verwerken elke dag een hoop nieuwe informatie, en hun verbeterde geheugen laat hen beelden en geluiden van hun drukke dagen nachtelijk realistisch herinneren. Slaapcycli duren ook langer dan in de babyperiode, met meer tijd in lichte 'droom'-slaap, wat de deur openlaat voor meer nachtmerries.

Omdat kinderen moeite kunnen hebben werkelijkheid van fantasie te scheiden, kan elk aantal dingen in hun wakkere leven stress en angst veroorzaken die leiden tot nachtmerries. Misschien zag je peuter een angstaanjagende spin of had net een ruzie met een vriendje op de peuterschool.

Verandering kan ook angstaanjagende dromen triggeren — of het nu een nieuwe lerares is, een nieuw werkrooster voor jou of je partner, of een nieuw broertje/zusje. Vaak gaat het bij nachtmerries om het verwerken van angsten en onzekerheden.

Een onregelmatig slaapschema, gebrek aan slaap, koorts of bepaalde medicijnen kunnen ook nachtmerries triggeren.

Wat kun je doen aan nachtmerries?

Je kind weer tot rust helpen na een nachtmerrie kan lastig zijn, maar hij/zij heeft die laatste paar uur slaap nog steeds nodig. Begin met hem/haar vasthouden of de rug wrikken en geruststellen dat alles goed is.

'Het was maar een droom' uitleggen zal waarschijnlijk niet veel betekenen voor een 2-jarige, maar je kunt zeggen: 'Je deed alsof in je slaap.' Check onder het bed en in engelende kasten, of praat over een gelukkige herinnering (de verjaardag van zijn/haar beste vriendje, bijvoorbeeld). Probeer de angsten van je kleintje niet te minimaliseren. (Zeg niet: 'Oh, er is niets om bang voor te zijn.')

Zoveel mogelijk, moedig je kind aan weer in zijn/haar eigen kamer in slaap te vallen om te leren dat het een veilige plek is — en vermijd een ritueel om hem/haar elke keer na een nachtmerrie in je bed te nemen.

Zodra je kind iets ouder is, kun je vragen om de nachtmerrie te beschrijven nadat hij/zij iets rustiger is en je voelt dat het hem/haar niet verder zal opzetten. Dingen bespreken kan helpen je kind begrijpen dat dromen fantasie zijn (zoals in een verhaal) zodat hij/zij weer kan inslapen. Maar hou het kort — je kunt de details in de ochtend horen.

Vast houden aan een kalmerende bedtijdroutine is de beste manier om de stress en angst die nachtmerries kunnen veroorzaken, te verlichten. Eventueel angstaanjagende boeken of verhalen overslaan, een vrolijk nachtlampje voorzien en de kamerdeur een kier open laten kan ook helpen. Probeer ook zware tussendoortjes of zware maaltijden in de paar uur voor bedtijd te vermijden, want voedsel kan de stofwisseling van je kind opgang geven, de hersenen activeren en potentieel resulteren in meer nachtmerries.

Wanneer de huisarts bellen

Als je kind frequente nachtmerries heeft, hou een slaapdagboek bij voor een week of twee om bij te houden wanneer je kindje naar bed gaat, hoeveel slaap hij/zij elke nacht krijgt, of hij/zij iets nodig heeft (zoals een troostobject of nachtlampje) om in te slapen, hoe vaak hij/zij wakker wordt en hoe lang, hoeveel middagslapen hij/zij overdag maakt, en of er potentiële triggers zijn (zoals veranderingen in huis). Dit kan jou en de kinderarts helpen uitvinden wat de episodes triggert en tot de kern van wat er speelt te komen.

Als de nachtmerries van je kind ondanks je beste inspanningen aanhouden, als hij/zij dagelijkse droomgerelateerde angst ervaart, of als je andere zorgen hebt over de slaap van je kind, praat met je kinderarts. De arts kan naar andere potentiële oorzaken kijken (inclusief opgezwollen tonsillen) of een slaapspecialist of therapeut aanbevelen.

Onthoud, nachtmerries zijn heel veelvoorkomend bij kinderen. Hoewel er niet veel is wat je ertegen kunt doen, kan rustige geruststelling en een gefluisterd 'Het is goed' of een kalmerende rugwrik helpen je kind weer in slaap te vallen.

Previous:

Next: