Wat te doen als je peuter niet wil slapen
Het is 20:00 uur, en je peuter weigert naar bed te gaan. Hij kan wel grijnzen en zijn ogen wrijven, maar hij rent weg zodra je probeert hem in zijn pyjama te wringen. Jij, aan de andere kant, bent uitgeput — en je verlangt naar het moment dat je eigen slaperige hoofd het kussen raakt. Waarom blijft je peuter bedtijd weerstaan?
Er zijn een miljoen redenen. Maar peuters hebben hun shut-eye nodig — tussen 11 en 14 uur per dag, inclusief middagslapen. Wat betekent dat deze bedtijd- en middagslapgevechten de moeite waard zijn om te vechten.
Kinderen die niet de slaap krijgen die hun groeiende lichamen en geesten nodig hebben, zijn knorriger, makkelijker gefrustreerd en minder gezond dan hun uitgeruste leeftijdsgenoten. Goede slaapgewoontes vestigen (en bedtijdweerstand verbannen) bij je peuter gebeurt niet over nacht, maar het is een van de belangrijkste stappen die je als ouder kunt zetten.
Lees verder waarom je peuter niet wil slapen — en hoe je om kunt gaan met de strijd van je kind om wakker te blijven.
Waarom slaapt mijn peuter niet?
Er is een lange lijst met redenen, variërend van typische peutertrotse tot tijdelijke problemen zoals tanden, verkoudheid of een nieuwe oppas. Dus als je peuter niet slaapt, overweeg het volgende:
- Zijn middagslapen zijn te lang... of te kort. Als je peuter te veel overdag slaapt, of net indoot in de autozitje tijdens boodschappen zonder een echte middagslap te maken, is het resultaat hetzelfde. Hij is of niet moe genoeg wanneer het tijd is om 's nachts neer te gaan, of te moe om tot rust te komen. Op beide manieren zal hij vechten voor de kans om wakker te blijven.
- Hij wil niets missen. Als je kindje oudere broers/zussen heeft, wil hij misschien niet middagslapen of eerder naar bed gaan dan zij.
- Hij heeft angsten — voor het donker, alleen zijn of van je af. De denkvaardigheden van je kind groeien, en ook de verbeelding. En wanneer de kamer donker is, wordt hij bang en roept hij naar jou. Daarnaast wordt scheidingsangst rond 18 maanden weer een kwestie, net als toen hij jonger was. Dus als je kind in het bedje ligt, voelt hij zich bang en mist hij jou.
- Hij is ziek — en die verstopte neus of koorts maakt het moeilijker voor je kleintje in slaap te vallen. Je mag extra knuffels geven, maar onthoud om terug te keren naar zijn gewone bedtijdroutine nadat je kindje zich beter voelt.
- Hij heeft een mijlpaal bereikt of staat ervoor. Een vaardigheid onder de knie krijgen, van lopen en praten tot doe-als-of spelen, kan soms slaapregressie veroorzaken en een goede slaper veranderen in een moedige, tenminste voor een paar weken.
- Hij ervaart stress door veranderingen in zijn leven. Hoeveel je ook probeert dingen op een even keel te houden, verandering gebeurt. En peuters houden van routine, dus zelfs kleine veranderingen, als afbouwen van borstvoeding of flesvoeding, kunnen het slaapritme van je peuter door elkaar halen.
- Hij houdt niet van regels. De peutertijd is de tijd om grenzen te testen, dus je kind probeert misschien de grenzen op te zoeken om te zien of jij instemt met wakker blijven, de middagslap overslaan of in je bed kruipen.
Hoe je je peuter in slaap krijgt
Peuters doen het beste als ze weten wat er komt, en dat betekent een rustgevende bedtijd- en middagslaproutine opzetten en zo veel mogelijk eraan vasthouden. Ja, het kan door vakanties en ziekte van de rails lopen, maar je wilt zo snel mogelijk weer op spor komen als je thuis bent of je kind beter is.
Ongeacht wat je kind wakker houdt, overweeg om deze strategieën te starten of te verfijnen wanneer je peuter bedtijd weerstaat:
- Blijf op de klok letten, ook in het weekend. Dat betekent een vast tijdstip voor opstaan, middagslapen en naar bed gaan. Dit zal het natuurlijke biologische klokje van je peuter conditioneren om ongeveer elke dag op hetzelfde moment moe te worden. Houd je dan zo nauw mogelijk aan dat schema. Wachten tot je peuter overmoeid is, is een recept voor bedtijdweerstand — overmoeide kinderen hebben vaak moeite om tot rust te komen omdat ze opgewonden zijn.
- Houd hem actief overdag. Zorg dat je peuter voldoende tijd heeft om op het speelplein te spelen, de achtertuin te overrennen of wat ook al zijn energie overdag laat verbranden. Zo is hij klaar voor de kraam wanneer het middagslap- of bedtijd is.
- Creëer een ontspannende bedtijdroutine. Geef je kind iets om naar uit te kijken door een rustgevende bedtijdroutine vast te leggen. Een bad, een hapje, tandenpoetsen, rustige verhalen en liedjes, en veel knuffels zijn een goed recept voor zzz's. De middagslaproutine kan iets korter zijn — een paar verhalen of liedjes en knuffels, bijvoorbeeld.
- Geef je peuter een stemmetje. Als je peuter niet slaapt, kan het geven van controle over delen van de routine de machtstrijd verlichten. Hij kan kiezen tussen twee kartonboekjes of een paar pyjama's. Als hij bang is voor het donker, kan hij misschien het nachtlampje of de knuffel die hij mee naar bed neemt, zelf uitkiezen.
- Lei hem in in de slaap. Zet alle apparaten (inclusief TV) een uur voor bedtijd uit. Dim in plaats daarvan de lichten en speel wat kalmerende muziek, zodat de overgang naar lights-out niet zo dramatisch is. Zorg dat je kind niet te diep in een stimulerende of tijdrovende activiteit duikt vlak voor middagslap of bedtijd (dit is niet de tijd voor die puzzel of knutselwerk).
- Reserveer voldoende tijd voor de bedtijdroutine. Als je na bad, boeken, knuffels, zoenen en het 'nog-een-slokje-water'-spelje je kind veel te laat na bedtijd in bed legt — of als je de routine inkort omdat er te weinig tijd is — kan dat een teken zijn dat je iets eerder moet beginnen met afbouwen.
- Stuur hem naar droomland met een maatje. Sommige kinderen willen hun doekje, andere een teddy en sommige een beetje van mama (een T-shirt die je die dag droeg, bijvoorbeeld). Die troostobject naast hem kan hem helpen minder te vechten met bedtijd (en jou de kamer uitgaan). Word geen menselijke knuffel door bij hem te blijven tot hij inslaapt. Dat is een lastige gewoonte om af te leren!
- Blijf één stap voorop op uithoudtactieken. Hij zal lastiger last-minute verzoeken bedenken als je zijn behoeften anticipeert en ze klaar hebt (of al geregeld hebt vooraf). De kastdeur dichtdoen, bijvoorbeeld, of zijn drinkbekertje klaarzetten bij het bed.
- Dempen het geluid. De kamer hoeft niet helemaal stil te zijn, maar als je peuter te veel geluid hoort uit de rest van het huis, wil hij het plezier niet missen. Probeer een witgeluid-apparaat bij het bed als je oudere kinderen later wakker zijn.
- Dwing hem niet direct in slaap — maar zorg dat hij in bed (of tenminste de kamer) blijft. Hij kan naar kalmerende liedjes luisteren, naar boeken kijken of geheimen delen met zijn knuffelvriendjes. Als hij elke nacht een uur of meer doet over inslapen, gaat hij misschien te vroeg naar bed. Duw over een paar weken bedtijd geleidelijk met ongeveer een half uur terug — maar niet te ver dat hij niet genoeg slaap krijgt.
- Probeer niet in te geven op gejammer. Hij kan huilerig worden als je vertrekt, maar zolang het ook breekt, probeer de drang te weerstaan om terug te schieten. Wacht ongeveer 5 tot 10 minuten voordat je teruggaat, geruststel hem met een paar lieve woorden en een klopje op de rug, en vertrek weer. Meer gehuil? Herhaal het proces tot hij inslaapt (hij zal, uiteindelijk... echt!).
- Reageer snel als hij op de been is. Als hij blijft uit bed klimmen, tuck hem meteen weer in. Beantwoord zijn vragen niet of doe meer dan je regel benoemen ('Het is slaaptijd'). Wees zo saai als je kunt — je wilt niet dat hij denkt dat uit bed klimmen leuk is of beloond wordt.
- Als je peuter een nachtmerrie heeft, geruststel hem. Kalm hem af met een knuffel, rustgevende woorden en een zachte rugwrik. Maar neem je kind niet mee in je bed omdat hij bang is na de nachtmerrie — dat kan een gewoonte worden.
- Geef slaapbeloningen. Als alle rest faalt, schakel over op een beloningssysteem. Start een stickerkaart en geef een gouden ster voor elke probleemloze middagslap of bedtijd. Als hij vijf sterren heeft, geef hem een prijsje (een uitstapje met jou, een klein speelgoedje), en begin opnieuw voor 10. Over beloningen (en straffen): verbannen je kind niet naar de kamer als je time-outs geeft. Het laatste wat je wilt is dat je kind alleen in zijn kamer associeert met iets slechts.
Moet ik de huisarts bellen als mijn peuter 's avonds niet slaapt of middagslap weerstaat?
De kinderarts zal waarschijnlijk vragen naar de slaapgewoontes van je kind tijdens elk controlebezoek. Zo niet, breng het zelf aan de orde om inzicht te krijgen in waarom je peuter niet slaapt. Maar als deze bedtijd- of middagslapgevechten je onrustig of gestrest maken, is dat een ander verhaal.
Ten eerste kan jouw stress de trots van je peuter verergeren, wat zich ontwikkelt tot een viciieuze cirkel. En als deze worstelingen een nachtelijk gebeuren zijn, storen ze waarschijnlijk jouw vermogen om tot rust te komen en zelf zzz's te pakken.
Als dat het geval is, wacht niet op het volgende controlebezoek — bel de kinderarts van je kind. Samen kunnen jullie de kwesties bespreken of besluiten je kind te laten komen. Misschien spelen er ontwikkelingsdingen — je kind is misschien klaar om middagslapen te staken of het hapje voor bed weg te laten. Maar het kan geen kwaad om de arts te vragen hoe je je peuter in slaap krijgt.
Zorg ervoor dat je de hulp krijgt die je nodig hebt, zodat je kind vroeg goede slaapgewoontes leert. Ja, het kost tijd, en ja, sommige (of veel) dagen en nachten kunnen ruw zijn. Maar zolang je consistent bent en een goede bedtijdroutine opzet die je kunt volhouden, zal er vooruitgang komen.
-
Elke ouder wil zo snel mogelijk voorbij de luierfase. Gelukkig hoeft de overstap naar de toilet geen langdurig proces te zijn, dankzij een methode bekend als drie-daagse pottytraining. Toilettraining duurt een weekend. Je moet alleen het juiste week
-
Het kan ongelooflijk frustrerend zijn om je kind te roepen voor het avondeten of ze te vragen binnen te komen, alleen om te zien dat je verzoek verdampt in de lucht omdat ze niet luisteren. Uitvinden hoe je je kind kunt helpen focussen is iets waar
-
Het is geen makkelijke tijd om ouder te zijn. Sinds de lente van vorig jaar worstelen veel gezinnen met de uitdagingen van thuisonderwijs, werken vanaf huis en herhaalde lockdowns. Als gevolg hiervan besteden kinderen aanzienlijk meer tijd aan scherm





