Hoe je de 'Division of Responsibility' voedingsmethode met je peutertje kunt gebruiken
Je peutertje zou van crackers alleen kunnen leven en vindt dat ijs voor het ontbijt een geweldig idee is. Het zorgt voor steeds spannendere maaltijden... en je bent klaar voor verandering. Kan het geven van meer controle over haar voedselkeuzes eigenlijk helpen?
Veel kindervoedingsexperts denken wel. De 'Division of Responsibility' (DOR) voedingsmethode wordt vaak aangeprezen als een manier om kieskeurig eten te beperken en peuters (en oudere kinderen) gezonder eetgedrag te leren. En in het proces kan het de hele wat-geef-ik-mijn-kleintje-kwestie een beetje minder stressvol voor jou maken.
Wat is de Division of Responsibility voedingsmethode?
De Division of Responsibility voedingsmethode, vaak DOR afgekort, is een voedingsmethode gericht op het helpen van kinderen om te leren vertrouwen op hun eigen honger- en verzadigingsignalen. Ontwikkeld door diëtiste en familietherapeut Ellyn Satter, kan DOR worden gebruikt met kinderen van elke leeftijd — voor baby's, peuters, oudere kinderen, adolescenten en tieners. Maar het wordt vaak aangeprezen als bijzonder nuttig voor peuters als strategie om maaltijdstrijdjes en kieskeurigheid te verminderen.
Division of Responsibility wordt soms beschreven als een aanpak waar "ouders voorzien en kinderen beslissen." Met andere woorden, het is aan de ouders om het voedsel te voorzien, maar kinderen mogen beslissen wat en hoeveel van het voedsel ze willen eten.
Op het eerste gezicht klinkt dat alsof je je peutertje vrije loop geeft om te eten wat ze wil. Maar DOR gaat niet over toestemming geven om een hele doos koekjes voor het diner op te eten. Juist het tegenovergestelde, in feite.
Bij DOR is het de taak van ouders om een gevarieerd aanbod van heerlijke voedingsmiddelen aan te bieden op vaste maaltijden en tussendoortijden. De meeste aanbiedingen moeten gezond en voedzaam zijn, natuurlijk, maar gewone lekkernijen moeten ook op het menu staan. Het is de taak van kinderen om te kiezen welke items ze willen eten (en welke ze misschien niet willen) evenals hoeveel.
In de praktijk kan dat er zo uitzien: spaghetti, gehaktballen en salade familiestijl serveren voor het diner en je peutertje laten kiezen wat ze wil van die drie items. Als ze drie scheppen pasta wil, prima. Als ze één gehaktbal en een schep salade wil, ook prima. En als ze besluit dat ze er geen van wil? Dat is ook prima. Je kunt erop vertrouwen dat ze waarschijnlijk niet genoeg honger heeft om te eten en dat ze zich op het volgende tussendoortje of de volgende maaltijd vol eet.
Waarom zou ik de Division of Responsibility methode proberen met mijn kieskeurig peutertje?
Je peutertje de rol laten nemen van beslissen wat en hoeveel ze willen eten, kan maaltijden minder stressvol maken voor iedereen, volgens de Academy of Nutrition and Dietetics. Hier zijn een paar manieren waarop gezinnen ervan kunnen profiteren.
Vermindert maaltijdstrijdjes en stress
De opkomende voedselvoorkeuren van je peutertje en haar drang om de baas te spelen kunnen leiden tot eindeloze verzoeken om haar huidige favorieten bij de maaltijd of tussendoortijd — en een weigering om iets anders te eten. Haar wankelende smaak te bedienen leert haar alleen dat ze haar weg naar een muffin voor het diner kan huilen als ze niet houdt van wat er op tafel staat.
Een vast aanbod aanbieden en haar laten kiezen eruit haalt de gevreesde onderhandelingen van tafel, terwijl je je lieve nog steeds het controlegevoel geeft dat ze zo graag wil. Ze kan in het begin nog klagen over de nieuwe regeling, natuurlijk. Maar als je consistent bent, zal ze zich uiteindelijk aanpassen.
Helpt peuters een gebalanceerd dieet te eten
Het lijkt misschien alsof je je peutertje laten kiezen welk voedsel op haar bord komt, het moeilijker maakt om een goed afgewogen mix van nutriënten binnen te krijgen. En inderdaad, ze zal waarschijnlijk niet elke keer een perfect gebalanceerde maaltijd kiezen.
Maar als je een gevarieerd aanbod van gezonde opties aanbiedt, is de kans groot dat haar keuzes zich over de loop van enkele dagen of een week uitevenaren. Ze heeft misschien één dag alleen zin in toast en fruit, maar kiest de volgende keer voor veel kwark of kip.
Moedigt peuters aan om te letten op hun honger- en verzadigingsniveaus
Soms weigert je lieve een voedsel (of een hele maaltijd of tussendoortje) simpelweg omdat ze geen honger heeft. Dat is een goed ding! Tijdens de peutertijd hebben kinderen een natuurlijke capaciteit om hun voedselinname te reguleren ter ondersteuning van hun groei. Maar over tijd kan het consistent aanmoedigen van kinderen om nog een hapje te nemen of hun bord leeg te eten, die instincten gaan overschrijven.
Je kleintje laten beslissen hoeveel voedsel ze wel (of niet) wil, helpt haar in contact te blijven met de behoeften van haar lichaam, wat haar kan helpen om gezonde porties te blijven kiezen als ze ouder wordt.
Kan peuters aanmoedigen avontuurlijker eters te worden
DOR zal waarschijnlijk niet je groentehater 's nachts laten smeeken om broccoli. Maar als er minder druk is om bepaalde voedingsmiddelen te eten, vind je misschien dat ze meer open wordt voor het proberen van nieuwe dingen.
Kan peuters helpen om beter om te gaan met lekkernijen en tussendoortjes
Desserts en lekkernijen horen zeker bij DOR, en een ontspannen benadering van hoeveel je kind kiest om te eten, kan zich op de lange termijn uitbetalen.
Hoewel je peutertje in het begin misschien terugkomt voor een tweede of derde koekje, zal ze die geliefde snacks na verloop van tijd gaan zien als andere voedingsmiddelen in plaats van speciale lekkernijen die maar af en toe voorkomen. Dat kan kinderen eigenlijk aanmoedigen om een gematigder benadering te hanteren ten aanzien van desserts en tussendoortjes, onderzoek toont aan.
Tips voor het voeden van je peutertje met Division of Responsibility
DOR kan wat wennen kosten (voor zowel je peutertje als jou), vooral als je gezin gewend is aan een meer hands-on benadering. Voor een soepelere start, houd deze tips in gedachten.
- Houd je aan een vast schema. Een voorspelbaar maaltijd-en-tussendoortijnritme helpt peuters te weten wat ze kunnen verwachten en geeft ze genoeg kansen om op te laden. Als je kleintje besluit dat ze geen honger heeft, kan ze later meer eten bij de volgende kans.
- Bied een gevarieerd aanbod aan. Een verscheidenheid aan keuzes blootstelt je kind aan verschillende smaken, texturen en, natuurlijk, nutriënten. Zelfs als ze niet bereid is om iets te proberen, blijf het aanbieden. Ze kan uiteindelijk haar mening veranderen.
- Zorg dat er iets op tafel staat dat je weet dat je kind leuk vindt. Niet elk item dat je serveert hoeft een favoriet te zijn. Maar één ding dat je zeker weet dat je totje eet, kan haar helpen zich comfortabeler te voelen — en haar misschien aanmoedigen om andere dingen te proberen. Het kan je ook helpen te weten of ze honger heeft of niet (want als ze honger heeft, zou ze dat comfortvoedsel op haar bord opeten). Het kan moeilijk zijn voor ouders om controle los te laten en hun kannetjes te laten beslissen wat en hoeveel voedsel ze willen bij de maaltijden.
- Weersta de drang om druk uit te oefenen. Als je kind een bepaald voedsel (of enig voedsel) niet wil, speel het cool. Onthoud, het is haar taak om te beslissen wat en hoeveel ze eet! Je kunt je kleintje ook vragen hoeveel ze wil eten of of ze überhaupt wil eten.
- Serveer familiestijl. In plaats van voedsel kantinenstijl op te scheppen voor je peutertje, vraag of ze een schep aardappelen of een paar kippenstukjes wil. Zodra ze in staat is om (rommelig) zichzelf te bedienen, nog beter!
- Zit samen aan tafel, zet de TV uit en leg de telefoons weg. Maak samen eten en gezinstijd de focus tijdens het eten. Schermen kunnen je peutertje afleiden en het moeilijker maken om te eten. Zorg ook dat je met je kind praat tijdens de maaltijden (over dingen anders dan voedsel!).
- Wees een goed voorbeeld. Als je peutertje ziet dat je geniet van een wijd scala aan gezonde voedingsmiddelen alsook je favoriete lekkernijen, zal ze beginnen hetzelfde te doen.
- Bel de huisarts als je zorgen hebt. Hoewel DOR een effectieve aanpak kan zijn voor veel gezinnen, is het misschien niet voor elk kind geschikt. Overleg met de kinderarts als de kieskeurige eetgewoontes van je peutertje haar groei of gedrag lijken te beïnvloeden. Samen kun je kijken of er onderliggende problemen zijn die de voeding van je kind beïnvloeden en een oplossing bedenken die voor haar werkt.
Bovenal, wees geduldig. De Division of Responsibility aanpak kan wel je ticket zijn om de kieskeurigheid te temmen, maar het veranderen van de eetgewoontes van je gezin kan ook een aanpassing zijn. Verandering komt misschien niet overnachten! Maar als je koel, kalm en consistent blijft, vind je je weg naar gelukkigere, makkelijkere maaltijden.
Previous:Waarom gooit mijn peutertje voedsel op de vloer?
Next:Waarom is mijn peutertje zo'n kieskeurige eeter? 6 oorzaken van kieskeurig eten
-
Opgeblazen Vis Volg deze eenvoudige instructies en u bent onderzeeën met een zelfgemaakte visdecoratie. Materialen: Papieren lunchtasje Rubber bandje Oude krant Stiften of verf Werkwijze: Stop de tas vol met geknulde krant tot hij halfvol is. Wikke
-
Het wordt geschat dat de helft van alle tweelingen vroeg geboren wordt, vóór 36 weken gestatie, wat bijna een maand voor de standaard 40 weken gestatie van een eenlingbaby is. Drillingen en andere hogere-orde meerlingen hebben een nog grotere kans om
-
Voor oppassen betekent het einde van het schooljaar en het begin van de zomer meestal één ding – veel kinderopvangbanen. Als je een scholier of student bent – of een flexibel schema hebt – en hou van werken met kinderen, kan dit een geweldige kans zi





