Hypervruchtbaarheid En Te Veel Van Een Goed Ding

Laten we praten over een woord dat de meeste vrouwen verlegen maakt om het te noemen zodra ze erover leren, zeker als we allemaal iemand kennen die worstelt met conceptie: Hypervruchtbaarheid.

Wat Is Hypervruchtbaarheid?

Hypervruchtbaarheid is een voorlopige medische diagnose op dit moment, waar vruchtbaarheid te veel van een goed ding kan zijn. Het is een gedraaide realiteit die ik de afgelopen twee jaar heb geleerd.

We zijn vertrouwd met vrouwen die hyperovuleren – meer dan één eitje vrijkomen, vaker dan anderen – maar nu leren we dat er misschien vrouwen zijn die makkelijker zwanger raken dan anderen door de receptiviteit van hun baarmoeder, specifiek hun endometrium. Geweldig, toch? Dat is een van de grote hobbels in zwanger worden!

Behalve hypervruchtbaarheid is een medische term die niet gebruikt wordt voor veel babies krijgen, maar voor veel babies verliezen. De gevreesde 'pech' of 'onverklaarbare' herhaalde miskramen.

Herhaald Zwangerschapsverlies (HZV) Wordt Gedefinieerd Als Twee Of Drie Miskramen Op Een Rij.

Drie of meer verliezen op een rij treedt bij ongeveer 1% van de bevolking op, dus niet zo vaak, hoewel ik graag aan mensen wijz: 'Slechts 1% van de wereldbevolking is roodharig, maar de meeste van ons kennen een roodharige.' Je kent waarschijnlijk een vrouw die HZV heeft meegemaakt, zelfs als ze dat verhaal nooit gedeeld heeft.

Er zijn verschillende redenen waarom HZV kan gebeuren. Immuunproblemen, bloedstollingsstoornissen, RH-factor, enz. Maar de huidige medische kennis stelt dat de meeste, zo niet alle, onverklaarbare verliezen waarschijnlijk chromosomale abnormaliteiten zijn.

En Dat Is Waar Hypervruchtbaarheid In Speel Komt.

Een kleine studie observeerde hoe het endometriumweefsel van vrouwen met 'normale' vruchtbaarheid en vrouwen met HZV verschilde. Toen blootgesteld aan chromosomaal normale embryo's, 'reikten' beide groepen endometriumcellen eruit om te helpen implanteren. De endometriumstromale cellen van de vrouwen met HZV reikten echter ook uit naar de chromosomaal abnormale. Waar de meeste vrouwen niet eens zwanger zouden raken, gaven hypervruchtbare vrouwen hun lichaam deze onlevensvatbare embryo's nog steeds een kans.

Wat Doen Je Aan Hypervruchtbaarheid?

Wat gebeurt er als jij degene bent die die munt steeds op de verkeerde kant omgooit? Je doet de testen – de fiooltjes en fiooltjes bloedwerk. Je doet de laparoscopie, de saline sonohysterogram, de hysteroscopie, etc. Je krijgt verteld dat alles normaal is en dat het 'pech' is of misschien er gewoon een ongediagnosticeerde aandoening is, en je krijgt een waslijst met recepten om 'voor de zekerheid' te nemen.

Je duikt vol in elk nichemforum dat je kunt vinden en leert over de 'grote' naam dokters in het vakgebied waar mensen duizenden dollars aan besteden, desperaat om die baby. Somigen stappen over naar IVF. IVF met PGS/PGD (wezelijk, genetische testen) laat je de chromosomaal normale embryo's selecteren om te implanteren. Dingen worden nog harder als vrouwen dit doen, en nog steeds, verliezen ze dat embryo. Dat is wanneer je echt in de knopen komt van hoe specifiek het endometrium kan zijn – zelfs de dag van implantatie kan variëren.

Ik Ben Al Een Stuk Van Deze Weg Gegaan.

Zeven verliezen later (inclusief een tweelingverlies), heb ik alles gedaan: van naar een andere staat reizen voor specialisten tot veel geld uitgeven aan testen. Ik heb een dokter gehoord toegeven: 'Ja, we denken dat hypervruchtbaarheid een ding is. In jouw geval? Hypervruchtbaarheid en pech.' We hebben maanden en maanden besteed aan supplementen, leefstijlveranderingen, en alles wat we kunnen om te zien of misschien de plastic Tupperware die we gebruikten of die ene sushirol de reden is dat ik zwanger word als mijn man niest, maar we zijn nog steeds niet dichterbij een tweede kind.

We hebben onlangs geleerd over DNA-zaadcelfragmentatie, en hoe dat een probleem is dat altijd gemist wordt omdat de vruchtbaarheidswereld zich op de vrouw richt, en gelukkig voor ons – wie gokte dat beide die issue en hypervruchtbaarheid aanwezig waren?

Vooruitgaan.

Maar in de tussentijd, het moment dat ik een dag te laat ben, zucht ik terwijl ik een zwangerschapstest doe, wetend wat ik kan verwachten. Ik heb nog niet misgegaan. Ik ga voor mijn bètabloedwerk en knijp als de bloedafnamevrouw enthousiast reageert op mijn labformulier. Ik heb al maanden geen drank gehad omdat ik bijna altijd zwanger lijkt te zijn, en toch brengt elke andere maand een nieuwe幻影 due date van de 'baby die nooit was.' Ik heb begonnen te grappen dat ik elk condoom met een vergrootglas moet inspecteren, of misschien gewoon nooit meer seks hebben. Het laatste voelt steeds minder als een grap elke keer dat ik een nieuw verlies aan de bedstok toevoeg.

Zoals ik heb geleerd – ja, je kunt te veel van een goed ding hebben. Maar als het einddoel een baby is, het beste ding, hou je ooit op met die munt omgooien?

Gerelateerd: 23 Dingen Die Ik Wou Dat Iemand Me Had Verteld Over Zwangerschap Na Een Miskraam

Previous:

Next: