Hoe Myomen de Vruchtbaarheid en Zwangerschap Beïnvloeden

Myomen, ook leiomyomen genoemd, zijn knobbeltjes van spierweefsel die groeien in de wand van de baarmoeder. Hoewel deze groeien veelvoorkomend zijn, kunnen ze soms zwangerschapskomplicaties veroorzaken, zoals pijn, onvruchtbaarheid, miskraam of vroeggeboorte.

Wat zijn Myomen?

Myomen zijn spiertumoren die zich in de wand van de baarmoeder kunnen ontwikkelen. Ze zijn meestal goedaardig, wat betekent: niet kankerig. Minder dan 1 op de 1.000 myomen is kwaadaardig.

Myomen vallen in één van vier categorieën, gebaseerd op de locatie van de groei:

  • Intramuraal: In de wand van de baarmoeder
  • Subserosaal: Aan de buitenkant van de baarmoeder
  • Submucosaal: In de baarmoederholte
  • Gesteld: Buiten de baarmoeder, vastgehecht aan een steel

Myomen variëren in grootte van klein (zaadje-groot) tot groot (grapefruit-groot). Vrouwen die ze ontwikkelen, kunnen er één of meerdere hebben. De locatie en grootte bepalen of behandeling nodig is en welk type behandeling het meest effectief is.

Symptomen

Omdat myomen meestal zo klein zijn, blijven ze vaak onopgemerkt. Myomen zijn meestal niet gevaarlijk, hoewel ze de kwaliteit van het leven kunnen beïnvloeden. Veel mensen ervaren geen symptomen en weten niet eens dat ze myomen hebben.

Mensen die wel symptomen hebben, kunnen ervaren:

  • Anemie
  • Een vergrote onderbuik en een volgevoel
  • Bloedverlies tussen de menstruaties door
  • Chronische vaginaal verlies
  • Verstoping of andere spijsverteringsklachten
  • Moetelijkheden met plassen
  • Lange menstruaties, zware menstruatiebloedingen en/of menstruatiepijn
  • Lage rugpijn
  • Pijnvolle seks
  • Druk op de blaas, wat frequente plassen veroorzaakt
  • Druk op het rectum, wat verstoping of moeilijke ontlasting veroorzaakt

Dergelijke symptomen vervagen vaak na de overgang, door afgenomen hormoonspiegels.

Diagnose

Myomen worden meestal ontdekt tijdens een bekkenonderzoek of een prenatale controle. Een arts kan de diagnose bevestigen met hulpmiddelen zoals:

  • CT-scan
  • Laparoscopie
  • Hysterosalpingografie (HSG)
  • MRI-scan
  • Echo

Risicogroepen

Myomen zijn erg veelvoorkomend. Op 35-jarige leeftijd hebben 40% tot 60% van de mensen met een baarmoeder er last van. Op 50-jarige leeftijd stijgt de incidentie naar 70% tot 80%.

Myomen komen het meest voor bij mensen in de dertig, veertig en vroege vijftig en bij zwarte mensen, hoewel mensen van alle rassen ze kunnen ontwikkelen. Een familielid met myomen of overgewicht/obesitas verhoogt het risico.

Waarom sommige mensen myomen ontwikkelen en anderen niet, is onbekend. Genetica en hormonen lijken een rol te spelen.

Myomen en Zwangerschapskomplicaties

Meestal hebben mensen met myomen normale zwangerschappen. In sommige gevallen (10% tot 30%) veroorzaken myomen echter complicaties tijdens de zwangerschap en/of de bevalling. Deze problemen kunnen zijn:

  • Afwijkende placenta
  • Bloedverlies vroeg in de zwangerschap
  • Stekelingpresentatie
  • Keizersnede (verhoogde kans op bevalling per keizersnede)
  • Onvolledige servixdilatatie
  • Onvruchtbaarheid, hoewel myomen meestal niet als oorzaak van vruchtbaarheidsproblemen worden gezien
  • Pijn, meest vaak bij mensen met myomen groter dan 5 cm in het tweede en derde trimester
  • Placenta-abruptio (loslating van de placenta van de baarmoeder)
  • Postpartale bloeding
  • Vroeggeboorte
  • Langzame bevalling

In ongeveer een derde van de vrouwen groeien myomen tijdens het eerste trimester. Myomen kunnen soms een zwangerschap voorkomen, hoewel dit ongebruikelijk is. De exacte mechanismen zijn niet volledig begrepen, maar kunnen wijzigingen in de vorm van de baarmoeder en blokkades van de servix of eileiders omvatten. Myomen kunnen tijdens de zwangerschap krimpen of 'uitsterven' omdat de bloedtoevoer wordt omgeleid naar de foetus, maar dit is ook niet goed begrepen.

Myomen en Miskraam

De meeste zwangerschappen met myomen zijn normaal en gaan tot terme - en myomen worden niet meer beschouwd als verhoogde risico op zwangerschapsverlies. In het verleden gaven veel artsen en zwangere vrouwen de schuld aan myomen bij miskramen. Sommige studies steunden dit, zoals een studie uit 2010 die een miskraamcijfer van 14% vond bij zwangerschappen met myomen tegenover 7,6% zonder.

Recente, grootschalige studies tonen echter identieke miskraamcijfers voor zwangerschappen met en zonder myomen. Een studie met meer dan 5.000 deelnemers vond dat beide groepen een zwangerschapsverlies van 11% ervoeren, wat suggereert dat eerdere studies slecht ontworpen waren. Vanwege deze resultaten adviseren onderzoekers dat het verwijderen van myomen om miskramen te voorkomen waarschijnlijk onnodig is.

Moeten Myomen Behandeld Worden?

De behandelingsbenadering hangt af van symptomen, grootte en locatie van de myomen. Als je geen symptomen hebt, zal je arts de grootte van je myomen waarschijnlijk in de gaten houden. Aanbevolen behandeling hangt af van factoren zoals:

  • Wens om de baarmoeder te behouden
  • Toekomstige zwangerschapsplannen
  • Locatie van myomen
  • Aantal myomen
  • Grootte van myomen
  • Symptomen die je ervaart

Je toekomstige vruchtbaarheidsplannen zijn een belangrijke factor in de keuze van behandeling. Als je van plan bent om in de toekomst zwanger te worden, zijn er behandelingsopties die vermeden moeten worden.

Medicatie

Pijn en zware menstruatiebloedingen door myomen kunnen behandeld worden met medicijnen. Opties die je arts kan aanbevelen:

  • GnRH-agonisten: Deze medicijnen, meestal via injectie of neusspray, kunnen myomen tijdelijk laten inkrimpen. De myomen keeren meestal terug na stopzetting.
  • Hormonale anticonceptie: Anticonceptiepil of een progestine-vrijgevende IUD kunnen vaak de symptomen van myomen verlichten.
  • IJzersupplementen: Als je anemie hebt door zware bloedingen, kan je arts ijzerpilules aanbevelen.
  • Pijnstillers zonder recept: Medicijnen als ibuprofen en paracetamol kunnen pijn en ongemak verlichten. Raadpleeg je arts over welke veilig zijn tijdens de zwangerschap.
  • Overige medicijnen: Er zijn andere orale medicijnen die je arts kan voorschrijven voor myomen en zware menstruatiebloedingen. Deze kunnen helpen, maar zijn geen permanente of langetermijnoplossing.

Zwangere vrouwen mogen na 20 weken zwangerschap geen NSAID's (zoals ibuprofen, aspirine, naproxen) gebruiken vanwege risico's op ernstige bijwerkingen.

Chirurgie

Soms wordt chirurgie (of andere methoden om de tumoren te verkleinen of te vernietigen) aanbevolen voor myomen die matige tot ernstige symptomen of zwangerschapskomplicaties veroorzaken. Als er verdenking is dat myomen bijdragen aan vruchtbaarheidsproblemen (dit is zeldzaam, ongeveer 2,4% van de gevallen), kan je arts over verwijdering spreken. Huidig onderzoek ondersteunt echter niet het verwijderen van myomen om miskramen te voorkomen.

Het is onduidelijk of het verwijderen van myomen de vruchtbaarheid verbetert of zwangerschapskomplicaties voorkomt, hoewel sommige studies betere resultaten na deze procedures tonen.

Deze procedure, myomectomie genoemd, omvat het chirurgisch verwijderen van myomen uit de baarmoeder. Er zijn verschillende typen myomectomieën met belangrijke risico's, waaronder mogelijke baarmoederruptuur tijdens de zwangerschap. Er zijn andere procedures, zoals uteriene arteriëembolisatie en radiofrequentie-ablatie, die myomen kunnen vernietigen zonder chirurgie. Myomen worden zelden tijdens de zwangerschap verwijderd, tenzij er een kritieke noodzaak is.

In ernstigere gevallen, of als zwangerschap niet meer gewenst is, kan een hysterectomie (volledige verwijdering van de baarmoeder) een permanente oplossing bieden. Door de baarmoeder te verwijderen, kunnen myomen niet teruggroeien.

Previous:

Next: