Langetermijneffecten van placenta praevia

Placenta praevia treedt op wanneer een deel of de hele placenta over de baarmoederhals groeit. Deze zwangerschapscomplicatie komt voor in ongeveer één op de 200 zwangerschappen, volgens het University of Maryland Medical Center. Placenta praevia is vaker bij vrouwen die roken, vrouwen met een abnormale of gewonde baarmoeder, meervoudige zwangerschappen en vrouwen ouder dan 35. Placenta praevia wordt vaak gediagnosticeerd vanwege abnormale bloedverlies in het derde trimester.

Keizersnede

Diagnose van een complete of partiële placenta praevia vereist een keizersnede omdat de baby niet door de baarmoederhalsopening en in de vagina kan. Baarmoederhalsdilatatie kan een ablatio (loslaten van de placenta van de baarmoedermuur) veroorzaken, dus de gynaecologue zal de keizersnede voor 40 weken plannen. Als er zwaar bloedverlies optreedt voor de keizersnede, kan de gynaecologue een spoedkeizersnede uitvoeren.

De kans op placenta praevia en placenta ablatio na een chirurgische bevalling neemt toe, volgens een studie gepubliceerd in mei 1996 in het American Journal of Obstetrics and Gynecology. Een Franse studie uit 2010 rapporteerde vergelijkbare conclusies. Een verloskundige geschiedenis met een chirurgische bevalling verhoogt de kans dat volgende bevallen ook chirurgisch zullen zijn.

Opvolgende praevia's

Volgens 'Holistic Midwifery' zijn vrouwen die een praevia hebben ervaren 12 keer waarschijnlijker om een volgende te hebben. Zoals eerder opgemerkt, verhoogt een geschiedenis van een of meer keizersnedes het risico op praevia. Andere soorten baarmoederchirurgie verhogen het risico op praevia ook.

Accreta en hysterectomierisico

Placenta accreta treedt op wanneer de placenta in de baarmoederspier ingroeiërt en na de geboorte niet loslaat. Volgens dr. David Miller omvat ongeveer 10% van de placenta praevia's ook een placenta accreta. Handmatige verwijdering is nodig om de placenta te verwijderen. Bij onbeheersbaar bloedverlies kan echter een spoedhysterectomie worden uitgevoerd om de bloeding te stoppen.

Rh-isoïmmunisatie

Moeders wier bloedstatus Rh-negatief is en een placenta praevia ervaren, kunnen antilichamen ontwikkelen tegen de Rh-factor als de baby Rh-positief is. Rh-positief bloed kan in het bloedsysteem van de moeder komen en haar laten antilichamen produceren die de placenta kunnen passeren en de rode bloedcellen van het ongeboren kind kunnen aanvallen. Als ze antilichamen laat in de zwangerschap ontwikkelt, kan dat het kind dat ze draagt niet ernstig affecteren, maar een dreiging kunnen vormen voor opvolgende zwangerschappen.

Voortijdige geboorte

Placenta praevia verhoogt het risico op een voortijdige geboorte. Als de placenta-bloeding niet beheerst kan worden, kan een spoedkeizersnede plaatsvinden om het leven van moeder en baby te redden. Als de bevalling plaatsvindt vóór 36 weken, is de baby voortijdig en loopt een hoger risico op respiratoire distress, lage Apgar-scores, laag geboortegewicht en een zwakkere afweer.

Neonatale transfusie

Volgens de 'Health Encyclopedia' verliezen ongeveer 10% van de baby's geboren van moeders met placenta praevia ook bloed. Dit kan ertoe leiden dat de baby een bloedtransfusie nodig heeft.

Geboorteafwijkingen

Placenta praevia komt vaker voor bij baby's met aangeboren afwijkingen, volgens een rapport uit 1989 in 'Fetal Therapy'. Het rapport stelde dat cardiale anomaliën hoger waren in zwangerschappen waar placenta praevia voorkwam.

Previous:

Next: